Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2010-04-05 10:00:00	ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)		Tweede Paasdag

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
Joh 20:1,6,8	Joh 20:1-10	2010-04-05.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 5.5Mb) 2010-04-05C.105.Geheel.mp3 (Hele dienst CD kwaliteit, 48kPro, 37.5Mb) 2010-04-05C.105.mp3 (Hele dienst CD kwaliteit, 48kPro, 27.4Mb) 2010-04-05T.101.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 12.5Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Nieuwe lidmaten:
1 Anna Elisabeth den Boer- van Vuuren
2 Kornelis Johannes den Boer
3 Cornelis Maarten Visser
4 Maria Visser- Ketelaar
5 Jacobus Robbert Dirk Brand
6 Timotheus Johannes Bunt
7 Neeltje Annigje Hendrika Bunt- Zijderveld
8 Cornelia de Kruijf
9 Arie Dirk Mes
10 Cornelis Johannes van Poelgeest
11 Johannes Verduijn
12 Judith Verduijn- Overduin
13 Johanna Spiessens
14 Lydia den Hollander
15 Adriaan Scheper
16 Lotty Evertje Duijzer
17 Maria Maartje van Dam
18 Richard Buijtendijk
19 Cornelia Anna Kok

Op de basisschool leerde ik vroeger al wat synoniemen waren – andere woorden met dezelfde betekenis. Zien bijv. en kijken. Aanschouwen, een blik werpen op. Ongeveer betekenen ze hetzelfde, maar er is een nuance verschil. In Joh 20 viel mij op, dat het Grieks drie verschillende woorden gebruikt voor zien. Vers1 Maria zag 'ze keek' (Grieks 'blepoo', 'zien, waarnemen'). Vers 6 Petrus ging het graf en zag de doeken liggen, hij beschouwde het – een sterker woord (Grieks 'theoreoo', 'zien, observeren'). v8 Johannes zag en geloofde - weer een ander woord in het Grieks – hij zag het in (Grieks 'horaoo', 'zien, gewaar worden').

Zien en zien is drie

1. het zien van Maria
2. het zien van Petrus
3. het zien van Johannes

Wat zien wij? Wat zien wij van de Meester? Wat heb je nu eigenlijk van de Heere Jezus gezien?

1
Het zien van Maria. Drie kinderen van God, Maria Petrus en Johannes. Drie vrienden van de Heere Jezus, alle drie gegrepen door het machtswoord van de Meester. Alle drie of alle 19 hadden ze liefde tot de Heiland. Maria had hem lief, Petrus ook, ook al lag het onder de as, al had hij Hem verloochend. Het vuur brandt nog. Johannes - de apostel van de liefde. Het gaat om de liefde tot Hem. Als dat er niet is, is het een show.
Ik moet altijd denken aan die gehandicapte jongen die belijdenis wilde doen – op de aannemingsavond waren er eenvoudige vragen voor Hem, hij bleef stil. Hij kreeg er niets uit, Hij wist het niet meer. Waar is de Heere Jezus geboren? Hij zweeg. De ouderling wist het ook niet meer – als je nu niets weet waarom wil je dan belijdenis doen? Omdat ik zoveel van de Heere Jezus houd! Toen was het even heel stil. Daar gaat het om.
Ze hebben alle drie een andere weg tot de Levensvorst, de Heere Jezus houdt er gaan vast schema op na. Ieder wordt persoonlijk op maat tot de Heere geleid. Bij de een klopt Hij aan de gevoelsdeur of de wilsdeur om binnen te komen; of aan je verstandsdeur om de grendels weg te schuiven. Jullie zijn allemaal zo verschillend.. allemaal verschillende bloemen, als je maar gepland bent door de hemelse Vader.

Wie was Maria eigenlijk? Maria kwam uit Migdal in Galilea, ze was de Heere gevolgd naar Jeruzalem. 7 duivelen had Hij uitgeworpen uit haar, een hoop zwarte bladzijden in het levensboek. De Heere Jezus had haar echter verlost. Hij had ingegrepen in haar leven, haar leven ingrijpend veranderd.

