Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2010-08-15 17:00:00
ds. G. Schaap (Hellouw)

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
Gen 37:33-35 Gen 37:1-4 27:23-36 2010-08-15.1713.mp3 (Preek, 16kPro, 35.2Mb)
2010-08-15C.175.mp3 (Hele dienst CD kwaliteit, 48kPro, 26.6Mb)
2010-08-15T.171.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 81.6Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:

Met Genesis 37 begint een nieuw deel van Genesis. Jozef is de hoofdpersoon van deze geschiedenis. Een jongen van 17 jaar, gehaat door zijn broers, tengevolge van zijn verwaandheid en het verwennen door zijn vader. Hij droomde dromen, zoals die van de korenschoven, waarbij de schoven van zijn broers die zich voor de korenschoof van Jozef neerbogen. Zijn broers waren woedend, en dat werd nog erger toen hij nog een droom vertelde over de zon, maan en sterren die zich voor Jozefs ster neerbogen. Hij had dat beter niet kunnen doen in die gespannen situatie. De ergernis groeit, ze kunnen zijn bloed wel drinken.
Waar liep dat op uit? Jozef belandde in een put, in Dothan waar de broers de kudden van hun vader weidden. Jozef gaat hen opzoeken; zijn broers besluiten hem in de put te werpen. Er zijn mensen die in de put zitten, geestelijk of psychisch, maar Jozef zat er letterlijk in. Daarmee begint de geschiedenis van Jozef in Genesis 37. Die geschiedenis loopt door tot hoofdstuk 45, waar het tot een ontknoping komt. Dan blijkt dat Jozefs dromen niet verzonnen waren, maar openbaring van God.

Het is nog maar de vraag of hier een nieuw deel van de geschiedenis begint, namelijk dat van Jozef. Eigenlijk loopt het deel van Jakob nog steeds door. Jakob heeft rijke beloften van de Heere ontvangen die hier vervuld worden. Het is van belang om dat in het oog te houden. Daarom de keuze voor onze tekst. Het gaat daarbij om de rouw van Jakob om zijn zoon Jozef. Zijn kinderen kunnen hem niet troosten.
Jozef was Jakobs lievelingszoon. Zijn moeder Rachel stierf bij de geboorte van haar 2e zoon, Benjamin. Jakob had meer zonen, maar Jakob had zijn duidelijke voorkeur en hij toonde dat helaas duidelijk. De broers droegen gewone kleren en Jozef werd voorgetrokken en op een voetstuk gezet. Met als gevolg spanning in zijn gezin, grote ergernis. Het is niet onbelangrijk hoe ouders in hun gezin met hun kinderen omgaan. Ze kunnen soms 1 kind op een voetstuk zetten, bijvoorbeeld om dat het intelligenter is dan de anderen. Dat ene kind krijgt dan alle aandacht en cadeau's. Stel dat je je ene kind merk-kleren zou geven en de andere kinderen niet. Dat wordt een tijdbom in je gezin.

We mogen wel geloven dat Jozef een vrome jongen geweest is. Misschien zette Jakob hem ook daarom op een troon. Dat had hij niet moeten doen. Maar ook Jakob, de aartsvader, is een mens met fouten en gebreken, zo blijkt. Omdat Jozef verwend en verwaand was, meende hij alles te kunnen doen. Als de broers iets uithaalden, vertelde hij alles aan zijn vader. Het zou beter geweest zijn als hij hen zelf aansprak op hun verkeerde daden. Hij mocht dan een jongen zijn die de Heere vreesde, maar doordat hij optrad als een klikspaan, gaven zijn broers daar niet zoveel om.
Wees voorzichtig als de slangen en wees oprecht als de duiven. Een christen is kwetsbaar, en het meest verdrietige zou zijn als de naam van God om onze zonden wordt gelasterd. Nee, we hoeven ons niet terug te trekken in een klooster. We hebben de roeping om waakzaam te zijn en nuchter. De nijd van de broers komt tot een ontlading. Ze grijpen hem en scheuren zijn mantel af, gooien hem in een put waar hij de hongerdood zou moeten sterven. Zijn mantel wordt besmeurd bij Jakob gebracht door een knecht; ze durfden zelf hun vader niet onder ogen te komen. “Dit hebben wij gevonden; beken toch of dit de rok van uw zoon Jozef is of niet”. Jakob moet zelf de conclusie trekken dat Jozef verscheurd is. Dat was niet onmogelijk want er kwamen daar inderdaad wilde dieren voor zoals in leeuwen en beren. Jakob gelooft de leugen. Intussen hebben de broers Jozef verkocht aan kooplieden voor 20 zilverlingen. De besmeurde jas doopten zij in het bloed van een geslacht bokje en gaven zij aan de slaaf mee. Het geitenbokje is goed voor een leugen....Ooit heeft Jakob ook een geitenbokje geslacht en zijn vader bedrogen. Hij deed zich voor als Esau en ontving de zegen. Nu wordt hij zelf bedrogen door zijn eigen zonen. De bedrieger bedrogen...God komt er op terug. Hij zal de zonde in allerlei sluwheid en valse handigheid bezoeken en komt er op terug, ook nu nog. Denk daaraan als er dingen in je leven zijn waar je je voor moet schamen...

