Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2010-07-11 10:00:00 ds. J.H. Lammers (Ridderkerk-Drievliet) Het Woord van de zaligheid

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
Han 13:38,39 Han 13 2010-07-11.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 4.5Mb)
2010-07-11C.105.mp3 (Hele dienst CD kwaliteit, 48kPro, 27.3Mb)
2010-07-11T.101.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 9.2Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Waar gaat het om in de prediking van het Woord? Wat verwachten wij in de kerk op zondag? Ieder geeft daarop verschillende antwoorden. Iemand zegt: Ik hoor graag dat ik hoor hoe God een mens bekeert. De ander: ik hoor graag dat er gesproken wordt over de actualiteiten van vandaag, om die in Bijbels licht te zien. Maar het gaat niet om wat u of ik vind. Het gaat om wat de Heere daarvan zegt in Zijn Woord.

Paulus heeft een preek gehouden in Antiochië waarin het gaat om zaligheid, om redding van de ondergang. Dat is een thema dat in elke preek weer terug moet en mag komen. Dat onderwerp overstijgt tijd en plaats. Altijd hebben wij weer te horen over zaligheid en over de Zaligmaker Jezus Christus. Handelingen 13 is een lang hoofdstuk en is een voorbeeld van de manier waarop en hoe wij het evangelie zullen mogen verkondigen.

Het Woord van de zaligheid
1.door wie ontvangen wij zaligheid? Door Deze, de Heere Jezus
2.wat krijgen wij van Hem? Vergeving en rechtvaardiging
3.een oproep tot geloof: een ieder die gelooft

Paulus en Barnabas zijn begonnen aan hun eerste zendingsreis en komen vanaf Cyprus aan op het vasteland van Turkije. Dat is een hele klim naar Antiochië (dit is een ander Antiochië dan waar ze eerder zijn geweest? Dit Antiochië is een Romeinse kolonie waar veel Romeinen en Joden wonen. Op de sabbat gaan zij naar de synagoge. Zij zoeken eerst andere gelovigen op, hun volksgenoten. Hen wordt gevraagd om eerst een woord van vertroosting te spreken. Hij spreekt een woord van vermaning, vertroosting of opwekking. Paulus gaat staan en spreekt zijn hoorders heel persoonlijk aan. De rabbi's gaven zittend onderwijs, maar Paulus gaat staan. Paulus begint met een heleboel feiten. Wat heb je daar nu an, zegt iemand. Het gaat toch veel meer om het geloof en om de heilsorde de manier waarop iemand zalig wordt? Ja, maar dat komt op vanuit de heilsgeschiedenis. En als wij smaak gekregen hebben aan het evangelie van Jezus Christus, dan hebben wij belangstelling voor wat God gedaan heeft en doet met Zijn volk en met Zijn kerk. Hij spreekt over David, maar vooral ook over Christus (vers 23). Jezus is de hoofdinhoud van de prediking. Ik heb niet anders geweten dan Jezus Christus. Dat deed Petrus in Jeruzalem en dat deed Paulus in Antiochië. Er zijn overeenkomsten en verschillen. Petrus zegt: Jezus, die u gekruisigd hebt. Dat doet Paulus niet. Dat is voor ons een leerpunt. Soms wordt gedaan alsof alle Joden Jezus op het kruis hebben gebracht. Er is door de eeuwen heen veel antisemitisme daarop gebaseerd. Maar de Joden in Jeruzalem moesten dat horen, maar de Joden in Antiochië niet.
Paulus vertelt vanuit het Oude Testament wie Jezus is. Hij citeert psalm 2, psalm 16 en komt uit bij wie Jezus is. Dat is de prediking vandaag de dag nog. Door deze, door de Heere Jezus ontvangen wij de zaligheid.


Wat krijgen wij door de Heere Jezus? Vergeving van zonden. Zo zij u dan bekend dat u vergeving van zonden verkondigd wordt. Ze wisten het nog niet. Maar nu wordt het hen bekend gemaakt. Misschien weet u het al heel lang of juist heel kort. Maar wat doet u er mee? Herkent u het, weet u het en leeft u er uit?
Wij hebben vergeving van zonden nodig. Er is dus sprake van zonde bij ons. We zeggen dat zo gemakkelijk. Maar weet u wel wat u zegt. Er is bij u mij en jou zonde. Dat betekent dat wij vanuit onszelf vijanden zijn van God. Vanuit onszelf staan we er buiten. Het komt alleen maar goed met ons als wij vergeving van zonden ontvangen. Maar deze vergeving wordt ons ook verkondigd, door Jezus. Hoe is dat dan mogelijk? Ziet God de zonden dan door de vingers? Hij moet de zonde straffen. Maar voordat Hij ze straft aan ons heeft Hij de straf laten komen op zijn eigen zoon. Hij heeft de straf gedragen die wij hebben verdiend. Dat is heel groot, dat de Heere Jezus onze Middelaar is..