Die 7 duivels zitten ook in jullie hart. Zeven gruwelen waar je altijd voor moet waken. Ik zal er eens een paar noemen:

. De geneigdheid tot ongeloof
. Het geneigd zijn om te presteren en jezelf op te werken voor God
. De geneigdheid om de liefde van de Heere Jezus te vergeten. Zeker als je weer eens een misstap hebt gemaakt. Je bent geneigd om hard van de Heere Jezus te denken
. Koud worden in je gebed, oppervlakkig automatisch
. Het vergeten uit te zien naar een gebedsverhoring; je ziet het niet eens als God verhoort
. Het geneigd zijn om te mopperen als het anders gaat dan jij wil
. Dat je het kwade je nabij ligt als je het goede wilt doen

Heere Jezus, verlos me er telkens opnieuw van zoals u Maria er van verlost heeft,. Maria heeft de Heere Jezus meer lief gehad dan alle andere vrouwen omdat ze zoveel te danken had. Er was haar niets te groot en niets te veel. Ze was als laatste bij het kruis en als eerste bij het graf. Ze had veel lief en wilde daarom veel voor Hem doen.

Hoe komt het dat er zoveel christenen zijn die ook belijdenis hebben afgelegd den daarna zo verflauwd zijn? Zo weinig geeft, zo weinig doet voor Hem? Waar weinig van je schuld voor God wordt beleefd, daar toon je ook weinig dankbaarheid. Hoe dieper je bewust wordt van welke nood en dood de Heere je verlost heeft, hoe dieper je overtuigd raakt van de waarde van het bloed van de Heere Jezus en de voorbede van de Heere Jezus, hoe meer je Hem liefhebt en je dat zult laten zien.

Maria Magdalena ging vroeg naar het graf. Ze komt daar aan en werpt in de verte een vluchtige blik en ze ziet dat de steen van het graf is weggenomen. Ze trekt direct haar conclusie: o, de steen is weg dus de Meester is weg! Ze denkt niet: de steen is weg, zou Hij opgestaan zijn? Ze werpt een vluchtige blik en trekt een verkeerde conclusie. Het zien van Maria.....in plaats van blij te worden, wordt ze bang. Ze denkt aan lijkroof, aan grafschennis. Nee, Maria het is eigenlijk een heerlijke gebeurtenis. Het is geen ramp maar een zegen. Het lichaam is niet gestolen maar levend gemaakt. Ze kijkt eigenlijk niet verder dan haar neus lang is, draait direct om en raakt helemaal overstuur en rent naar Petrus en Johannes toe: ze hebben mijn Heere weggenomen en ik weet niet waar ze Hem gelegd hebben. Diefstal van een lichaam...

Ze kijkt vluchtig, ziet één los feit, een weggerolde steen en trekt haar overhaaste conclusie. Ze ziet het maar ze doorgrondt het niet. Er zijn kerkgangers die geen christen zijn vanmorgen. Misschien familie, vrienden, buren...kerkganger maar geen christen.
Je hebt je conclusies al getrokken. Een vluchtige blik op het psalmbord.....geen gezangen? Dan weet ik al genoeg. Geen toga aan? Dan weet ik al voor vlees ik in de kuip heb. Een vluchtige blik, een beetje boos misschien, je ziet het maar je doorgrondt het niet. Je neemt niet de moeite om goed te luisteren wat de gemeente met Pasen te vertellen heeft. Zo doe je de blijde boodschap af. Met de beste bedoelingen ga je dan wel verloren....

Dat komt ook voor bij christenen. De Heere heeft u opgezocht en u heeft Hem lief. Maar toch een vluchtige blik. Zeker evangelisch of zeker gereformeerd... Het zal wel niks zijn. Alles wat een beetje vreemd is of anders dan je gewend bent, dat zijn we geneigd af te zetten. Ritmisch of niet ritmisch gezongen? Hoeveel gaan er bij u aan het avondmaal? O, dan weet ik al genoeg......wat voor vertaling gebruiken jullie hier? o.......jaja.
De Heere Jezus had geen gestalte dat ze Hem zouden begeren. Dank u wel, maar die Koning hoef ik niet...

