Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2010-01-10 17:00:00
ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)
eerbied voor het leven

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
Zondag 40 :105-107 mat 5:17-26 5:38-48 2010-01-10.1713.mp3 (Preek, 16kPro, 6.5Mb)
2010-01-10C.175.mp3 (Hele dienst CD kwaliteit, 48kPro, 26.9Mb)
2010-01-10T.171.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 10.6Mb)
Catechismus

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Eerbied voor het leven
1.de eis van het gebod: dat ik mezelf niet dode en mezelf niet in gevaar begeef
2.de diepte van het gebod: de Heere ziet ook de wortel van de doodslag slaan
3.de reikwijdte van het gebod; het gebied ook om je naaste lief te hebben als jezelf

Dit gebod is zeer actueel . Elke dag lezen we in de krant van moord en doodslag. Verkeersslachtoffers. Dood door schuld. Mishandeling die de dood tot gevolg heeft. Roofmoord, genocide. Massamoord. Criminele afrekeningen in het criminele circuit. De geschiedenis van de mensheid is in bloed geschreven. De aarde waaruit de mens genomen is, is met rood bloed gekleurd. Dat bloed roept om wraak tot God. Een roepende zonde. Dieren doen elkaar niet aan wat mensen elkaar niet aandoen. Stammen die elkaar uitroeien, kindermoorden in de moederschoot. In mijn eerste gemeente, in Goudswaard was ooit in een bepaald huis een moord gepleegd om geld. Daar werd nog steeds over gesproken. Later ging er een gemeentelid wonen, maar de smet bleef altijd aan het huis kleven. Daar blijf je aan denken.
Aan de andere kant is het leven zoveel waard dat miljoenen euro's betaald worden om 1 mens, kind of soldaat, vrij te krijgen. Tot zover de krant, nu de Bijbel.

Gij zult niet doodslaan. De Heidelberger Catechismus legt het 6e gebod prachtig uit, op een hele Nieuw Testamentische manier. Strikt genomen is het een verbod, dit mag je niet doen. Je mag het leven van een ander niet nemen. In het Nieuwe Testament zie je dat die wet verrijkt wordt, verdiept door de Heere Jezus. Dezelfde wet, de wet van Mozes en van Christus. In het Oude Testament gold het minimumpakket, dat wat je niet mag doen, het verbod. De Heere Jezus gaat het verdiepen. Het gaat niet alleen om doodslaan, maar Hij ziet je hart aan, als je iemand dood wenst, sta je al schuldig, al vaar je alleen maar tegen iemand uit. Paulus werkt het ook uit in het Nieuwe Testament, en zegt dat je niet alleen het leven niet moet nemen, maar je ook voor de ander in moet zetten. Je leven als het ware geven. Zoals de Heere Jezus heeft gedaan, je leven afleggen voor je broeder. Dat is positief.
In vraag 105 gaat het over de eis van het gebod, in vraag 106 gaat het over de verdieping, ook de wortel van de doodslag. De Heidelberger Catechismus heeft dat heel Nieuw Testamentisch ingevuld.

De eis van het gebod: gij zult niet doodslaan.
De Sinaï beeft, de berg is afgezet, donderslagen worden gehoord, een doordringend geluid, donder en bliksem. Israël beeft. Ze zijn net uit Egypte gekomen. Waar de baby's verdronken zijn in de rivier, Farao is een killer, iemand die hen heeft kapot gemaakt. Nu zegt de Heere: Ik zet een beschermend schild om jullie leven. Zoek altijd naar wegen die leiden tot het leven. Maak mensen niet kapot met je woorden, daden, handen en gedachten. Dat zegt God tegen Israël en dat is ook de opdracht van Israël om dat aan de wereld te tonen, ook nu in het conflict met de Palestijnen.
We zongen: bij U Heer' is de levensbron. God schenkt het leven. Alle leven is een geschenk van Hem. Op geboortekaartjes staat vaak: Hij die leven gaf en Hij die leven spaarde. Hij geeft, spaart en beëindigt het leven ook op Zijn tijd en op Zijn wijze. Onze tijden zijn in Zijn hand.
Er is een tijd om te baren en een tijd om te sterven, dat houdt niemand tegen. Dat geldt trouwens ook voor het geestelijke leven. De Heere geeft dat ook, Hij wil dat je je bekeert en leeft.
In Ezechiël wordt een mens vergeleken met een pasgeboren vondeling, die in trappelt in zijn eigen bloed. Niemand ziet naar je om, maar dan komt de Heere voorbij en Hij geeft leven. God heeft ons niet over voor het verderf, maar wil dat ieder die gelooft in de Zoon leven en overvloed heeft. Bij God is een volheid van leven, geen schaduw, geen duisternis.
Wat betekent het niet: dat je geen oorlog mag voeren. Geen pacifisme. Ook niet dat de doodstraf tegen de Bijbel is. Denk aan militaire tijden, oorlogsvoering, waarbij jezelf moet verdedigen......... De Heere God heeft gezegd, wie mensenbloed vergiet, diens bloed zal vergoten worden door de rechterlijke macht. Een dier mag je doden, om het te eten, dat heeft God toegestaan. Doodt geen dier voor je plezier, maar wel voor de consumptie. Een mens mag je niet doden, want hij draagt het beeld van God. Wie dat toch doet, diens bloed zal vergoten worden. Het gaat hier om: je mag niet wederrechtelijk doden. Niet zonder eerlijk proces, uit drift, uit haat. Je mag je niet aan het leven van de ander vergrijpen. Niet opzettelijk, met voorbedachte rade, maar ook niet per ongeluk, doodslag, noemen we dat dan. Er is een verschil tussen moord en doodslag, zowel in de Bijbel als in de Nederlandse wet. Als je met voorbedachte rade iemand doodt en dan vlucht naar de vrijstad, wordt je toch gedood. Maar heb je iemand per ongeluk gedood, toen je aan het werk was met een bijl, dan wordt dat onderzocht en als het per ongeluk was, mag je in de vrijstad verder leven en mag de bloedwreker je niet ombrengen.

