Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2010-07-04 17:00:00	ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)	Vier sprekende stenen

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
Genesis 35:14,15	Gen 28:16-19 Gen 31:45-48 Gen 35:1-20	2010-07-04.1713.mp3 (Preek, 16kPro, 5.2Mb) 2010-07-04C.175.mp3 (Hele dienst CD kwaliteit, 48kPro, 27.3Mb) 2010-07-04T.171.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 10.2Mb)	Jakob Vier elementen uit het leven van de aartsvaders

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Vier sprekende stenen

1.Beginpunt:
2.Keerpunt
3.hoogtepunt
4.dieptepunt

Beginpunt
Er staan standbeelden genoeg in de stad. Denk aan Erasmus of het beeld van de man zonder hart, etc. Vanmiddag gaat het over geestelijke standbeelden., gedenktekens, mijlpalen. Ter herinnering aan wat God gedaan heeft. Ter herinnering aan Zijn hulp, ter bemoediging op moeilijke momenten. Waar de Heere in je leven ingreep, overkwam, schrijf het op in je dagboek, schrijf het op in je Bijbeltje wat jou heeft aangesproken. Dat kan zijn bij het moment dat je een kind van God werd, of de dag van je belijdenis, de eerste keer Heilig Avondmaal, de dag dat je in de kerk zat en dat je zo ondersteboven was van wat de dominee bracht, daar moet je een monumentje voor oprichten. Waarom? Omdat je het nodig kan krijgen, op momenten van twijfel of kruispunten of tijden van nood. Toen wist ik het zeker, toen was God zo duidelijk in mijn leven aanwezig...

Jakob had ook 4 stenen, momenten die zijn leven markeerden, waarop hij dacht aan hoe hij was en wie God was. Blije momenten en pijnlijke momenten. Jakob is 147 jaar geworden. Een lange reis met vallen en opstaan. De laatste periode in Egypte, bij onderkoning Jozef. De Heere wil Zich noemen de God van Jakob. Dat is mooi. Abraham is een geestelijke reus, die staat zo ver van mij af...Izak heb ik ook hoog, maar Jakob staat een stuk dichter bij mij. De God van Abraham, Izak en Jakob. Jakob maakt steeds maar weer zijn eigen plannetjes en vraagt God een handje te helpen. Hij loopt God voor de voeten. En toch komt God tot Zijn doel met deze man. Zo wil God ook tot Zijn doel komen in het leven van de kleine Lotte.

De 1e steen
Genesis 28. Jakob houdt de hiel van zijn broer Esau vast. Jacob steelt de zegen van Esau. Izak weet dat Jakob de zegen moet krijgen, maar wil dat niet; hij is niet op zijn plek. Moeder Rebekka maakt haar eigen plannetje en betrekt Jakob in het complot. Esau heeft zijn recht verkocht maar is toch boos. Jakob moet vluchten en dan komen we bij steen nummer 1. Hij is heel moe en hij komt na een dag lopen bij een amandelboom (Luz=amandelboom). Ij krijgt daar een heerlijke droom. Hij ziet een geopende hemel met bewegende engelen op een ladder, met God op de troon. Het eerste wat God zegt tegen Jakob is geen verwijt maar een bemoediging, een zegen. God zegt: Ik ga met je mee. Ik ben met je en ik zorg er ook voor dat je weer terugkomt op de plek waar je nu bent, dat je weer terugkeert. God begint niet over de last van het verleden en de frustraties ervan, ook niet over de schuld. Hij laat geen oordeel en geen toorn voelen. Hij had een veroordeling moeten krijgen maar hij krijgt een zegen! Daarvóór kende hij de Heere blijkbaar nog niet echt, maar juist nu in een dieptepunt nu alles zwart is en hij alles verknald heeft komt God met zegen! Is dat geen gedenksteen waard? Een plek om nooit meer te vergeten? Dat God toen kwam?
Ik ben de God van je vader, je opa, maar ik ben ook jouw God! Veel mensen kunnen vertellen van een bekeerde opa of moeder. Maar de Heere wil ook jouw God zijn, heel persoonlijk. Hij wil een relatie met jou persoonlijk. God wil persoonlijke omgang met Jakob. Waar is dat bij u gebeurd, bij jou? Dat je ontdekte dat God naar je toekwam en persoonlijke omgang met jou wilde hebben? Jakob neemt een flesje olie en gooit dat over de steen heen.
Soms zijn de omstandigheden zo moeizaam, en toch kwam God en waren de omstandigheden niet veranderd, maar Gòd ging mee!

