Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2009-12-25 17:00:00	ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)	Simeons zalig Kerstfeest

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
Luc 2:29-32	Luc 2:25-35	2009-12-25.1713.mp3 (Preek, 16kPro, 6.7Mb) 2009-12-25C.175.mp3 (Hele dienst CD kwaliteit, 48kPro, 27.3Mb) 2009-12-25T.171.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 10.2Mb)	De lofliederen uit Lucas

Edit| EditReeks
Samenvatting:
De beroemdste Nederlandse schilder Rembrandt van Rijn heeft op 25-jarige leeftijd een schilderij gemaakt van Simeon met het Christuskind in de tempel. Op de achtergrond de tempel, en druk bewegende mensen, maar allemaal in het donker en ze hebben geen aandacht voor het Kind. Op de voorgrond in een prachtige lichtbundel een paar mensen: een zegenende priester, Jozef en Maria en een stralende Simeon met dat Kind in zijn armen. Simeon zingt Gods lof en het Kind heeft een stralenkrans om zich heen. Komt dat licht nu van boven of van het Kind? In elk geval glanst Simeon. Een paar bedelaars zie je toelopen en meeluisteren; verder op een afstand nog een paar oude Farizeïsche mannen die zitten te kijken. Rembrandt wil ons met zijn clair obscure effecten laten zien wat de kern van het Kerstfeest is. Al het licht valt op het Kind. Simeon mag een zalig Kerstfeest beleven. Mijn ogen hebben uw zaligheid gezien. Hij zingt zijn zwanenzang als het ware net voor hij sterft. Zo kan het ook zijn met een kind van God. Het breekt dan maar niet door in je leven. Ik zing alles mee, maar ik wou dat ik het met mijn hele hart kon zingen........ Moedeloze kinderen van God... Ik hoop dat u vanavond een loflied mag zingen, zoals u nog nooit hebt gezongen. Simeons zalig Kerstfeest:

1.door Gods Geest geleid
2.met Gods Zoon verblijd
3.tot Gods lof bereid


Vers 25: En ziet er was een mens in Jeruzalem met de naam Simeon. En ziet.....de Heilige Geest wil ons ergens op attenderen: een mens in Jeruzalem. Het is 40 dagen na de geboorte van Christus. Een mens zonder titel, een gewoon mens......ja, maar hebt maar 2 soorten mensen. Mensen waar de Geest wel in werkt en mensen waar de Geest niet in werkt, ook al zijn ze wel godsdienstig soms. Simeon was een godvrezend mens. En dat was bijzonder. Simeons naam betekent “hoorder”; hij heeft geleerd om te luisteren naar wat de Heilige Geest tot hem zegt. Dat is heel wat. Afgestemd te zijn op de Heilige Geest. De Heilige Geest was op zijn werkterrein en leidde hem. Rechtvaardig en godvrezend was hij. Voorzichtig wandelend, trouw aan de wet, wachtend voor de zonde, een rechte koers gaande , naar het Woord, geen scheve schaats. Godvrezend is ook God-vragend.....dag aan dag aan de Heere vragen waar je naar toe gaat: Heere, helpt u mij? Hoe moet ik hierin een beslissing nemen? Verwachtingstijd, het was advent in Simeons leven. Als de Messias zou komen zou hij de treurigen gaan troosten......hij verwachtte de vertroosting van Israël. Simeon hoopte niet, maar verwachtte dat het Kind in zijn armen gedrukt zou worden.
Waarom wordt de Messias hier vertroosting genoemd? Dan is er dus ook iets om te treuren. De toestand van de tempel was geestelijk niet bijster. Het geestelijk peil was laag in de tempel. Het godsdienstige leven was veruiterlijkt. Simeon was een man die niet ging schelden, ging niet weg, maar treurde over de toestand van het volk van God, in de wij-vorm. Hij verwacht het niet van zijn eigen beweging, activiteiten, maar van de vertroosting van Israël, de Messias. Die zal ons weer bijeen vergaderen.

