Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2010-08-15 10:00:00	ds. E.F. Vergunst (em. te Ridderkerk)	Winst voor Christus

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
Phip 1:21-22	Phip 1:12-24 Phip 3:1-14	2010-08-15.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 4.5Mb) 2010-08-15C.105.mp3 (Hele dienst CD kwaliteit, 48kPro, 27.0Mb) 2010-08-15T.101.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 10.4Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Wat ik verkiezen zal, weet ik niet. Paulus weet niet te kiezen tussen leven of sterven. U weet het wel – denk ik. Een man van 87 uit mijn eerste gemeente. Aan zijn sterfbed - wat zou u graag willen? Hij zei – ik zou zo graag 97 willen worden – een arme wens, zei ik; wat dan na tien jaar? Begrijpelijk: Het leven trekt ons, de dood stoot af, wij zijn er niet op aangelegd. Maar het leven kan toch zijn aantrekkingskracht verliezen? Hoeveel moderne mensen, ook jongen mensen belanden in zo'n situatie. 't Is genoeg zeggen ze. Het aantal neemt schrikbarend toe in onze tijd, mensen die voor de dood kiezen zonder dat ze weten, wat dat voor gevolg heeft…
Hoe is dat bij Paulus? Zijn levenssituatie is niet zo benijdenswaardig. In Rome gevangen, zijn leiden is zwaar, Nero zit op de troon, de antichrist. Zal hij nog vrij komen? Zal hij nog als apostel arbeiden of de martelaarsdood moeten ondergaan? Daar gaat het over. Hij wordt ook nog tegengewerkt door bepaalde broeders, toen al. Je ziet het nog. Veel goed heeft het leven Paulus niet meer te bieden, de last van zijn ambt, zorg om gemeente drukt zwaar op zijn ziel. Ik kan me voorstellen dat Paulus liever heen zou gaan. Dat hij los gemaakt wordt… ontbonden. Neem het maar letterlijk. Van de banden, niet alleen om zijn polsen. Dat begrijp ik. Maar dat beweegt hem niet. Hij verlangt er wel naar om heen te gaan, één ding, vergetende wat achter is. Van de strijd ontheven te worden. Niet om van de moeite af te zijn. Als Christus het nodig vindt dat hij blijft, dan is het ook goed. Maar hij wil naar huis, bij zijn Meester; met Christus te zijn. Dat is de toepassing - er zijn vele sterfgevallen in de gemeente deze maanden.

Als iemand het thuis slecht heeft, zegt hij niet - weet je wat, ik ga maar trouwen. Dan kon je wel eens in een grotere misère terecht komen. En omgekeerd als alles goed is thuis - maar als de liefde in het spel is, wil hij trouwen, om de Bruid!

Het is Paulus een zaak van liefde. Uw liefdedienst heeft mij nog nooit verdroten. U zong het – is het ook zo? Al had Paulus het nog zo mooi gehad in zijn leven zijn verlangen is hetzelfde. Zo gaan wij het verstaan. Het kan niet anders dan door de martelaars dood heen – ontkleed te worden, zo hij zegt. Dat willen we liever niet. Zo komen we voor God te staan. Naakt. Wat is tegen de liefde bestand – als die liefde de boventoon voert – waarom kan Paulus dan niet kiezen? Heere neem mijn ziel weg, het is genoeg, zei Elia. Wat houdt Paulus dan nog tegen? Waarom bidt hij niet om verlossing uit het lichaam van de zonde en den dood. De liefde maakt het toch makkelijk ? – het is dezelfde liefde tot Jezus die Paulus weerhoudt om te kiezen -- ook het leven is mij Christus. – Sterven winst – dat willen velen mensen, maar het eerste – het leven is mij Christus, zegt u daar ja op?
Voor Hem wil hij leven en sterven - het gaat om winst. Maar niet om voor hem zelf. Winst voor Christus. Dat hij Hem welbehaaglijk mag zijn. Als Hij Christus het meest dient, wanneer hij de martelaarsdood sterft – dan is het goed. Nu gaat u het toch begrijpen. U moet dat woord niet apart nemen. Paulus bedoel niet alleen het sterven.

