Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2010-06-27 17:00:00
cand. A. van Kralingen (Ridderkerk)		 En er werd grote blijdschap in die stad

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
Han 8:8 han 7:59-8:8 2010-06-27.1713.mp3 (Preek, 16kPro, 4.7Mb)
2010-06-27C.175.mp3 (Hele dienst CD kwaliteit, 48kPro, 24.8Mb)
2010-06-27T.171.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 8.3Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Er werd grote blijdschap in die stad. Dat kennen wij ook wel in onze dagen. Straten vol met mensen die opgaan in feestvreugde. Grote vreugde in die stad. Een doelpunt, een overwinning. In Samaria is ook blijdschap. Het is wel zaak na te gaan wat die blijdschap betekent. Het is iets van verrassing, verbazing. Ze hebben daar de stem van God gehoord, een God die Zijn armen uitbreidt naar Samaria. Er is ook erkentelijkheid, dankbaarheid: Heere wat hebt U gedaan, wat bent U goed voor ons dat U zich over ons ontfermd hebt. Hoe lang is het geleden dat u zo verheugd bent geweest? Dat u die verrassing over het Evangelie en die erkentelijkheid naar de Heere toe in uw hart ervoer? Dat u niet anders kon dan de Heere prijzen en Zijn grote naam loven? En ook anderen daartoe opwekken? Die Bijbelse vreugde is innerlijk, geestelijk, zet u wellicht. Die stille vreugde voor God is in de binnenkamer, zegt u misschien. Maar die stille vreugde die begint in de binnenkamer komt ook naar buiten! Dat wordt ook gecommuniceerd, medegedeeld. Daar wordt van gedeeld naar de wereld om ons heen.

Die blijdschap had een reden. Filippus verkondigde hen Christus! Dat was eigenlijk gekomen door de vervolging. Stefanus was gestenigd. Hij verkondigde ook de Heere Jezus maar zijn stem werd gesmoord in bloed. Hoe zou het nu verder gaan met het Evangelie? Uit de dood wordt het leven geboren...Stefanus wordt gezaaid als een zaad in de akker. Zijn sterven brengt vruchten voort in de naam van de Heere Jezus. Juist in Samaria. Filippus verkondigt daar het Evangelie. Dat is uitzonderlijk.

Jezus zond Zijn discipelen uit om het Evangelie te verkondigen, maar niet naar Samaria. Het Evangelie wordt eerst gebracht in Israël, het mag nog niet naar Samaria. Is de barmhartigheid van de Heere Jezus dan niet voor Samaria? Denk eens aan het verhaal van de Samaritaanse vrouw. Samaria stond niet gunstig bekend. We weten ook van het verhaal van de barmhartige Samaritaan. Jezus vertelt dat verhaal en stelt daarin zo'n verachte Samaritaan ten bijvoorbeeld. In de boeken van de Koningen lezen we van de scheuring van de 10 en de 2 stammen. Er woont dan een samenraapsel van volken dat Hem niet vreest en Hem niet dient. Toch zijn er ook dan nog mensen in Samaria die Zijn Naam nog noemen en de Heere willen vrezen. De Heere zorgt dan voor een profeet die hen toch nog iets van de dienst van de Heere kan leren. Allerlei godsdiensten in die ene streek maar ook wel de dienst van de Heere. Dat is Samaria. Zo komt Filippus in die streek.

Het lijkt wel een beetje op onze tijd. Een lappendeken van meningen en geloven en godsdienst. Heeft het Evangelie daar wel een landingsplaats? Men wachtte daar niet op de Messias en had de lijn van Davids huis losgelaten. De verkondiging sloot niet aan bij de mensen daar. En toch in weerwil van die pluriformiteit komt daar het Evangelie. Er was ook nog een Simon de tovenaar met een grote aanhang. Hij verrichtte krachten en had aanhangers. Dat komt ook dicht bij onze tijd. Enorme pluriformiteit, geen verwachting van de Zaligmaker en verrukking van zinnen over de toverij van Simon. Doet dat niet denken aan het Europa van onze tijd? Maar het is eigenlijk van alle tijden en plaatsen. In welke situatie vindt het Evangelie nu wel aansluiting? Wel toebereide aarde is alleen door de Heere gewerkt. Het evangelie van de Heere vindt nooit aansluiting. Dat zou je moedeloos kunnen maken. Het lijkt zo ver weg gezakt...Maar het mag ons ook moed geven. Er zijn altijd hindernissen, er is altijd tegenstand.

