Edit|
EditReeks Samenvatting: Waar leven we voor? Het leven van de christen en het uitzicht van de christen. Ik zou met u een persoonlijk gesprek willen hebben, ook met de jongeren: waar leef je voor? Niet alleen vandaag, waar heb je de afgelopen week voor geleefd? Ik zou als dominee allerlei plaatjes kunnen invullen. Maar het gaat om u. Waar leeft u en leef jij voor? We moeten er zelf antwoord opgeven. Voor God.
Sommigen dragen wel de naam christen maar zijn het niet. Òf je leeft voor jezelf, òf je leeft voor God. Een brede weg en een smalle weg. Aan het eind kom je allemaal voor God te staan om verantwoording af te leggen.
In Erfurt had niemand gerekend met wat er gebeuren zou. Opeens is er het sterven. Als je alleen maar leeft voor jezelf, of 'ze gaan van vakantie tot vakantie steeds voort'.
Paulus leeft 'opdat ik Hem kenne'. Dat is zijn doel. En dat wil hij kwijt aan de inwoners van Filippi. Er zijn daar dwaalleraren die vertrouwen op hun eigen prestaties, door de wet te houden. Dan leef je ook voor je zelf.
Paulus zegt dat kan ik ook: ik ben op de 8e dag besneden, precies volgens de wet, ik weet ik uit Benjamin stam, etc. Maar ik kan daarmee niet voor God verschijnen. Maakt u ook zo'n optelsommetje? Ik ga naar de kerk, lees de bijbel, leef netjes. Goed hoor, maar het is schade voor uw ziel als u daar op bouwt. Je moet Een kennen: de Here Jezus. Je kunt wat over Hem kunnen vertellen, je kunt ervaring hebben. Maar Hem kennen is de omgang van de liefde.
Verkering krijgen heette vroeger 'kennis krijgen aan...' het begin van een lang proces van elkaar kennen. Zo wil ik Hem kennen, zegt Paulus. Groei, geen stilstand. 'Hem kennen in de kracht van Zijn opstanding..' (v. 10) Eerst opstanding dan lijden, dan dood. Een merkwaardige volgorde. De Heilige Geest laat zien wie we zijn voor God. De gerechtighid van Christus wordt geschonken en toegerekend. Dat ik Hem kenne, in de kracht van de opstanding.
Je zou zo graag volmaakt zijn, maar je komt er achter dat je onvolmaakt bent. Je zou zo graag hebben dat Hij over je leven regeert. Te leven in het geloof dat u gerechtvaardigd bent. De strijd van het geloof. Sommigen lijken nooit te verliezen. Anderen lijken voor hun gevoel het steeds weer te verliezen. Wie zal mij verlossen van dit lichaam des doods. De Gemeenschap van Zijn lijden betekent je kruis opnemen. Op de Molukken en elders, het valt niet mee in de haat van de Islam. En valt het hier mee? Als je eerlijk bent op school en op je werk ervoor uitkomt wat je zou willen en waar je voor staat, nemen ze dat in dank af?
Christus heeft geleden tot betaling van de zonde. Dat hoeft een christen niet. Er is eenmaal betaald. Maar toch hebben wij gemeenschap in het lijden.
Ik leef doch niet meer ik - maar Christus leeft in mij.
Een christen heeft uitzicht. Of ik enigszins moge komen tot de wederopstanding der doden. Het leven vliegt voorbij. Kijkt u wel eens verder dan de begrafenis? U bent voorbereid als u het uitzicht van het geloof hebt: als ik de ogen sluit ben ik met Hem. De wens wordt vervuld - dat ik Hem kenne...
De hemel is het einde niet. De bazuin zal klinken. De doden worden opgewekt. Er is een tweeërlei opstanding: tot eeuwig leven en tot eeuwig afgrijzen.
Maar: enigszins moge komen tot. Is daar twijfel? Kun je nooit zeker weten hoe het valt? Dan zou Paulus zichzelf tegenspreken. Hij schrijft dit vanuit de ervaring van het geloof: hij heeft het niet op zak. Hij weet hoe moeilijk het is. 'Moge komen tot' - een moeilijke weg afleggen.
Opdat ik Hem kenne, een persoonlijk verlangen. Wat geen oog heeft gezien, in geen mensen hart is opgeklommen. Een eeuwig kennen van Gods goedertierenheden.