Er zo'n ook mensen die net als Johannes zeggen: in Hem vind ik alles. We hebben iets van Zijn heerlijkheid aanschouwd. Bij sommigen van jullie is het echt een wonder in verhouding tot 2 jaar geleden. Toen moest je er niets van hebben. Vroeger als je naar die tabernakel keek zag je grijze zeekoeienhuiden. Geen geur of kleur aan. Maar als je beter keek van dichtbij zag je goud.
Als op een afstand blijft staan, zie je een grijze massa zonder heerlijkheid. Open mijn ogen dat ik in U mag zien wat anderen zien in U. Het gaat in de kerk altijd over Jezus, als het goed is.

2
De Petrushouding
Maria vertelt dat de Heere Jezus weggenomen is. Petrus en Johannes rennen dan naar het graf. Petrus rent vooruit. Petrus komt eerste bij het graf. Verbijsterd gaan die twee ook naar het graf. Een duo; 2 heel verschillende jongens. Qua leeftijd, aard en karakter. Jullie zijn ook heel verschillend, belijdeniscathechisanten. Petrus was vrijmoedig, kloekmoedig, soms ook hoogmoedig. Hollen of stilstaan. En als hij holde, dan struikelde hij soms over zijn eigen benen.
Johannes was zachtmoediger, met een gestadige gang. Toch dezelfde genade, 2 schaapjes van e Heere Jezus. Ze rennen samen naar het graag. De dode meester trekt nog steeds. Liefde geeft vleugels aan je voeten. Johannes en Petrus gaan samen op weg.
Zelf als de Heere Jezus gestorven is, is het bij Petrus nog steeds. Tot wie zullen we anders heen gaan. Verschillende Paasgestalten en toch 1 verlangen.

Dagboek van A. Knevel: Is het waar? Op de omslag staat een bekend schilderij van Eugène Burnand (1850-1921). In 1898 schildert hij Petrus en Johannes die samen naar het graf van Jezus snellen. Links zie je Johannes en rechts Petrus. Ze lopen allebei hard want die haren wapperen naar achteren. Johannes is jonger zonder baard, Petrus ouder met baard. Johannes in het wit; Petrus in een rood met blauwe mantel half aan. Je ziet dat Johannes iets vooruit loopt. Johannes houdt zijn handen samen in gespannen afwachting. Ik hoop dat het waar is. Petrus houdt zijn hand bij zijn hart: hij houdt zijn hart vast. Hij kijkt vertwijfeld en verbijsterd. Ontroerend. Petrus liep net iets langzamer. De last van de schuld drukte hem. Hij had zijn Meester eergisteravond verloochend... Ik ken die Mens niet....Jullie zeggen nu ja en wat doe je als je een paar jaar verder bent?

Franca Treur, schrijfster van “Dorsvloer”. Ze deed in 1999 belijdenis van het geloof. Maar een paar jaar later, het studentenleven ingegaan, zei ze: Ik heb besloten om mezelf geen christen meer te noemen. Dat kan dus en gebeurt dus. Verloochend na Hem beleden te hebben. Die last drukte Petrus; hij had daar geen vrede mee. Hij ziet die blik van de Heere Jezus nog die hem aankeek. Petrus komt bij het graf en gaat naar binnen. Hij ziet de doeken liggen en de zweetdoek die op Zijn hoofd geweest is. Er staat dan een woord “theorie”. Zien nadat je de feiten onderzocht hebt. Hij bestudeert en inspecteert en concludeert daaruit. Hij komt tot de terechte conclusie dat het lijk niet geroofd is, anders lagen de doeken er niet zo netjes. En toch komt het niet maar niet verder. Hij kwam tot verwondering, zegt Lukas. Geen grafschennis, maar Hij is wel verdwenen. Verwondering, maar geen aanbidding. Zorgvuldig met een geoefend oog. Theoretiseren. Denk aan het woord theater; je ziet wat er gebeurt als toeschouwer, je analyseert de dingen met een scherpe blik, maar je komt niet verder.
Zo kun je ook in de kerk zitten. Je bent geen christen. Maar een scepticus. Je weet waar het over gaat, je kent de Bijbel. Toch is dat niet genoeg Je kunt voor de theorie slagen en voor de praktijk zakken als een baksteen. Je kunt theologie hebben gestudeerd en toch een ongelovige zijn....

In mijn vorige gemeente hadden mensen vaak een voordeur in 2 delen. De bovendeur van je verstand gaat open, maar de onderdeur van je hart zit dicht. Een voet te hoog, zeiden ze vroeger. U registreert nog steeds, u analyseert nog steeds. Je weet precies wat er gezegd is, maar je eet het niet op.