De 2e steen
Jakob was als een schaapje dat steeds maar de verkeerde kant op wilde. De Heere heeft hem als een herder willen wijden. Jakob wilde steeds weer de andere kant op. Uit Bethel is Jakob gevlucht naar Paddan Aram. In die 20 jaar is er veel gebeurd. Het begint met Rachel. Hij krijgt dan een koekje van eigen deeg: hij bedroog zijn ouders en nu wordt hij zelf bedrogen. Hij denkt te trouwen met Rachel en het blijkt Lea te zijn. Denk je dat eens even in...wat moet dat geweest zijn voor Jakob? Wat moet dat ook voor Lea geweest zijn...ze had fletse ogen en daar kon ze ook niets aan doen. Ze ziet in Jakobs ogen de afschuw en dat is verschrikkelijk. Jakob gaat dan nog 7 jaar voor Rachel werken, daarna wordt er veel gedraaid om de kudde en daarmee om het loon van Jakob...En toch zegent God hem. Uiteindelijk heeft hij een gezin met 12 zonen.
Dan na 20 jaar keert hij terug van Paddan Aram naar Bethel. Laban merkt dat Jakob vertrokken is en wil hem achterna om hem te doden. De Heere houdt 'm tegen en dan ontmoeten ze elkaar. Genesis 31: 52 Er wordt een grenssteen opgericht, een steen die scheiding maakt tussen Laban en zijn familie en Jakob. Gilead. Jakob en Laban noemen die steen anders omdat ze een andere taal spreken, Aramees en Hebreeuws. Beiden hebben verschillende normen en waarden, hebben een andere visie. Dat gaat niet samen...
Jakob leidde 20 jaar na Bethel een lauw leven, maar nu komt het weer. Er valt een besliste keuze, een keerpunt. Dit is de weg die je gaan moet, niet meer twijfelen, Jakob...


De 3e steen:
Hoofdstuk 35, de mooiste steen. Jakob is weer terug in Kanaän. Hij komt steeds dichterbij Bethel. Hij voelt dat hij God niet zo kan ontmoeten zoals hij nu is. Hij weet dat de Heere heilig is. Hij weet dat een grote schoonmaak nodig is. Veel afgoden gaan de deur uit; alles wat met afgoderij te maken had gaat weg. Jakob komt terug op dezelfde plek als 20 jaar geleden. Hij weet dat God hem bewaard heeft van de toorn van Esau en van Laban en dat de Heere meegegaan is, hij keert notabene terug met vrouw en kinderen. Hij noemt die steen El-Bethel: de God van het huis van God. Daar gaat het om. Nu er een reiniging plaats heeft gevonden verschijnt God hem wederom. Wij hebben veel mensen in de kerk die weten wie God is. Ze spreken almaar over 30 jaar geleden en daarna hebben ze een arm en schraal leven geleid. Moet je 't daar mee doen? Nee, God wil zeker meer geven. De Heere wil niet dat je alleen maar blijft rusten op wat er jaren geleden is gebeurd. Gedenktekens zijn spitse pilaren, je kunt er niet op steunen en leunen. De eerste keer in Bethel waren het de engelen die opvoeren naar de hemel; nu is God er zelf bij. Bovendien is het nu geen droom meer maar werkelijkheid. De plaatsen waar de Heere met hem gesproken heeft, zijn de moeite waard. Hoe lang is het geleden dat de Heere tot jou gesproken heeft?
Kun jij ook iets vertellen over een gedenksteen in je leven? Er staan er 2: een opgericht teken op het beginpunt en nu 20 jaar later richt Jakob er nog één op. Bij het beginpunt was het een steentje waar hij alleen olie overheen goot, maar hij drinkt ook wijn omdat hij zo dankbaar is dat de Heere hem doorgeholpen heeft. Bij dit nieuwe Bethel kwam de eerste liefde weer terug en mag Jakob zich weer toewijden aan God.


De 4e steen
De laatste steen is een grafsteen. Jakobs geliefde vrouw is gestorven. Hij begraaft haar en richt een gedenkteken op. Dit is de meest pijnlijke steen. Rachel kreeg haar tweede zoon en sterft tijdens het baren van Benjamin. Vreugde en verdriet in één hoofdstuk. Het mooiste moment en het meest pijnlijke moment. Jakob richt ook nu een gedenkteken op, om te gedenken aan wie zij was voor hem in zijn leven. Zoveel verdriet. En toch eeuwen later wordt er in diezelfde velden van Efratha een baby geboren, de zoon van God. In diezelfde velden ligt nog steeds het graf van Rachel...
Ik heb nog iets ontdekt. Jakob is schuldig aan de dood van zijn vrouw! Laban verweet dat Jakob de terafim had meegenomen. Jakob weet niet dat het bij Rachel is. Hij zegt: vervloekt is degene bij wie de terafim, gevonden wordt. Ze vinden 'm niet, want Rachel vraagt op het kamelenzadel te mogen blijven zitten omdat het haar gaat naar de wijze der vrouwen...Daaronder heeft ze de terafim verborgen, u kent het verhaal. Kort nadat Jakob die vloek heeft uitgesproken sterft Rachel. Negatieve woorden over een ander kunnen soms verkeerd uitpakken. Jakob heeft dus mede schuld aan de dood van zijn eigen vrouw...

Jakob ligt op zijn sterfbed in Egypte; hij heeft kreupele voeten en blinde ogen; hij gaat zijn kleinkinderen kruiselings zegenen. Hij aanbad de Heer leunend op het opperste van zijn staf, staat er. Hij is van een bedrieger tot een aanbidder gemaakt. In de laatste etappe van Jakobs leven ging hij de prijs winnen. Jakob was blind en kreupel en had zijn handen gekruist, maar aan het eind komt hij bij Vader thuis.

Edit