Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2010-04-11 10:00:00	dr. C.A. van der Sluijs (em. te Veenendaal)

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
Exo 3:2b	Exo 3:1-9	2010-04-11.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 5.4Mb) 2010-04-11C.105.mp3 (Hele dienst CD kwaliteit, 48kPro, 25.6Mb) 2010-04-11T.101.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 9.8Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Een bekend verschijnsel vandaag: een burn-out. U kent het misschien zelf of iemand in uw nabijheid. Het komt ontstellend vaak voor. Opgebrand door stress en spanningen, er wordt steeds meer gevraagd. Efficiëntie en productiviteit, 67 jaar. Begrijpelijk, maar ondertussen. Burn-out. Hijgerig en hyperig surfen we achter losse emoties aan. Chaotisch, je kunt het niet meer bijhouden. De grote weredl om je heen en je eigen 'kleine' wereld.

Maar deze braam of doornstruik brandt wel , maar brandt niet op. Geen burn-out. Een doornstruik kon zomaar vlam vatten, dat kwam vaak voor – door de enorme hitte in de woestijn, spontane zelfontbranding, dan was het ook zo weg. Dat fragiele. Droge hout. Geen zeldzaam verschijnsel. Maar dat ie niet verbrande, dat was wel uniek. Een wonder.
Burn-out, opgebrand door stress of allerlei spanningen, doorgaans door verslaving aan je werk of in je werk. Er zitten subtiele verslavingsmechanieken in ons werk. Bijna een algemeen geldend verschijnsel. De een heeft er minder last van dan een ander. En dat terwijl je tot vrijheid geroepen bent door de Schepper van je leven. Het doel is Hem vrij te dienen. Net als Israël toen geroepen werd tot vrijheid. Uit de volken van deze aarde roept God Zijn volk Israël, om met Hem te zijn en zodat zij uit zouden roepen hoe goed God is. dat was en is het enig bestaansrecht van het volk Israël.
Nu is het volk Israël in slavernij; daar zitten de goden van Egypte achter en er dreigt een burn-out. Bijna opgebrand. Toen riep God Mozes. Uit het midden van de braambos, God belooft bevrijding uit de slavernij van Egypte. Niet de goden van Egypte hebben het voor het zeggen maar Ik, en dat zal blijken. Ga dat nu maar zeggen tegen Mijn volk.

Als je opgebrand raakt, ben je niet meer dezelfde. Hij is niet meer die hij vroeger was…. Je kent jezelf niet meer terug. Maar God blijft wel dezelfde, met name de God van je doop! Onthoud het: de God van je doop blijft dezelfde. De God van uw vaderen. Ik ben onveranderlijk dezelfde. Ga zeggen tegen het volk dat Ik dezelfde blijf.
Burn-out door allerlei verslavingen, ook aan internet. De zonde, de verslaving in de zonde. Paulus vat samen: ik weet dat in mij geen goed woont, vleselijk verkocht onder de zonde.
De braambos verbrandt niet - een beeldwoord met twee elementen. De Joodse uitlegging zegt: er zijn twee kanten: Israëls nood en Gods erbarmen. Een plaatje met een optisch effect, kijk van deze kant - dan zie je dit gezicht, van die kant zie een ander gezicht. In het vuur van de verslaving en Gods barmhartigheid – geen burn-out.

Het is een theofanie – een Godsverschijning, geheel bijzonder toen en zeker in de woestijn. Je verwacht een tempel of tabernakel of een hele mooie kathedraal, maar nee – in de woestijn. En vandaag? Dat is apart – Maar als we samenkomen is God er en als we bidden en zingen, Hij woont op de lofzangen, toch? Ja. Maar het is apart als God verschijnt, zeldzaam, uniek. Dat trekt je aandacht. Zoals hier de aandacht van Mozes. Wat is dat…?
Apart als God verschijnt in je leven of in de kerk. Dat vergeet je nooit meer. Weet je nog, 2, 12 of 32 jaar geleden? Was ons hart niet brandende in ons, toen Hij tot ons sprak op de weg?
Zeldzaam. God als een vuur, in het vuur. In ons midden als een vuur. Heb je dat gemerkt zeg? God was er.

Het braambos werd niet verteerd. Apart, echt een wonder. Echt een wonder dat ons leven niet in rook en vuur op gaat, of staat u in vuur en vlam voor God door God, zonder te verbranden? Dit verschijnsel heeft wat te zeggen: je houdt het vol omdat God het met je vol houdt… omdat God je vast houdt.
Zo zal Israël vandaag in het Midden-Oosten niet bezwijken, omdat God dezelfde blijft, houd Hem in de gaten en houdt de ontwikkeling in de gaten, daar zie je God in. En Israël roepe uit: zo is onze God. Hij is goed, zeker weten, zelf meegemaakt.

Het betekent ook: God is een verterend vuur – ontdekking. Dat zullen we op de een of andere manier merken, dat Hij je door merg en been trekt als een vuur. Vroeger of later. Tot het te laat is. In het onuitblusselijk vuur – daar is God niet meer.