In het boekje van Spurgeon “Rondom de enge poort” staat een plaatje van een tafel. Een boer zit alles heerlijk naar binnen te werken en geniet er van. Aan het andere tafeltje zitten 2 wetenschappers die verstand hebben van voedingsleer en de bouw van de mond en het spijsverteringsproces. Maar ze eten het niet op. Het eten wordt koud en ze verlaten de tafel met een lege maag. Zo kun je ook in de kerk zitten. Je gaat dan uiteindelijk met een leeg hart naar huis. Er zijn mensen in de hel die alles wisten over de leer van het geloof, maar niet zelf geloofden. En dat is een verschrikkelijke werkelijkheid. Je praat erover maar je hart is niet om. Dat gebeurt ook bij kerkgangers. Dat zien van Petrus, dat theoretiseren. Over de Schrift-inhoud kun je een boom opzetten, maar het komt niet tot geloofsovergave. Bij Petrus was het theoretiseren, en bij Johannes wordt het vereren. Je kunt een boom opzetten over de toekomst-leer. Daar heb ik een uitgesproken mening over waarmee je het wel of niet mee eens kunt zijn. Maar als je Hem niet verwacht laat je het eten staan. Je kunt een boom opzetten over kinderdoop of volwassen doop. Of over Geestesgaven of de positie van de vrouw, maar als je Hem niet verwacht...!

Johannes was de lievelings-leerling van de Heere Jezus. Zijn boezemvriend. Johannes noemt niet eens zijn eigen naam. Zo bescheiden. Zelf anoniem blijven en Hij op de voorgrond. Hij spreekt niet over Johannes maar over de andere discipelen. Hij kwam en zag en geloofde. Johannes is de man van het inzicht. Hij zag het in en begon te geloven. Hij zag de doeken daar en de zweetdoek. Hij begon te geloven dat de Heere Jezus na 3 dagen was opgestaan. Die woorden schieten hem te binnen. Hij kwam en zag en geloofde. Veni (ik kwam) vidi (ik zag) en ik geloofde!
Ze kwamen beiden naar het graf. Maar ze kwamen er anders vandaan.

Drieërlei zien:
Maria ziet vluchtig; Petrus nauwkeurig en Johannes ziet gelovig. De één blijft onwetend, de ander blijft haken bij zijn verstand, bij Johannes wordt het hartenkennis, Paasgeloof. Vers 9 staat: ze wisten nog niet de Schrift. Ze erkenden de Schrift wel dat Hij op zou staan. Maar het kwartje viel niet.

Een waarschuwing: Velen zullen ziende zien en toch niet verstaan. Ze kijken maar ze zien niet. Wat zie je nu van de Heere Jezus? Heb je iets van Zijn heerlijkheid mogen aanschouwen? Kijk uit voor oppervlakkigheid en kijk uit voor het theoretische. Bij Johannes breekt het geloof door. Plotseling verrassend. Ik hoop dat je je laat verrassen door de Heilige Geest. Het lijkt me zo saai als je elke zondag in de dienst zit en je denkt al te weten wat er komt. Johannes liet zich verrassen. Ik hoop dat God dat altijd blijft geven in de Maranathakerk. Voor een nieuwe frisse kijk op de Meester. Voor nieuwe geloofsinzichten. Oh, bent U ook zo? Leeft U echt? U zij de glorie!

De discipelen gingen wederom naar huis. Dan is deze dienst waar we naar hebben uitgezien voorbij. Wat een geweldige dag. Johannes ging naar huis in geloof. Maria heeft nog een aparte Openbaring gekregen. En Petrus werd ook apart opgezocht door de Heere Jezus. Johannes kreeg geen bijzondere openbaring! Dat is ook wat! Nee, want dat was niet meer nodig want hij geloofde al. Ga niet zitten wachten op aparte openbaringen. Geloof alleen, dat is alles. Op grond van de Schrift. Soms is een aparte openbaring nodig, maar het is nog veel mooier om tot geloof te komen zoals Johannes dat deed.

Dominee van der Poel eindigde ooit eens zo: kom volk, we gaan naar huis want de tijd is gelukkig om. Naar Huis en dan voor eeuwig Thuis en dan nooit meer van Huis...

Edit