Wees niet bedroefd als de anderen die geen hoop hebben –maar daar gaat het niet over hier. Het gaat er niet om of het voor hem winst oplevert, dan zou het niet moeilijk zijn. Dan is zijn heimwee vervuld. Maar hij bedoelt: of zijn leven of sterven winst oplevert voor Christus. Wordt zijn meester er door gediend, door apostel te blijven of ontvangt Christus meer eer door zijn heengaan. Het zal alles wat dan ook, meewerken tot zijn zaligheid, en hij zal nergens in beschaamd worden. Maar wat de naaste toekomst zal brengen weet hij niet. Ik zal niet teleurgesteld worden. Hoe het verder gaat – dan maakt het ook niet meer uit. Als Christus in mijn leven maar grootgemaakt wordt.

Als hij afscheid neemt van de ouderlingen van Efeze – ik hou mijn leven niet voor mij zelf. Om het evangelie van Gods genade te betuigen. Of Christus daarmee gediend is.
Het leven is voor mij Christus en het sterven winst. Alles wat hem overkomen is, in zijn leven – hij heeft het alleen over zijn Meester- hij is toch ook mens, dat is toch verbazingwekkend? We zijn toch geen levensverachters? Het lijkt onverschillig – nee belangeloos tegenover het tijdelijke leven als de liefde van Christus er tegenover staat. Uw gehechtheid aan Hem brengt onthechting aan dit tijdelijke leven mee.
Hoe dichter de tijd nadert dat ik bij Hem mag zijn, dan wordt het verlangen sterker. Hoe dichter je bij de ander komt, - je gaat harder lopen. Omdat zijn hart volgegoten is met de liefde van Christus.

"Waar leef ik eigenlijk voor ….". Paulus zou je op de vingers tikken – niet voor iets… maar voor Iemand. Als het goed is met een hoofdletter. Hij heeft mij niet laten ondergaan in mijn vijandschap tegen God. Hij kwam naar mij toe met Zijn liefde. Ik ben door de wet voor de wet gestorven opdat ik voor God zou leven, met Hem gekruisigd, Christus leeft in mij. Ik leef in het vlees – door de liefde. Die mij heeft liefgehad en Zich voor mij heeft overgegeven. De tranen zullen op het perkament gevallen zijn toen hij het schreef. Dankbaarheid. Dat Jezus hem lief had, tot in de dood. Hij zingt er van, ook in deze brief. Vijanden met God te verzoenen.
Dan blijft er maar een ding over – Hem lief te hebben. Die mijn gezocht heeft, schoon ik Hem griefde..

Staat dat op uw leven, i.p.v. op uw rouwkaart? Als een leesbare brief voor alle mensen? Het centrum, het doel, de krachtbron van uw leven. Jezus legt Zich op het altaar, maar Paulus dan ook. Alles wat hij had om zich op te beroemen. Het is alsof hij zegt – wedden dat ik het win? – Hebreeër - uit Benjamin, onberispelijk. En toen kwam Jezus en daar ging hij failliet… 't Is alsof we die andere Jood eeuwen daarna, Da Costa, horen zingen
O God des ontfermens! Gy zaagt op my neder,
en ’k werd tot een nieuwe bevatting herteeld!
Wat zou mijn oog op aarde nevens U nog lusten?
Nu dit wonder van de liefde – Jezus komt naar u toe, vanmorgen. Door mijn woorden hoort u dat ook, de stem van Jezus. Beseft u dat? Toen is Paulus alles kwijt geraakt, God zette de wissel om. Zijn leven kwam op het spoor van zijn Heiland. Of ik enigszins mag komen tot de opstanding – om in Hem gevonden te worden. In de gemeenschap aan Zijn leiden. Sterven winst.

Voor mij – het staat er niet in het Grieks, Paulus heeft het niet over winst voor hem. Zijn sterven is niet een gemakkelijke zaak, maar wel een heerlijke zaak. De martelaarsdood - wat voor notie hebben wij daarvan – maar onze broeders en zusters in Noor-Korea, Eritrea, moslimlanden, Indonesië, waar de kerken worden aangevallen. Jezus verschijnt aan Petrus en anderen, Hij herstelt Petrus in zijn ambt en Hij vertelt ook wat er ging gebeuren met Petrus en Johannes voegt achteraf toe – dat duidde op zijn dood.