Vers 26: hem was een goddelijke openbaring gedaan: hij zou niet sterven voor hij de Heere Jezus had gezien. Een bijzondere belofte. Wie het teerste met de Heere leeft mag het diepste blikken in de heilsgeheimen............De Heilige Geest leert hem en leidt hem (vers 27) in de tempel. Waar de Heilige Geest echt aan het werk is, is de Heere Jezus niet ver weg............hij leidt hem naar de tempel waar de Heere Jezus is. Dat is een bijzondere belofte, omdat wij stervelingen zijn; wij kunnen elk moment sterven. Simeon niet, hij kon niet sterven voordat Jezus geboren was. Niets zou hem kunnen scheiden van Gods belofte. Hij klemde zich vast aan Gods belofte, ook al zag hij er nog helemaal niks van. Geef mij Jezus eer ik sterf........Simeon is een wonderlijke figuur. Hij staat op de grens van het Oude Testament en Nieuwe Testament. Het overblijfsel der verkiezing, die de verlossing in Jeruzalem verwachtten. Er was een rest van mensen die de Zaligmaker verwachtten.

Wij leven op de grens van oud en nieuw wat betreft de wederkomst van Christus. Die komst duurt niet lang meer. Ik zie zoveel drukte op de straten van het kerkelijk Jeruzalem, mensen die zich druk maken met dingen die vast moeten en nodig zijn. Maar ik ben op zoek naar mensen die de wederkomst van de Heere Jezus verwachten.....

Simeon heeft de belofte gekregen maar de vervulling nog niet. Daar tussen in zit verwachtingstijd. Hoe zou Simeon er nu mee omgegaan zijn? Het gaat wel eens net goed. Hij wordt ouder, zwakker, ziekelijk, en maar bidden: geef dat mijn oog het goede aanschouwen.........Daar komt bestrijding op af; er is volharding nodig om die belofte te blijven geloven. De satan zal hem hebben aangevallen: joh je hebt het je maar verbeeld, je gelooft een sprookje........Toch hield hij vol. De Heere God zat in tussentijd niet stil. Dat kind moest geboren worden.

Nu komt het moment. Dat doet me denken aan het Kairos-document (gelukkig is het verworpen door de PKN), het uur u, het beslissende moment betekent dat. Precies op het moment dat de Heere Jezus in de tempel is, komt Simeon in de tempel. De Heilige Geest leidt hem in de tempel. Hoe kom je in de kerk? Vaak gewoon uit gehoorzaamheid, of uit liefde, of ambtsmatig. Maar Simeon moest naar de tempel , geleid door de Heilige Geest. Misschien zijn er ook wel mensen hier die om die reden hier zijn.

Jozef en Maria worden binnengebracht door de wet (zij deden naar de gewoonte der wet) en Simeon door de Geest. Dat is geen toeval maar door God geleid. De Heilige Geest leidt mensen altijd naar Gods huis. Simeon ging naar de tempel om de Messias te ontmoeten. Als je zo ook naar de kerk komt, dan heeft God je wat te zeggen. God heeft ons hier iets te geven. Als je de Heere Jezus wil zien, moet je in de kerk zijn want daar openbaart hij zich.....

De Heere Jezus openbaart zich in die innerlijk verrotte tempel. Daar gebeurt het. Toen werd het voor hem een happy day.......ik moest denken aan Spurgeon. Aan het begin van deze week was het noodweer, ten tijde van Spurgeons bekering ook. Spurgeon was 15 jaar oud en zou naar de kerk gaan. Door het noodweer vluchtte hij een kapelletje in. Een eenvoudige ouderling sprak omdat de dominee niet kwam. Spurgeon werd daar door God veranderd. Sommigen van u weten het moment nog waarop God hen in de kladden gegrepen heeft.


