Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2010-03-28 17:00:00	ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)	Uw lichaam verbroken

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
Psa 22:12-22	Psa 22:12-22	2010-03-28.1713.mp3 (Preek, 16kPro, 6.2Mb) 2010-03-28C.175.mp3 (Hele dienst CD kwaliteit, 48kPro, 27.2Mb) 2010-03-28T.171.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 11.0Mb)	Psalm 22 de lijdenspsalm

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Het gaat hier over de vernedering en het lijden van de Messias. Vers 1-6: De 1e strofe gaat over de Godverlatenheid. De 2e strofe: 7-11 wat Hij van de kant van mensen moest lijden, de verachting. Nu de 3e strofe: v 12-22 het lichamelijk lijden aan het kruis. In vers 12: wees niet ver van mij, vers 22 ook. Daar tussen in wordt het lichamelijk lijden voorzegd en beschreven.
De Heiland heeft met Zijn blote rug de hevige pijn moeten ondergaan van de Romeinse geselslagen. Dat was nog maar het begin. Op Goede Vrijdag gaat Hij naar de heuvel Golgotha. Daar ontkleden ze Hem, helemaal naakt. Ze rekken Zijn handen en voeten uit aan het hout, doorboren Zijn handen en voeten en zetten het hout overeind en stampen het kruis in de grond. Alle ledematen worden ontwricht en door het gewicht van Zijn lichaam scheuren Zijn handen en voeten van een...... Wat een verschrikkelijk lijden is dat geweest. Al die tijd waren er mensen die er naar stonden te kijken en Hem uitlachten en met Hem spotten. Brandend van de wondkoorts, Zijn tong kleeft aan het gehemelte. Hoe voelt U zich nu Heere Jezus? Wat gaat er nu door U heen? Dan krijg je antwoord in Psalm 22. Dat beschrijft de gevoelens van de Heiland als Hij aan het hout hangt. Laten we luisteren en huiveren en aanbidden. Het vertelperspectief is de Gekruisigde.

Uw lichaam verbroken

1. Zijn kwaaddoeners rondom (vanuit het perspectief van de gekruisigde) Vers 13,14
2. Zijn kwelling van binnen(wat hij letterlijk voelde)
3. Zijn kermen naar omhoog (houd u niet ver van mij)

