Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2002-05-09 09:30:00	dr. C.A. van der Sluijs (em. te Veenendaal)		Hemelvaartsdag

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
psa 47:6	psa 47 luc 24:50-53	2002-05-09.0911a.mp3 (Schriftlezing, 16kPro, 0.1Mb) 2002-05-09.0911b.mp3 (Schriftlezing, 16kPro, 0.1Mb) 2002-05-09.0913a.mp3 (Preek, 16kPro, 3.3Mb) 2002-05-09.0913b.mp3 (Preek, 16kPro, 1.6Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Het formulier om het Heilig Avondmaal te bieden roept op om onze harten op te heffen in de hemel. Hoe doe je dat eigenlijk? Onze harten zijn zo aards, laag bij de grond zelfs. En als je al een keer in de wolken bent, breekt al snel de alledaagsheid weer aan. Waar haal je de moed vandaan ook?
Op deze manier kom je er nooit. Je moet er iets bij lezen, 'zo laat ons onze harten in de hemel opheffen: waar Jezus Christus is', Hij onze voospraak. Dat helpt. Het is Hemelvaartsdag, en dat betekent dan toch maar, dat niet het leven van alle dag ons leven stempelt. En ook niet het leven van maandagavond {6 mei, de moord op Fortuyn}.
De Hemelvaartsdag zet het stempel, is bepalend. Een leven wat bepaald wordt door boven, door God zelf. Dan mag die aansporing er wel zijn.

Hemelvaart heeft niet de volle aandacht van Kerst en Pasen. Maar dit is minstens zo belangrijk. De zaligheid ligt in de hemel en kan nooit meer weg. Dit heilsfeit ligt al in het O.T., wat we in psalm 47 hebben gehoord. "God vaart op met gejuich." Heel wat anders dan het lege geroep en gejuich van vannacht {Feyenoord wint de UEFA beker}. Dat is eigenlijk volksverlakkerij. Voetbal is zeepbal. Prachtig maar zo weg.
Gemeente, wij hebben reden tot juichen. In het Hebreeuws staat voor opstijgen een offer-woord. Zoals de rook. Wat zit er achter deze woorden? Mogelijk is het het opgaan van de ark. Dan is er een verband met Psalm 68. De nieuwere commentaren zeggen, het gaat om een troonsbetstijging van een koning, nadat hij een belangrijke strijd gewonnen heeft. Op het bordes gehuldigd. Hij verkiest voor ons onze erfenis, dwz het land Kanaän, dat overwonnen wordt; of ook de overwinningen van koning David. Ofwel het verslaan van de Assyriërs door de Heere zelf voor de poorten van Jeruzalem (II Kronieken).
God vaart op met gejuich. Een lied van de intronisatie. Alle volken worden opgeroepen om God te loven. De klanken van de Hemelvaart van de Here Jezus zijn hoorbaar. Het gaat alle volken van de aarde aan. Hij overwon zonde, dood en hel. Een echte overwinning. Er is perspectief voor de volken.
Ook het volk Israël, dat weer in een grote crises is geraakt. Je vraagt je af, waar moet dat ooit eindigen? Is er nog een `escape`? Waar moet het op uitlopen? Israël wordt nog intensiever opgeroepen, omdat Hij koning blijkt te zijn. Zij weten als geen ander hoe groot deze Koning is. De koning gaat de treden op. Naar Zijn troon, het volk juicht. Wat komt dat dicht bij gisteren - wat is de Bijbel dan actueel. Déze overwinning is niet weg, de dag erna. Hemelvaartsdag.

Moet je dringend vermaand worden om God te loven? Dat zou toch niet moeten, eigenlijk? Als je je bedenkt wat Hij gedaan heeft? Zullen we niet achterblijven bij de wereld? Ik hoorde in mijn bed het scanderen midden in de nacht. Moeten wij vermaand worden om onze God te loven? De satan is echt voor eeuwig een looser geworden! 1-0 en dat blijft. En het wordt in de finale bevestigd.

Er is een machtige toekomst voor deze aarde, en voor Israel - die erfenis ligt voor eeuwig vast - en dat je voor eeuwig met God mag zijn zonder zonde. Dat God in beweging is om straks als overwinnaar in het daglicht te treden... Dan kan het toch uit blijven dat je Hem gaat huldigen vandaag? Of leeft het niet? Gun je het Hem niet, dat Hij de strijd te boven is? Verblijd in God? Verblijd u te allen tijde, zegt de apostel. Of ken je Hem niet? Leef je niet mee met Hem? We gunnen toch Koning Jezus zijn koninklijke eer ..!

God vaart op (niet: is opgevaren). Hij gaat daar nog naar op, dat ook de laatste vijand onderworpen is, de dood. Die toekomstmuziek zit er ook in.

Het juichen van de wereld heeft ook een vernietigende kracht. Blijdschap moet omgezet in kapot maken. Wat een armoe. De gemeente moet juichen, de jubel van het geloof. Ons wordt wel eens verweten dat we somber, miezerig zijn. Waar is de blijdschap in God? Hebben wij het misschien te druk met ons eigen koningschap, onze eigen vroomheid, dat we geen plek hebben voor de blijdschap in Jezus?

Het juichen krijgt ook gestalte in het verdriet over onze zonden. Die Koning heeft juist *die* vijand overwonnen. Hij is door God zelf naast Hem gezet op Zijn troon. Opstijgen is een offerterm. Opgevaren in de kracht van Zijn offer. In de kracht van de verzoening door voldoening, de enige stuwingskracht.
Zie niet op jezelf, maar op Jezus. Dat zien brengt zoveel glans over je leven. Dat in het oog te houden.
Hemelvaartsdag is de Nieuwjaarsdag van de Nieuwtestamentische gemeente. 'Ziet ik maak alle dingen nieuw'. Het geluich komt van alle kanten. Vanuit de `strijdende` kerk. Een ook van de `triumferende` kerk, het ontmoet elkaar.
Als het donker is in je hart, ligt het aan je zelf. Hij *heeft* gewonnen, Hij *is* de strijd te boven. Toen het volk juichte, bliezen de priesters op de bazuinen. Blijf niet achter bij de wereld... Het juichen van het volk wordt opgenomen in en gedragen door de eredienst! Hallelujah kan alleen in het kader van de eredienst. Vertel het ook tegen uw kinderen, als ze terug komen van kamp. Prijzen van God mag nooit op zichzelf staan. Maar het leeft in het kader van de liturgie, de bazuinklank van de priesters.
Jezus zien met eer en heerlijkheid bekroond en ons hart begint te jubelen; het geschiedt vanuit de bediening van het Woord. Een mens zal nergens zo blij zijn als in de kerk of als je knielt voor God in de eenzaamheid. Daar heb je Hemelvaartsdag.

Psalmzingt, psalmzingt, wordt gescandeerd. En die vreugde blijft. Zing dan mee. Psalmzingt onze God. Want, wie niet kan zingen heeft tenslotte niets meer te zeggen.

Edit