God beschermt je leven. Ook als je oud bent. Geschonden leven, ongeboren leven, het gehandicapte leven. Als je toch doodt, is dat zo erg omdat je het beeld van God draagt. Je lijkt dan op de duivel, die een mensenmoordenaar van de beginne Je snijdt iemands anders genadetijd af. En omdat een moordenaar terecht komt in de poel des vuurs. In Openbaring wordt gesproken over bloed met vuur vermengd. Als het bloed van een medemens aan je handen kleeft, roept dat Gods toorn over je uit. Onuitblusselijk, zonder einde. Zo hoog neemt God dat op.
De eerste mens die een moordenaar werd, deed dat met voorbedachte rade. Zijn gezicht ging vervallen, zijn blik werd donker, woedend. Kaïn sloeg Abel dood. Toen die paradijspoort achter ons dicht ging, is het begonnen. Dat bloed van Abel roept; de druppels bloed uit Abels wonden roepen om wraak. Toen is het begonnen.

Ik mag mijn naaste niet doden , zelf niet, maar ook niet iemand anders het voor jou laten doen. David doodde met zijn pen, Uria moest uit de weggeruimd worden, door het briefje aan Joab, dat hij Uria moest laten sneuvelen. Ik denk ook aan abortus, euthanasie, zelfdoding.

Het begin van het leven. Abortus, het ongeboren leven. Dat gedood wordt door een dokter, een medicus wordt een moordenaar, met voorbedachte rade. Er zijn 2 wereldoorlogen geweest, zei moeder Theresa, maar de derde wereldoorlog vindt plaats inde moederschoot. Mannen met witte jassen, die gen reddende engel zijn maar verderfengelen. Dokters die hun handen wel desinfecteren, maar niet wassen in onschuld omdat ze een kind hebben afgeslacht. Als er in de Bijbel wordt gesproken over zwangere vrouwen die opengesneden worden en de kinderen op de rotsen verpletterd worden, dan vinden we dat verschrikkelijk. Maar nu gebeurt precies hetzelfde bij ons. Ik geloof dat al die geaborteerde kinderen bij de Heere Jezus zijn. Een lijfwacht voor de Heere Jezus. Dat is een van de gruwelen van Nederland en Europa. God gaat dat bezoeken, dat geloof ik vast en zeker, het kan niet uitblijven. Het is een wonder dat het nog niet gekomen.

Als een kind met 24 weken geboren wordt, wordt er alles aan gedaan om dat kindje in leven te houden. Terwijl dat zelfde kind tot 24 weken zo maar geaborteerd kan worden. Dat is bij ons gelegaliseerd, toegestaan. Soms op grond van medische indicatie, bij levensgevaar van de moeder wordt een kind wel weggehaald, omdat het leven van de moeder in gevaar is. Stel je nu eens voor dat jouw dochter van 16 jaar wordt verkracht door een onbekende aanrander. Ik geloof dat ik dan naar de de dokter zou gaan en mijn dochter een morning after pil zou geven. Leven vanaf de conceptie is menselijk leven, maar dat is nog geen mens. Wanneer heeft een mens een ziel? Wanneer is er bezield leven. De ziel is in het bloed van de mens volgens de Bijbel. (Leviticus 17:11) In een bevruchte eicel zit nog geen bloed. Volgens de boeken ontstaat er zo rond de 5 à 6 weken een bloedsomloop in dat kleine embryo'tje. Rond de 5, 6 weken ontstaat er hersencellen. Onze kerkvader hebben heel voorzichtig de grens gelegd rond eerste 40 dagen. Ze begrepen ergens wel een beetje dat een beruchte eicel nog niet hetzelfde is als een bezield mens. Er liggen hier vragen die niet eenvoudig op te lossen zijn als je werkt als arts, gynaecoloog....