Er wordt gesproken over allerlei dieren. Varren, ezels, woudossen, stieren, etc. Machtig sterk veel in aantal, talrijk. De Heere Jezus is het Lam, dat ene lammetje dat hulpeloos vastgenageld is aan het kruis, omringd door al die woeste wilde beesten. Zo voelt Hij zich. Die wilde beesten vallen op Hem aan, maken diepe vleeswonden. Ze springen op Hem af, grommen en brullen, tot bloedens toe totdat het lam een verschrikkelijke dood sterft. Die dieren - dat is poëtische taal. Stieren waren rein en staan voor de oudsten en de overpriesters en schriftgeleerden van het Joodse volk. Ze waren woest op Hem en dan moet je uitkijken; ze gedragen zich als beesten.
Er wordt in vers 17 gesproken over honden. Poëtisch kan dat staan voor de heidenen, onrein. De soldaten die Hem aan het kruis nagelden. Net zo woest en vals. Dat ene Lam in het beeld van Psalm 22 Het hert van de dageraad. Dat ene hert door Romeinse soldaten omsingeld. De stieren en varren omringen hem. Benauwdheid is nabij. De hond blaft en bijt en de Heiland bloedt en bezwijkt. Er wordt ook gesproken over een leeuw die zijn muil openspert. Angstaanjagend. Als een leeuw brult siddert het hele dierenrijk. Zo heeft de Heiland dat ervaren. De leeuw die zijn prooi gevonden heeft. De satan heeft zijn prooi gevonden en gebruikt mensen bij zijn doel. Kom af van het kruis als je Gods zoon bent! Als je dat gaat lezen wordt je er stil van. Het lijden dat mensen Hem hebben aangedaan en daarachter zit de satan... toch hebben vele martelaren in de kerkgeschiedenis hetzelfde ondervonden. Misschien nog wel meer dan de Heere Jezus geleden. Misschien nog wel langer dan die 6 uur. Wat is dan het verschil tussen het lijden van de Heere Jezus en de martelaren?
Je zou die hele opsomming van vers 12-22 ook kunnen betrekken op al die martelaren. Maar 1 ding hebben ze niet meegemaakt: het verlaten zijn van God. Dat was de kern van het lijden. Niet de drinkbeker van de satan of van Pilatus, maar die van de Vader. Dat was verzoenend lijden, en dat maakt het verschil. De martelaren moesten verschrikkelijke dingen ondergaan maar de Heere was bij hen. Ze hebben zingend gestaan in de arena en op de brandstapels en in de muil van de leeuwen. De Heere Jezus was een Middelaar en heeft als enige de godverlatenheid ondervonden en daarin ligt dat verzoende sterven.
Zacharia 13 (SV!) vers 6 en 7:
En is iemand die tott Hem zegt: wat zijn deze wonden in Uw handen? Dan zal Hij zeggen het zijn de wonden waarmee ik geslagen ben in het huis van mijn liefhebbers. Door hen die Mij lief zouden moeten hebben, mijn eigen volk. Dat is menselijk lijden. En dan komt vers 7: zwaard ontwaak tegen mijn Herder, spreekt de Heere der Heerscharen! Dat is geen lijden door mensen aangedaan, maar door Zijn metgezel, die mede God is. Daarin ligt de kern van Zijn lijden als Middelaar, verzoenend. Dat deed God Hem aan om zonden uit te delgen en het paradijs weer te openen. Menselijk lijden kun je nog op een doek verfilmen, of je dat nu wel of niet moet doen is vraag 2. Maar het verzoenende lijden is niet uit te beelden, dat heeft ook niemand gezien, dat ligt tussen God en de Middelaar.

Benauwdheid is nabij. Het wordt steeds klemmender. Hij zit vast aan het hout en het wordt steeds drukkender. Een collega predikant vertelde wat hij als kind had meegemaakt: een man liep langs een schoolmuur liep. Er was een vrachtwagen bezig met betonnen heipalen en de ketting brak en ze kwamen op die man terecht. Langzaam maar zeker werd die man doodgedrukt door het gewicht van die heipalen. Op ren gegeven moment zagen de mensen bloed uit zijn neus komen en uit zijn mond. Onvergetelijk was het gezicht van die man. Hij gaf geen kik. 'Nog zie ik die hopeloos schreeuwende ogen in die helse stilte'. Er stonden er misschien wel 100 omheen en niemand deed wat en niemand zei wat. Als je dan denkt aan de Heere Jezus die het volle gewicht van de toorn van God heeft gedragen. Daar gooiden ze geen laken over heen maar er werd met Hem gespot. Ze hebben de muil tegen Hem opengesperd. Als je wilt weten wat jouw zonden zijn, dan moet je maar veel luisteren naar de wet die elke zondag wordt voorgelezen... Maar het gaat verder. Luister hoe de Heere Jezus de wet heeft uitgelegd in de Bergrede..... Maar het gaat nog verder. Kijk naar de uitwerking van jouw zonden... als je ligt op het sterbed en je bent onbekeerd, dan zal je lot het eeuwige vuur zijn. Omdat zonden geen foutjes zijn, maar iets afschuwelijks voor God. Zonde heeft ook een verschrikkelijke straf. Als je werkelijk wilt weten wat jouw zonden zijn, sta dan maar veel in gedachten bij het kruis van Golgotha. Als ik zie op Zijn lijden, dat het alleen maar weg te nemen is door het offer van Jezus. Zo haat God de zonde. Dan zie je hoe zwart de vuilheid is van zonden.....als je wilt zien hoe zwaar je misdaden zijn, kijk dan naar het lijden van de Heere Jezus. Bloed, zweet en tranen. De tranen van de Heere Jezus op de top van de Olijfberg, als Hij weent over Jeruzalem. Aan de voet van de Olijfberg zien we Zijn zweet en Zijn bloed en op Golgotha stroomt Zijn bloed. Dat alleen kan reinigen. U hebt een verlosser nodig. Geef me die Jezus, van Psalm 22 of ik sterf! Want buiten Jezus is geen leven maar een eeuwig zielsverdref.