Voor Jakob zakt de grond onder zijn voeten weg. Rachel was hem al ontvallen en nu ook Jozef nog. Zijn wereld stort in op zijn oude dag. Hij wordt in rouw gedompeld, scheurt zijn kleren en trekt een ruwharige zak aan. De normale rouw-gebruiken van het midden-oosten. Je zult als vader maar zo'n boodschap krijgen. Daar word je door verpletterd, tegen de grond geslagen. De broers komen thuis en zien dat hun boze opzet is gelukt. Jakob klaagt, wordt overspoeld door leed. Al zijn zoons en dochters maakten zich op om hen te troosten. Jakob had blijkbaar meer dochters dan alleen Dina...Sommige verklaarders denken ook aan schoondochters en kleindochters. Allen doen ze moeite om Jakob te troosten, tevergeefs. Wat zijn die broers hard, meedogenloos hard. Ze draaien hun hand er niet voor om om Jozef in de put te doen verdwijnen en nu draaien ze hun hand er niet voor om om Jakob dit verdriet te aan te doen. Ze proberen hun vader te troosten met goedkope redeneringen. God heeft er vast Zijn bedoeling mee, het is vast zijn tijd geweest, etc. Ze waren wreed, meedogenloos. Dat klagen van Jakob zou je nooit meer vergeten.

Je verwacht zoiets toch niet van de zonen van Jakob? Het zijn schurken, bandieten, moordenaars. Dat zijn nu de stamvaders van Israël. De gestalte van de broers wordt niet gepolijst, niet opgepoetst. Ze worden niet aantrekkelijker voorgesteld dan ze zijn. De Heilige Geest stelt ze aan ons voor in hun zondigheid, boosheid, schuld. Waarom? Opdat wij maar niet met die broers naar huis gaan. Wij moeten naar huis gaan met Jezus Christus, de ster uit Jakob. Zeker in Jozef zien we iets van Christus. Hij is een type van Christus. Onschuldig ter dood veroordeeld. Maar voor Christus was er geen redding. Hij stierf echt aan het kruis.
Kwamen ze bij de Heere Jezus ook niet met valse beschuldigingen? Hij heeft het gezegd: ik zal de tempel afbreken en in 3 dagen weer opbouwen. ...Christus kom af van het kruis.....je ziet in de valsheid van de zonen van Jakob ook de valsheid van de leiders van het volk...

Wat heeft deze geschiedenis ons nu te zeggen? De spiegel wordt u voorgehouden. In ons hart zitten dezelfde kiemen van boosheid en steeds borrelen die kiemen naar boven. Qui non fleret...wie zal niet wenen? En dan niet wenen over rampen en tegenspoed. Ik ontmoet veel mensen die klagen over wat ze meemaken en over teleurstellingen. Maar laten we nu eens klagen over onze zonden. Laten we onze zonden bewenen. Zalig zullen zijn die treuren want zij zullen vertroost worden. In de smart van Jakob zit geen enkel perspectief, hij zou dat meedragen tot zijn dood. Zo beweende hem zijn vader. Alsof hij geen andere kinderen of kleinkinderen had. Het lijkt alsof voor Jakob alleen het aardse leven telt. Zo'n smart dooft het licht in de ogen van de heiligen. Het lijkt erop alsof er voor Jakob geen beloften meer zijn. Alsof het graf en de dood het einde is van alles. Dan mogen Gods kinderen toch wel meer weten. God zal zelf alle tranen met de zakdoek van Zijn liefde afwissen.

Kijk ook naar het toekomende. Dan is het lijden van deze gebroken wereld maar een zucht, een schaduw die snel voor bij is. Wij verwachten de opstanding der doden en het leven van de toekomende eeuw. Dat zijn geen woorden die loos zijn, maar woorden die vervuld zijn en waar een mens moed uit mag grijpen. Ik denk tenslotte nog aan de 2 dromen van Jozef. Dat is niet zomaar een reflex zoals onze dromen vaak zijn; een reflex van alles wat we mee maken en meemaakten. Het gaat hier om openbaringen van God. De Heere God gebruikt Jozef en Jakob voor Zijn plannen. Als er straks honger is in Kanaän dan kan Jozef hen van voedsel voorzien! Is dat niet wonderlijk? Het ongeloof fixeert zich op die lege plaats die er kwam. Maar het geloofsoog ziet het scherp en duidelijk. Het geloof is een vaste grond van de dingen die je hoopt en niet ziet. Er is toch geen reden om door droefheid overmand te worden. Waar Jakob aan het eind staat, staat God aan het begin. Voor hen die God liefhebben moeten alle dingen meewerken om Gods plan te vervullen. Dat geldt juist ook voor de moeilijke dingen, bitterheden, droefheid in het leven. De Heere zal al Zijn raad vervullen en al Zijn welbehagen doen.

Edit