Ook Christus merkte dat God trekt als een vuur door merg en been. De lijdenstijd – de doornenkroon brandde. Wat hitte doet mij branden, in de hitte van Gods toorn over onze zonden. Uitgerekend dit vuur wordt ons na aan de schenen gelegd in de bediening van de verzoening. Je gaat naar de kerk, zelfs op een 'marathon'zondag. U bent het gewend, niet waar. Je zit je tijd uit. Pardon, u bent hier op heilige grond, onder de bediening van de verzoening – de grond mocht u te heet onder de voeten worden. U kunt weglopen, maar dan loopt u zo het vuur in, God als vuur ontwijk je nergens.
Trek de schoenen van u voeten. De plaats waarop u staat is heilige grond.

Jezus Christus werd ook niet verteerd in de groeve, omdat Hij vlak door voor als een brandoffer gans verteerd was. Waar de zonde weg is, is de dood weg. Daar heb je het geheim. Een Lam staande als geslacht; als geslacht, maar staande.

Soms zou je voor iemand door het vuur gaan, je man of vrouw, je kinderen. Of voor een vriend. Soms voor je buren. Dat deed Jezus in ieder geval. Jezus ging door het vuur voor u! Dit weet ik vast: God zal me niet begeven.

Branden en niet verbranden, niet verteerd worden – het wonder door verzoening door voldoening. Het Pascha is de kern van de zaak. De Uittocht uit de slavernij, uit de verslaving vindt plaat op grond van het Bloed.

Is uw ziel gered? 'Ja ik heb…' nee dat vraag ik niet. 'Ja maar ik ben z…' dat vraag ik niet. Het braambos brandde in het vuur en werd niet verteerd. Het geheim van de verzoening door voldoening. Als u dit niet verstaat dat zit u hier vroom en godsdienstig te wezen zonder de God van de brandende braambos. Ik leef doch niet meer ik.

Het geheim van een christen, van de kerk vandaag. Een nieuwe schepping in de vrijheid van de kinderen van God. God met ons, God in ons, voor ons. Merkwaardig verschijnsel.

In de heiliging van je leven komt de nieuwe mens in Christus Jezus allen gelouterd te voorschijn, dat hij niet verbrandt. Een wandelend wonder van God. Om uit te zeggen wie Christus is. De kerk leeft niet voor zichzelf, maar voor God. Zo goed is God! Ik heb het zelf meegemaakt. Hoort wat mij God deed ondervinden. Dan kom je voor hete vuren te staan, vandaag, zoals Israel destijds. Van de vuurovens van Egypte tot de verbrandingsovens van Auschwitz…. Als de kerk: Van de brandstapel tot het vuurpeloton.
Ik herlas de kerkgeschiedenis van Schotland – wat een verschrikkingen en vervolgingen hebben de mensen moeten doorstaan. Het braambos valt in het vuur en werd niet verteerd.
Je kunt het ook horen via Open Doors vandaag, de vervolging door de islam, of wat er gebeurt in Nigeria; braambos brandt in het vuur maar werd niet verteerd, dat is wonderlijk. Omdat God dezelfde blijft. Als je door het vuur zult gaan… 'Zo erg is het vandaag niet' oh nee? Bent u dan wel een christen? Het is maar een vraag, De vraag. Als je vandaag in vuurgevaarlijke situaties komt in het woestijnklimaat van ons maatschappelijk leven. Als je de enige bent van de collega's die God belijden – vuurgevaarlijk. Waar was jij gisteren bij de marathon? Stond je bij de brug? Nee ik was in de kerk… "hè?" Mogen ze dan merken dat je iets van God om je heen hebt - vertel me eens- wat is het geheim van je leven – je hebt iets.

Burn-out, bekend verschijnsel vandaag. De spanningen worden te groot en teveel. God laat niet los – volharding. De verzoening van je leven zegt Jezus; geef dat slavenjuk maar eens aan Mij, en je krijgt Mijn juk en Mijn juk is zacht en Mijn last ligt. En je zult rust vinden voor je ziel. Zeldzaam verschijnsel zeg, rust voor je ziel… onder het juk van Jezus. Vanwege Gods verschijning in uw leven.

God verschijnt niet in een hoge ceder, maar in die fragiele, meterhoge doornstruik. Geen gedaante noch heerlijkheid. Tot God erin verschijnt, dat trekt de aandacht. God in de doornstruik trekt de aandacht van Mozes. Je verwacht een totale burn-out, maar het nietige ding staat maar in vuur en vlam vanwege Gods heiligheid.

De Midrash zegt: de doornstruik was de nederigste en geringste van alle bomen en struiken op de wereld; zo gering was Israël in de slavernij van Egypte. Zoals Christus die geen gedaante noch heerlijkheid had. God in die doornstruik, God in die kerk – dat trekt de aandacht. Het zwakke der wereld heeft God uitverkoren. Hetgeen niets is. Opdat degene die iets is teniet zou maken.

Als je meer en meer zo'n kale doornstruik wordt, dan zul je bloeien, dat trekt de aandacht, dat is apart, de rest hebben we al zo vaak gehad. In vuur en vlam staan voor en door God, niet verteren, geen burn-out.

Dat alleen kan straks de laatste vuurproef doorstaan, niets zal ons scheiden van de liefde van Christus. Ik stond ooit bij het graf van Spurgeon, 40 jaar preekte hij in Londen voor 5000 mensen. Vanaf zijn 35e jaar vertoonde hij burn-out verschijnselen, hij werd slechts 58. "I have finished my course, I have kept the Faith" en de kroon van de overwinning is voor mij weggelegd. Toen wist ik het weer: opgebrand maar niet verteerd.

Edit