2.Met Gods Zoon verblijd
Als Simeon binnenkomt wordt de Heere Jezus gedragen, precies op dat moment. Jozef moest dat armen-offer brengen, die twee tortelduifjes. Simeon zoekt en kijkt rond. En dan laat de Heilige Geest hem zien wie de Heere Jezus ziet. De Heilige Geest dreef hem naar dat Kind. Dat doet de Heilige Geest altijd.......
Plotseling zal tot zijn tempel komen, de Heere die gij zoekt. .....zegt Maleachi en dat wordt waar. Simeon loopt met uitgestrekte armen naar de Heere Jezus toe en Maria legt haar Kind in zijn armen. Die armen van Simeon zijn de wet en de profeten.

De zaligheid wordt bij Simeon gebracht en wordt in zijn armen gelegd.
Als God zijn belofte vervuld, geeft hij altijd meer dan hij beloofd heeft. Simeon mag het niet alleen zien, maar ook vasthouden. Ik denk ook aan 1 Johannes, een crescendo: wat onze oren gehoord, onze ogen gezien, wat we met onze handen hebben getast.....

Het geloof omhelst het Kind en de liefde kuste het Kind. Dat heeft Simeon vast ook gedaan. Die 2 armen van Simeon , dat is het geloof. De Heilige Geest ontsteekt het waar geloof in ons hart dat Christus omhelst, zegt de Nederlandse Geloofsbelijdenis.

Ik ben Maria niet, maar mag die zaligheid ook in uw armen leggen. Mag dat? Of doet u dan een stapje terug. Een Christus die aan je hart wordt gelegd. Je kunt Hem wel laten vallen.
Geloven is het aannemen van een gegeven Jezus. U krijgt Hem, maar wat doet u er mee? Wat je van God krijgt is altijd goed en past altijd.
Dat Kind is precies goed voor hem. Zijn gezicht zal wel gestraald hebben, omdat hij zo dicht bij de Zoon van God is geweest. Voor Simeon is zien hebben.

In zekere zin kunnen wij niet met lege handen sterven, maar alleen met Christus in de armen. Spurgeon heeft een mooi voorbeeld over de Molossen: Als de koning een gunst weigerde aan een onderdaan, dan vroegen ze het in de naam van zijn zoon. O, Koning wilt u dit verzoek alstublieft inwilligen? Ik weiger u niets als u tot mij smeekt in den naam van mijn zoon. Zo is het ook met God. Mijn ogen hebben uw zaligheid gezien. Je kunt zien en zien. Je kunt zien van ver en van heel dichtbij. Heere Jezus zou u alstublieft wat dichterbij willen komen? Als je Hem ziet van veraf, dan weet je dat Hij het is en Hij alleen, maar Hij is nog ver weg. ....als je Hem van dichtbij ziet, dan kun je sterven.

3.tot Gods lof bereid
De kerkganger wordt hier een kerstzanger. Hij gaat God loven en dat kan ook niet anders. Knielend, met het Kind in je armen, God prijzen. De lofzang klimt uit Sions zalen. Simeon gaat zingend de heerlijkheid in. Andere mensen lopen maar met die koeien te sjouwen, volop bedrijvigheid. Maar er is in die tempel een stille hemel op aarde. Een intens gelukkige oude man, vertroost en verblijd. De oudere generatie is ook van de partij. Ouderen die meeluisteren in Sonneburg, in Avondrust. Het wordt licht ten tijde van de avond. Ander mensen gaan gewoon door, de priesters gaan door. Maar er is een kleine gemeente: Jozef, Maria, Simeon, de Heere Jezus, Anna komt er straks ook nog bij. Miljoenen mensen hebben die lofzang van Simeon overgenomen. Calvijn ook trouwens. Het is nog net het Calvijn-jaar 2009. Calvijn stierf eind maart met Pasen, met zijn laatste krachten wilde hij nog 1 keer in de gemeente zijn. Hij laat zich in de kerk dragen en blijft tot het eind van de dienst. Hij zingt met een bevende stem en happend naar adem de lofzang van Simeon met de gemeente samen. Gods beloften falen niet, U houdt Uw woord. Nu zijn Uw woorden in vervulling gegaan, op het nippertje, maar toch. Ik heb er jaren op gewacht. Ik kan van de tempel, van Gods huis heengaan naar het Vaderhuis, want mijn ogen hebben Uw zaligheid gezien, waar het om gaat.

