Edit|
EditReeks Samenvatting:
De laatste vijand die teniet gedaan wordt is de dood. Een loflied op de Vorst van Pasen. Er is een diepe bas-toon in dit lied, ondertoon van ernst. De dood wordt vijand genoemd. We willen allemaal leven. Een vijand die niets spaart. Er is niets goeds en moois aan de dood. Geen bloemen en redeneringen helpen daaraan. Een vijand. Een sloper die geen schoonheid onaangetast laat. Hij spot met uw vitaliteit.
Men went er aan. De eerste keer dat de Duiters door de stad marcheerden keek je er van op. Later niet meer. 'We moeten allemaal sterven; dat is de natuur'. Niks natuur - het is een vijand. Een indringer in het paradijs. Maar hij kwam niet in zijn eentje, maar achter twee boeven aan: eerst de duivel, er achteraan de zonde, onze afval van God. De hoofdmacht. De dood kwam erachteraan.
Eerst dus moeten we de duivel en de zonde haten, sterker dan de dood. Wij hebben het immers op ons geweten. Debet aan het massagraf, en dat de ganse schepping zucht: het is door ons toedoen.
Het loon van de zonde is de dood. Uw schuldbrief staat op uw naam, die kun je niet naar je buurman doorschuiven. Heb je hem al ondertekend?
Niet allen de zonde, maar ook de dood is overwonnen op Pasen.
Maar wat zie je er van? We gaan nog toch nog steeds naar het graf het hele jaar door? Wij moeten toch ook sterven? Overwonnen vijand voor wie in Christus geloofd? Daar ga je achter de baar van je godvruchtige moeder. Machteloosheid. Nooit is het genoeg voor het graf, altijd maar roept het 'Geef! Geef!' Here Jezus, heeft U dan voor wat het lichaam betreft tevergeefs geleden? '... dat ik met *lichaam* en ziel....' ?
Maar: Christus is opgestaan. Zijn triomf is totaal. Hij is overwinnaar. Laat de dood oppermachig lijken, maar zijn claim is hij kwijt. De laatste eer bewijzen? Christus zal dat doen, feitelijk, voor God. Pasen is D-day, 6 juni 1944. De invasie is gelukt. De vijand is feitelijk verslagen. Maar wat zijn we erachter gekomen, hoe de verslagen vijand nog huis heeft gekomen... Toch was de beslissing gevallen in Normandië. De vijand bloedde uit alle wonden. Elke dag ervaren we de terreur van de inbrekers. Maar in alle nood over hun brute geweld neemt u uw toevlucht toch tot die Ene?
Zonde en dood, hun dagen zijn geteld. Laat de zonde ons kwellen, de dood doen alsof er nooit een open graf is geweest: Houdt vast; op Golgotha heef hij met inbreker 1 en 2 afgerekend, op Pasen in principe met inbreker 3.
Die het laatst is binnen gedrongen wordt het laatst uitgeworpen.
Stof tot blijdschap en goede moed. Wij leven nog in bezet gebied, maar wij zijn met banden verbonden aan de Koning. Hij is verbonden met ons. Hij leeft voor ons, bidt voor ons, is voor ons aan het werk.
Een verboden radio in bezet gebied: 'Houdt moed. Ik leef en gij zult leven.' En wij zeggen: kom haastig! Hij stelt niet teleur.. Hij is God uit God.
U bent uitgenodigd. Of heeft u 'geen enkele vijand'? U dient toch niet willig? Dan is er wel opstanding, maar ten oordeel.