Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2010-05-23 17:00:00 ds. H.J. Lam (Ridderkerk) Eerste Pinksterdag

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
Eph 2:18 Jes 57:15-21 Eph 2:11-22 2010-05-23.1713.mp3 (Preek, 16kPro, 5.1Mb)
2010-05-23C.175.mp3 (Hele dienst CD kwaliteit, 48kPro, 27.5Mb)
2010-05-23T.171.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 9.2Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Pinksteren zet onze God Zijn kroon op het werk der verlossing. De hemelse reddingsactie van zondaren is voltooid. Het feest van de voltooiing, voleinding, vervulling. Misschien wel het meest raadselachtige feest van alle christelijke feestdagen. Op dit feest ontbreekt de Heere Jezus naar Zijn mensheid in tegenstelling tot Kerst en Pasen en Hemelvaart.
De apostelen grijpen steeds terug naar het werk van de Heere Jezus. We horen over de verzoening aan het kruis (Goede Vrijdag), en over de heidenen die bij Gods volk zijn gaan horen (Pinksteren).
Paulus zegt tegen de gemeente van Efeze: bedenk dat jullie vroeger heidenen waren. Onbesnedenen. Dat was min of meer een scheldwoord dat de Joden gebruikten tegen de heidenen. Dat kon ook niet anders, vanwege een vijfvoudig “zonder”: zonder Christus (dus zonder licht en troost), zonder het burgerschap van Israël (en dus buiten de lichtkring van Gods Openbaring), zonder de verbonden der belofte, zonder hoop en tenslotte zonder God. Grieks: a-theos, zonder God.
Goden genoeg, maar de levende God kenden ze niet. Dat heeft enorme consequenties voor iemands persoonlijk leven en voor een cultuur en een maatschappij. Zo'n samenleving is innerlijk vermolmd en heeft geen perspectief. Zeker als het wel zo geweest is en men neemt er nu afstand van. Je zult maar heiden zijn...of het weer worden!
Wij kennen concrete erfenissen van het heidendom. Denk aan de datum van het Kerstfeest, maar dat is nog onschuldig, Er bestaat in Nederland een vereniging voor Nederlands heidendom, die probeert het voorvaderlijk heidense gedachtegoed in ere te herstellen. In de stad komt het heidendom nog sterker boven de grond, zekert naarmate het christendom meer wordt weggedrukt. Bedenk, sta erbij stil dat u vroeger heiden was. Het heidendom ligt op de loer om zijn vroegere vrijheid te herwinnen.

Maar nu! Het klinkt als een goddelijke klaroenstoot. Bedenk hoe het nu is. U heeft nu wel deel aan de verbonden van Israël, u mag met hoop en met God in de wereld staan, u mag net als Israël in de buurt komen van de levende God. Want het is Pinksteren geweest!
Een heiden mocht niet verder komen in de tempel dan de voorhof der heidenen. Dat was pijnlijk voor heidenen met oprechte belangstelling voor de God van Israël. Zij waren niet besneden. Denk aan de kamerling uit het Morenland. Op zoek naar God, maar hij stond er aanvankelijk buiten. Maar Petrus heeft gezegd: u komt de belofte toe en uw kinderen en allen die daar verre zijn! De heidenen mogen nu ook naderbij komen, door het bloed van Christus. Nabij gewòrden door het bloed van Christus. Er staat niet gekòmen. Dat zou een daad van ons zijn, maar het is Gods werk om mensen naderbij te brengen.
Christus neemt al die zonden van ons af, hij draagt ze weg; nu nabij geworden, door het bloed van Christus. Een verschrikkelijke gedachte: de Heiland ging er onder door door onze zonden. En nu mag de meest verstokte atheïst naderbij komen. Als God hem aanraakt wordt hij net zo'n groot theoloog als Paulus. Geen wonder dat Paulus Christus nu gaat prijzen in het volgende hoofdstuk. De straf die ons de vrede aanbrengt was op Hem.
Hij is onze vrede, staat er. Paulus noemt 9 vredesdaden van Christus:
1.Jood en heiden tot één gemaakt; de kloof gedicht, gedempt.
2.Christus heeft de tussenmuur die scheiding maakte afgebroken. De Thora, Gods heilige wet die een veilige muur om Israël heen zette. Omdat Christus de wet vervulde, brak Hij de muur af voor de heidenen.
3.Hij maakte de vijandschap te niet. Een God die verkiest maar die ook verwerpt. Dat is de diepste oorzaak van het antisemitisme. Dat de God van Israël voorkeur heeft.
4.God heeft al die spijswetten en reinheidswetten vervuld, buiten werking gesteld. Gij zijt niet meer onder de wet, maar gij zijt onder de genade.
5.Jood en heiden tot een nieuwe mens geschapen. Bevrijd van Joodse nukken, en bevrijd van heidense grillen
6.Vrede makende...vers 15. Waar kan Hij dat beter doen dan nu aan de rechterhand van Zijn Vader, ondanks alle haat en nijd die er nu is op de wereld.
7.Verzoening met God en van daaruit de verzoening met elkaar. Tot 1 lichaam, Jood en heiden samen. Pinksteren is het feest van de kerk en daarom is het zo erg dat mensen hun kerk voorbij gaan en hun eigen kerkje opzoeken.
8.De vijandschap gedood aan het kruis Als het over het kruis van Christus gaat, gebeurt er iets, of mensen nu aanhaken of afhaken.
9.Christus heeft iets verkondigd aan hen die ver weg zijn en aan hen die dichtbij zijn: het Evangelie van de vrede.