Euthanasie betekent goede dood. Een goede dood, daarmee bedoelden ze iemand die de Heere Jezus kende, stierf en nu in de hemel is. Bij ons is dat het tegenovergestelde. Je wilt zelf dood. Denk aan de pil van Drion. Onlangs is er nog een verslaggever van RTL4 geëuthanaseerd op eigen verzoek. Daar zit het zelfbeschikkingsrecht achter. Dat bepalen we zelf wel. Als christen zeggen we: Ik ben met ziel en lichaam het eigendom van Christus. Hij bepaald het moment en de manier waarop ik heen mag gaan. Mijn tijden zijn in Uw hand. Je kunt wel denken dat je dan rust krijgt, maar Gods Woord leert anders. We kunnen geen millimeter aan ons leven toevoegen, we kunnen er ook geen millimeter aan toevoegen. Toch zijn er gebieden die grijs zijn. Waar de grens moeilijk te bepalen is. Medische behandelingen zijn goed, maar zinloze medische behandelingen, moet je die eindeloos blijven doen? Je zult maar werken in het Ikazia. Wat is het moment waarop het moet ophouden? Wanneer ben je het leven aan het rekken, en wanneer ben je het sterven aan het rekken? Wanneer mag je de stekker nu uit het stopcontact trekken, zoals dat genoemd wordt....? Wanneer mag je een spuitje geven? Mag een morfinepompje wel, als het de pijn verlicht maar de dood versnelt? Als je een behandeling staakt, noemen we dat geen euthanasie. Palliatieve zorg is goed, maar je weet ook heel goed dat morfine de dood versnelt. Toch noemen we dat geen euthanasie, maar terminale zorg. ...

Suïcide, zelfmoord. Daarover gaat het in de 2e helft van vraag 105: ook jezelf niet moedwillig kwaad doen. Dat kan op verschillende manieren. Roekeloos rijden, je eigen lichaam verwoesten door drank of roken. Gij zult ook jezelf niet doden. Van nature koester je je lichaam, dus het is ook onnatuurlijk om dat te doen. Suïcide is eigenlijk dat je ongeroepen verschijnt voor God.
Herman Brood de rockjunk, sprong van het Hiltonhotel na zeer spottende opmerkingen, maar zijn Duitse vriendin die uit hetzelfde rockwereldje kwam, is door God bekeerd en gedoopt! Zijn alle zelfmoordenaars verloren? Dat durf ik niet te zeggen. Wij moeten niet op Gods rechterstoel gaan zitten.
Het is zonde en onnatuurlijk, maar geen onvergeeflijke zonde. Zou er op doodslag op jezelf ook geen vergeving kunnen zijn? Ik heb het niet over moord. Tussen de daad en de dood kan toch nog een seconde zitten van acuut berouw, waardoor ze toch nog met een snik in de hemel vallen.(Voetius)

Als je er bewust zelf uitstapt, omdat je er geen zin meer in hebt, dan is dat moord. Vroeger zeiden ze: God bewaart Zijn kinderen ervoor. Maar ook kinderen van God kunnen depressief, psychiatrisch, psychisch ziek worden. In je puberteitsjaren, in je overgangsjaren dat je zo depressief wordt dat je in pure wanhoop, verstandsverbijstering komt en dan kan het zomaar gebeurd zijn. Is dat dat nu met voorbedachte rade of uit wanhoop? Ik weet wel dat de omgeving belangrijk is. Als een kind constant wordt gepest, getreiterd, overal buiten gesloten. .....dan heeft dat zo'n impact op een kinderziel dat dat hele kwade gevolgen kan hebben. Vangen wij de noodsignalen wel voldoende op?
Er zijn nog heel veel vragen, de volgende keer hopen we verder te gaan.

Moeilijke onderwerpen zijn aan de orde geweest. Een ding is het allerergste: geestelijke zelfmoord. Gods Woord over boord, het Woord dicht laten en lachen om Zijn straf, de hel, Zijn huis voorbij lopen......liever lekker leven voor een schotel linzenmoes en daarna: we zien wel, ik maak me daar nu niet druk om. Als je omkomt nadat je de Evangelieboodschap hebt gehoord, dan zul je je eigen moordenaar zijn. Je zult zelf de dolk in je eigen hart steken als je het Evangelie veracht. Je maakt dan de olie klaar voor je eigen vlammen. Als je verdoemd wordt, is het niet omdat God je verdoemt, maar dan zul je moeten klagen: ik heb mezelf verdoemt. Ik heb mezelf in die bodemloze afgrond geworpen omdat ik Zijn Evangelie met voeten heb getreden. Ik koos voor de hel. De duivel zegt: lach erom en vergeet het.
Maar de Heere zegt: ontwaak gij die slaapt en sta op uit de dood want Christus zal over u lichten. Wie kiest o verdwaasde voor 't leven de dood?
Ik ben de Opstanding en het Leven wie in Mij gelooft zal leven ook al ware hij ook gestorven.

Edit