Een paar weken geleden sprak ik met u over Jakob: “op Uw zaligheid wacht ik”. Bij Simeon is het “Uw zaligheid ziè ik”.

Als je let op zijn woorden (mijn ogen hebben uw zaligheid gezien), op zijn voeten (die gaan richting de tempel) op zijn ogen (die kijken naar het Kind); op zijn stem (die zingt), op zijn armen (die houden het Kind vast), op zijn hart ( aan zijn hart drukt hij het Kind); als je let op zijn mond (hij loofde God).......Want mijn ogen hebben Uw zaligheid gezien.

Een stapje dieper: “Snellijk zal tot zijn tempel komen de Heere die gij zoekt”, staat er in Mal. 3:1.
Toen de tempel van Salomo verwoest werd, ging de heerlijkheid des Heeren weg (de Sjechina) uit de tempel. De Sjechina verdween als een zichtbare wolk uit de tempel. Straks bij de wederkomst zal die heerlijkheid weer terugkomen, zegt Ezechiël 43. Zover is het nog lang niet. Toen de tempel van Zerubbabel werd gebouwd, keerde die wolk niet terug. Maar als God mens wordt, het Woord is vlees geworden en de volheid, de heerlijkheid van God rust op Hem. Als Simeon dat Kind in de armen heeft, dan ziet hij daar de Sjechina, de heerlijkheid des Heeren weer in de tempel. Daarom spreekt hij over een licht tot verlichting der heidenen. Hij zag met zijn ogen de heerlijkheid des Heeren.

Denk er eens over na, wat heeft Kerst 2009 voor mij betekend? Je kunt veel hebben gezien, maar hebben je ogen ook de Heere Jezus gezien? De Koning in zijn schoonheid......

J.S.Bach werd gegrepen door dit tafereel, door dit gebeuren. Hij plaatst het in een van zijn cantates genaamd "Bach, Ich habe genug", Nu heb ik genoeg, ik heb heden de heiland, het hopen der vromen op mijn verlangende armen genomen ...daar gaat het over. Uw zaligheid bereid voor de volken....eerst de volheid der heidenen, die is bijna binnen en nu gaat de Heere zorgen voor de heerlijkheid van Israël. We gaan de grens over van het Nieuwe Testament. Ook de volkeren komen in Israël. En ten laatste komt ook de Sjechina in Jeruzalem.
Jezus is net als Jozef.....eerst de volheid er Egyptenaren, en daarna ook zijn broers. Eerst de heidenen en daarna het ganse volk Israël. Gans Israël zal zalig worden.


Ik ben begonnen met Rembrandt. Toen Rembrandt oud geworden was heeft hij nog een allerlaatste schilderij genaakt dat nog niet voltooid is. Hij heeft nog een poging gedaan, maar nu heel anders. Heel ingetogen. Je ziet alleen maar de oude Simeon, met het Christuskind en verder niks. Geen mensen die heen en weer lopen, geen kerkenraadsbanken met Farizeeërs erin, maar alleen Simeon met het Christuskind in zijn armen, Christus dragend op biddende handen, als het ware in extase.
Rembrandt zelf heeft een zwaar leven gehad, zijn vrouw en 3 kinderen verloren, failliet verklaard, zijn 2e vrouw ook overleden en zijn laatste zoon Titus sterft ook. Als Rembrandt dan weer begint aan dat voorval is de kern overgebleven. Iemand liep het verlaten schildersatelier binnen toen Rembrandt overleden was. Hij vond toen een Bijbeltje, Hij stierf in armoede, maar in de grootste geestelijke rijkdom ooit. Als je zo je leven mag eindigen met de rijkdom die eeuwig blijft, met Jezus Christus in jouw armen.

Edit