Hoe dat precies in Samaria ging weten we niet, maar Filippus verkondigt het Evangelie. Het Evangelie gaat uit naar de hele wereld. Gaat heen en onderwijst al de volken...Het Evangelie wordt verkondigd midden in de weerstand in het vijandige gebied. En daar landt het Evangelie nu juist.
Je zou eindeloos kunnen gaan zoeken naar betere en effectievere middelen, we leven in een beeldcultuur etc. En natuurlijk kun je bijvoorbeeld voor gehandicapten en kinderen aanpassingen maken met pictogrammen e.d. Maar de hoofdlijn blijft de prediking van het Evangelie.
Het Woord van onze God gaat gelukkig verder, door de handen van de Heere Jezus. En er werd grote blijdschap in die stad. Men erkende dat God zich heeft toegewend aan Samaria. Kent u die verbazing over het Evangelie? Wat zou het nu zijn als onze gemeente die blijdschap ook zo zou ervaren en die uitwerking ook naar de wereld om ons heen? Wat zou het betekenen voor de mensen om u heen, u buren, collega's, medescholieren en studenten, als u die vreugde van God ging delen? Als onze uitstraling zo somber is, is dat niet tot oneer van onze God? Hebben we het zo slecht bij onze God die zich ontfermt? Er kunnen schaduwen vallen over die blijdschap, door onze zonden, door verlies door vrees zodat we gebukt gaan over deze wereld. Maar dan juist komt het Evangelie van onze God tot ons en horen we de apostel zeggen: verblijdt u te allen tijd! Wederom zeg ik u verblijdt u...Dient de Heere met blijdschap...in de grootste smarten blijven onze harten in de Heere gerust. Wat is uw enige troost ook in het sterven? Hij van mij en ik van Hem...! Een intense vreugde, een vrucht van de Heilige Geest. Daar mogen we om vragen en om bidden, ook als gemeente.

Het hele boek Handelingen is doortrokken van eendracht en gezamenlijk gebed en volharding. Als dat eens zou gebeuren in Rotterdam...Hoe heeft Filippus dat gedaan? Door de Heilige Geest geleid en in de eenvoud van de prediking...Smeekt u er om? Of is er bij u scepsis, ongeloof, twijfel?
Het Evangelie is ook in ons land een krachtige schok geweest die veel uitgewerkt heeft. Gelooft dan dat dat nu niet meer kan? Neemt u dat voor uw rekening? Als u zo naar Rotterdam kijkt...John Wesley en zijn medewerkers keken naar de goddeloze stad New Castle. Een medewerker benoemde de stad als rijp voor het oordeel, terwijl Wesley haar zag als rijp voor het Evangelie.

Als God u en jou kan behouden, zou Hij dan niet heel Rotterdam kunnen behouden? Met een enkel woord kan de Heere u behouden. Maar ook uw gezin, onze familie, onze stad en ons land etc. Wat is nu de grond van die ontferming? God wil dat alle mensen zalig worden...zo staat er in het Evangelie. Maak er maar nooit iets anders van gemeente. Alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn enige geboren Zoon gegeven heeft opdat een ieder die in Hem gelooft niet verderve maar het eeuwige leven heeft!

Ik hoop van harte dat u en jij in die boodschap deelt. Gods onmetelijke goedheid . Gods barmhartigheid is zonder bodem, grondeloos. God heeft geen lust in de dood van de goddelozen, maar Hij wil dat we ons bekeren en leven! Dat wil Hij voor u voor de gemeente, maar ook voor heel de wereld om ons heen. Opdat het zichtbaar wordt en gestalte krijgt in het christelijk leven. Wat zal dat een blijdschap geven. Maar als u de Heere geen gehoor geeft, moet u omkomen. Nu nog spreekt God, en de blijdschap die God geeft, is duurzaam en bestendig en houdt nooit meer op. Daar zullen wij Hem eeuwig danken voor Zijn verrassende ontferming.

Edit