Christus doet Zijn vredesaanbod door middel van de verkondiging. Geen vreemdelingen en bijwoners meer, maar medeburgers en huisgenoten Gods. Gebouwd op een geweldig fundament. Hij is zelf de hoeksteen van dat gebouw dat uitgroeit tot een heilige tempel in de Heere.
Want, dat is ook wel samengevat: dat wij beiden, Jood en heiden, de toegang hebben tot de Vader. Toegang. Pros-a-goge, ergens naar toekomen. Audiëntie tot de Vader. Een plechtige toelating door een hooggeplaatst persoon. Toegang tot de Vader, hoe zit dat in ons leven?
Die toegang is van mij uit compleet geblokkeerd. Van huis uit talen wij niet naar die toegang tot God. Dat dat ons verslagen zou maken, en dat dat ons uitdrijven zou tot God...Zit u er wel eens mee dat die toegang van ons uit geblokkeerd is? Nu eens voelen we ons door God aangesproken; nu eens loop je bij Hem vandaan en dan weer probeer je je de toegang te verschaffen zo goed en zo kwaad als het kan.

Maar nu: Hij ìs in Christus Jezus nabij gekomen. Het hoeft niet meer geregeld te worden; onze Heere Jezus Christus heeft het al gedaan. Wij HEBBEN de toegang, staat er. Ondanks al onze tekortkomingen. Geen deugden, geen verdienste, nochtans de toegang tot Christus.
Ons verstand sputtert tegen. Maar laten we zien op de velen die ons voorgegaan zijn. Daarom leg uw hand op dit Woord: wij hebben de toegang door Christus en door de Heilige Geest, zegt Paulus.

Die Geest zorgt voor de onweerstaanbare neiging in ons hart om tot Christus te gaan. Ander zou er bij u en mij nooit van komen om tot Hem te gaan. Die Heilige Geest die ons doet volharden en aanhouden. Als wij niet weten te bidden, als u niet meer kunt, gaat Hij door met bidden. En is er toegang tot de Vader. Hij leert ons om radicale keuzes te maken. Niet lauw zijn, zegt de Geest. Laat je maar niet meenemen door allerlei andere geesten die je bij God vandaan houden. Niet doen, zegt de Geest. Deze Geest is ook de Geest van de aanneming tot kinderen, de Geest van de adoptie.
Je hebt een Vader, zegt de Geest, roep het maar, fluister het maar, abba, pappa, lieve Vader, dankzij dat enig Kind van de Vader die die 3 donkere uren op Golgotha geen toegang had tot de Vader, hebben wij wel die toegang. In Christus. Wij hebben in Christus de toegang tot de Vader door één Geest. Bij ons ligt er vaak een sluier van gebrokenheid op die toegang. Maar u wacht dan misschien net als ik op dat moment dat die sluier weggenomen wordt en je voor Zijn troon mag staan om Vader en Zoon en Geest tot in eeuwigheid te prijzen. Dat is ons uitzicht. Eeuwig op audiëntie.

Edit