Een soldaat had het niet zo nauw genomen met de discipline en wachtte op zijn doodvonnis. Maar zijn oudere broer was soldaat en had veel overwinningen behaald. Deze pleitte voor hem op zijn eigen verdienste. En ze lieten hem vrij, hij ging vrij uit.
Zo pleit de Heere Jezus voor ons bij Zijn Vader. Hoe kunt u weten dat uw zonden vergeven zijn? Nee, dat lukt niet als u naar uzelf gaat kijken. Dan loopt u vast. Maar als u met uw verloren leven bij de Heere Jezus terecht mag komen, dan mag je weten: Hij vergeeft mijn zonden. Het bloed van Jezus Christus reinigt mij van alle zonden. Dat is zeker: wie zijn vertrouwen stelt op de Heere Jezus, mag zeker zijn van vergeving van zonden, want Hij pleit ons vrij en komt dan ook niet meer op die zonden terug. Want Hij is gisteren en heden dezelfde tot in der eeuwigheid. Vergeving van zonden hangt nauw samen met rechtvaardiging. Wij gebruiken dat woord vaak als een “opkomen voor jezelf”. Maar dat betekent het niet hier. Het gaat hier om het in de juiste verhouding staan tot God. Alles waarvan u niet gerechtvaardigd kon worden door de wet van Mozes, daarvan kunt u gereinigd worden door de Heere Jezus. Dat is schokkend voor de Joden toen. Maar ook voor ons in de christelijke gemeente. U denkt misschien: ik doe mijn best, ik leef netjes en ga elke zondag naar de kerk. Wat moet ik dan nog meer doen? Maar wij hebben door onze godsdienst geen streepje voor bij God! Hoe vroom ik ook ben, maar uit mij zelf ben ik niet rechtvaardig voor God! Niemand, ook niet 1. Dat is schokkend, want wij worden daardoor ontdekt aan onze situatie voor God. We kunnen niets anders doen dan dat belijden bij God. Maar tegelijk is het ook zo bevrijdend voor mensen die vast gelopen zijn met zichzelf. Bij wie er van alles mis is gegaan in het leven. U probeert te herstellen wat stuk is gegaan, maar wat je ook doet of regelt, je kunt maar niet die vrede krijgen in je hart. Je wordt moe van het geploeter. Maar u die vastloopt door jezelf: het is niet door de wet, gelukkig, maar het is alleen maar door de Heere Jezus. Hij geeft vergeving en rechtvaardiging en dat betekent dat God mij om Christus' wil vrijspreekt. Daar waar ik in mijzelf schuldig en zondig ben, en de doodstraf verwacht en verdien, daar spreekt de Heere mij vrij om Christus' wil. Rechtvaardiging = vrijspraak van de straf, door Deze! Hij die geen zonde heeft gedaan of gekend, maar de straf droeg voor mij opdat ik rechtvaardig mag worden in Hem.
De Heere Jezus heeft nog meer gaven te geven. In je leven is het ook te zien als je vergeving van zonden hebt ontvangen. Maar dat komt hier in deze preek van Paulus niet zo naar voren. Daar blijven wij dan ook in deze dienst bij staan.

Hoe mag ik nu weten dat dit ook voor mij is? In de tekst staat: een ieder die gelooft! Er klinkt dus een oproep tot geloof. Hoe krijgen wij deel aan de gaven die Jezus heeft verdiend? Alleen door het geloof. Geloof is niet anders dan een lege hand, helemaal leeg. Alleen maar tekort. Wilt u mij alstublieft Uw vergeving en rechtvaardiging schenken? Ik kan u niets aanbieden, maar schenkt U het mij alstublieft. Geloof voelt u niet altijd zo duidelijk. Het gaat soms tegen onze gevoelens in. Geloven dat God het doet. Als u dat gelooft, komt er een diepe vrede in mijn hart. Maar hoe kom ik aan dat geloof? Er staat in de tekst: het wordt u verkondigd: door Deze is er vergeving, rechtvaardiging ook voor u! De Heere kan dat overal geven, maar Hij doet dat vooral in de samenkomst. Als Paulus deze preek houdt, komt er beweging in Antiochië. Velen komen naar de apostel toe. Maar er komt ook verzet. Dat is altijd zo in de prediking. De één ontvangt het en de ander verzet zich. Zo is het altijd met de Evangelie-verkondiging.
Wij denken soms dat de Heere het niet wil en wij wel, maar Paulus zegt: u doet voor u zelf de deur dicht! U gaat toch niet aan de Heere Jezus voorbij? Anders gaat Hij misschien ergens anders naar toe. Hij klopt aan de deur van ons hart. Mogen wij het ontvangen als dat Woord ons aanklaagt, maar ook als dat Woord ons vrijspreekt. Als dat zo mag zijn.
Er geloofden er zovelen als er verordineerd waren tot het eeuwige leven, staat er. Het is niet om mij, maar alleen om Zijn verkiezende liefde. Dan mogen we Zijn naam loven en prijzen.

Edit