Het gaat er niet om, dat ik in hemel kom. Maar dat Jezus verheerlijkt wordt, ook in mijn sterven. Dan mag u het woordje mij laten staan- maar wel schuin – het komt op de tweede plaats. Dan is Zijn winst ook mijn winst. Dan zijn we niet bedroefd over onze doden als de wereld dat is – altijd met de Heere. Voor mij is het leven Christus. In zie volgorde staat het in het Grieks. Als je vijand van Christus bent – dan is je sterven geen winst. Dan zijn me harde woorden, dominee…. Dat zal waar zijn, maar ze zijn niet van mij, ze staan letterlijk in de Schrift, dat komt voor velen te hard over. Voor veel dominees schijnt het moeilijk te zijn om eerlijk met elkaar om te gaan. Dan wordt het niet meer openhartig gezegd. Gecamoufleerd, mensen zouden eens weg lopen – het is liefde wanneer ik het zeg, Paulus – nee, Jezus sprak ook over een eeuwig verderf, daar ging het niet alleen om de mensen buiten de kerk. Paulus hield heel veel van die gemeente en houdt ze juist daarom de kruisweg voor. Je burgerschap ligt boven. Daarvandaan verwachten wij Christus. Dan laat je je niet meer door de wereld meeslepen. Maar handel waardig aan het evangelie. Je kunt je mond vol hebben van Hem. Is je hart ook vol van Hem? De vraag is hoe je leeft en niet hoe je sterven zult, in eerste aanleg. Uw leven is Christus niet, als u nooit hebt leren buigen onder de aanklacht van de heilige wet, het recht van God in uw leven hebt gebillijkt. O God wees mij zondaar genadig. De weg niet kent tot de troon van Zijn genade. Uw geweten niet gereinigd in het bloed van het Lam. Als u niet jaagt naar de volmaaktheid. Zeg nu zelf – kennen jullie een winstgevender ideaal dan dit? Als je dat niet najaagt raak je alles kwijt. De rijke man die maar lag te tobben over zijn geld. Je ziet de zon niet meer opgaan. Dwaze meisjes die de bruiloft dachten in te gaan zonder lamp.

Het leven is mij Christus. Is dat te hoog gesteld? Het is waar of niet waar. Als het niet waar is, wordt het de hoogste tijd om tot Hem te vluchten – wie tot Mij komt zal Ik geenszins uitwerpen. De genadetijd is eerder verleden tijd dan u denkt – er zijn zoveel open graven geweest…
Ik heb gejaagd om goed en vroom te leven –.. ik werd door waan bedrogen. Ik had van mijn deugden veel verwacht, maar het heeft alles mij bedrogen.
Heb ik het levensroer uit handen leren geven en bij Christus gelegd? Dan wandel ik als een burger van het rijk der hemelen waaruit ik Jezus verwacht, het leven is mij Christus, het sterven winst, voor Hem en voor mij. Dan toch – volmondig en hartgrondig daar amen op te zeggen. Het zij mijn leven of sterven, wij zijn des Heeren en dan maakt me niets meer uit. Dan dring ik zelf niet aan op de ene of de andere kant, maar ik word wel gedrongen. Het is geen zonde om uw kind niet te kunnen missen. Geen zonde om te wenen over een dode. Om nog te willen blijven leven om je kinderen op te voeden, voor je gezin te willen zorgen. Om in de dienst van God grijs te worden, het is zelfs nodig als God het geeft.

Maar is die andere drang er ook, om ontbonden te worden, en met Christus te zijn? Ik kies niet ik niet en ik kan ook niet kiezen - een ding: ik hang niet aan die wereld en overhaast ook mijn levenstijd niet. Ik geef me aan Hem over, totdat Hij zegt: kom maar, nu is het genoeg, kom maar. Dan zal het blijken:

Maar 't vrome volk, in U verheugd,
Zal huppelen van zielevreugd,
Daar zij hun wens verkrijgen.
Hun blijdschap zal dan, onbepaald,
Door 't licht, dat van Zijn aanzicht straalt,
Ten hoogsten toppunt stijgen.

Edit