2. Zijn kwelling
Nu gaat het oog van de Heiland niet naar de mensen om Hem heen, maar naar zichzelf. Ik zie zeven lichaamsdelen van de Heiland die hier genoemd worden. Dat heilige lichaam wordt hier in 7 delen beschreven - hoe het geschonden wordt.
• Al mijn beenderen zijn vaneen gescheiden (uitgerekt); wonderlijk dat David dat hier beschrijft, terwijl de Joden de kruisiging niet kenden... Dit is pas 10 eeuwen later gebeurd! De Heilige Geest heeft dat al als profetie aan David gegeven. Letterlijk nauwkeurig vervuld. David heeft hier al een profetisch portret zelfs van de manier waarop de komende Messias wordt gedood.
• Als water ben Ik uitgestort... Zijn bloed stroomde weg... Hij voelde zich al zwakker en zwakker worden
• Mijn hart is als was... dat tere heilige hart van de Heere Jezus smelt als was, week. Door de brandende hitte van de zon en de koortsgloed, maar vooral door de brandende gramschap van God... Als het hart van de Zoon van God al bezwijkt onder de toorn van God, hoeveel te meer u, als u niet verzoend sterft...
• Zijn tong: mijn kracht is verdroogd als een potscherf... een potscherf werd in het vuur gegooid en het vocht trekt weg; mijn tong kleeft aan mijn verhemelte. Als je dan denkt aan die overvloedige beker van het Avondmaal... en daar mag ik een slok van nemen!
• Zijn handen en Zijn voeten (vers 17). Zij hebben mijn handen en mijn voeten doorgraven; ik zou vandaag willen staren op de handen en voeten van mijn Heiland... doorgraven, doorboord. De spijkers in zijn handen gingen tussen vlees en beenderen door... Tussen Zijn beenderen door, want Zijn beenderen zouden niet verbroken worden... Die handen hadden kinderhoofdjes gezegend, melaatsen rein gemaakt, die handen waarmee hij de baar aanraakte van de jongeling van Naïn, waarmee Hij brood vermenigvuldigde voor de 5000 mensen... biddende, zegenende, aanrakende handen. Die voeten die door Samaria gingen... waar Hij zijn voeten zette daar droop het al van vet... Ik denk aan een gezang: U aan wiens doorboorde voeten eenmaal eens het gans heelal, alhier, daarboven en beneden, alle knie zich buigen zal. ... Ik verlang er naar! Nu al mag u zich vrijwillig aan de voeten neerleggen. Straks gedwongen, maar nu màg je! Als je aan Zijn doorboorde voeten mag knielen dan legt Hij zijn doorboorde hand op je hoofd!
• Vers 18: Zij werpen het lot over mijn gewaad. Door Johannes 19 weten we dat dit letterlijk is vervuld en daarmee begrijpen we dit vers. Dat naadloze gewaad. Al die profetieën zijn letterlijk vervuld. Daarom geloof ik dat de profetieën van Zijn 2e komst ook letterlijk vervuld zullen worden. Geen vergeestelijking. Wat Hij zegt doet Hij, vervult Hij. Hij doet wat Hij zegt en zegt wat Hij meent. Ze staren naar Hem als Hij daar hangt in zijn naaktheid.
Hoe heeft de Heere Jezus dat verdragen? Hij heeft de schande veracht en verdragen dat ze spotten met Zijn gefolterd lichaam. Wrede ogen die er nog vermaak in hebben ook. Ik denk dat de engelen in de hemel met vleugels hun aangezicht hebben bedekt en de mensen die staan maar te staren en grijnzen. De eerste Adam kwam met schande zijn naaktgeheid gewaar. Hij raakte Zijn kleed kwijt, om de klederen des heils te verwerven. Hij gaf Zijn bloed om mij te reinigen en Zijn mantel om mij te bekleden.

We kunnen ook denken aan het volk van Davids grote Zoon. Het volk Israël. Ze hebben hun klederen verdeeld... Zijn volk werd ook geheel ontkleed voor ze de gaskamers ingingen. Die klederen werden ook op een hoop gegooid. Krijgslui scholden, stenen rolden (verdobbeld), Romeinse soldaten, Duitse soldaten, Iraanse soldaten, als ze de kans krijgen.... zo de Messias, zo Zijn volk Israël, zo ook Zijn volk, de gemeente! Zijn geestelijk lichaam bloed ook! Hoeveel kinderen van God geven niet letterlijk hun bloed voor het geloof in de Heere Jezus!

De Heere Jezus was in de vaderschoot, kwam in de moederschoot en eindigde in de aardeschoot, in het graf. Gij legt mij in het stof des doods ... dat zijn geen mensen, maar dat is God! Mensen hebben Hem veel aangedaan, om het leven gebracht, Joden en heidenen, van de hele wereld. Maar er is ook een andere kant, een goddelijke kant. God heeft naar Zijn bepaalde raad en voorkennis overgegeven die jullie ter dood hebben gebracht, God heeft het van te voren geweten en ook vooraf besloten dat het zo zou gaan. Er zit ook nog een derde kant aan: mensen deden het, God deed het, maar ook de Heere Jezus zelf deed het. Niemand neemt Mijn leven van Mij, Ik leg het zelf af en neem het weer op. Hij buigt Zichzelf vrijwillig neer tot in de dood. Hij heeft zijn leven zelf afgelegd. Zie onze God, de Koning knecht......

Nu de kern:

Zijn kermen. Vers 20:”maar Gij HEERE......” de verbondsgod grijpt Hij naar. Hij ziet omhoog, Hij kermt. Hij verlangt niet naar verlichting, maar naar zijn God! Als ik mijn leven verlies is dat niet zo erg dan dat ik mijn God verlies! Menselijke maars zijn er heel veel, maar in de Schrift zijn er veel goddelijke maars, verlossende maars. Hij werpt als het ware het touw om zijn God heen en trekt zich op, Hij grijpt de Naam des Heeren aan. Waar grijp jij naar als je in de nood komt? Naar de dokters? Psychologen? Niet verkeerd om heen te gaan, maar als dat nou je enige houvast wordt.. Er zijn ook mensen die grijpen naar een mes, touw of pistool... waar grijp ik naar? Grijp ik naar de Naam des Heeren? Waar gaat het je om?
Je zoekt geluk, gezondheid, werk, studie etc, En dan gebeurt er iets dat niet in je planning valt en dan wordt het paniek. Het wordt moeilijk en het gaat anders dan je dacht... en waar is dan je geloof? Wat is geloof dan? Dat je grijpt naar God!

Wees niet verre van mij... ik hoor hier het goddelijke Kind roepen. Vader waar bent u nu? U bent nu voor Mij onvindbaar... Vader! Haast u tot Mijn hulp, mijn sterkte! S.O.S. Ik hou het niet langer, wilt U naar mij toekomen met zwaailicht sirenes aan, spoedeisende hulp. Mijn eenzame... Zijn verlaten eenzame ziel, in die 3 uren. Hij staat er allen voor. Alleen mens, geen God.. Heere wees niet verre van Mij.

Het kan zijn dat u zich ook zo aangevallen voelt en in het nauw. Neem dit gebed dan mee: Maar Gij HEERE! Daar zit alles in voor tijd en eeuwigheid!

Edit