Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2010-11-03 19:30:00	ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)	De aanbiddelijke God	Dankdag

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
Joh 4:24	Deu 12:7-12 Deu 16:16-17 Deu 26:1-11 Joh 4:20-24	2010-11-03.1913.mp3 (Preek, 16kPro, 6.3Mb) 2010-11-03T.191.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 10.7Mb)	De "God is.." uitspraken in het NT

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Er zijn 4 “God is” uitspraken in het Nieuwe Testament Geest, liefde, licht en een verterend vuur. Nu God is geest. Ook met het oog op de komende synode vergadering 12 november.

De aanbiddelijke God
1 voorwerp, 2 de aard 3 het motief van onze aanbidding

1
v 20, De Samaritaanse vrouw zegt – onze oudvaders hebben op deze berg aangebeden. Ze wil weten, de ware plaats van aanbidden. Gerizim of Sion. Kerkelijke verdeeldheid. Wie heeft er gelijk – welk volk heeft het bij het rechte eind. V21-24. Geloof Mij, zegt Jezus, wat een zin, daar moet je een streep onderzetten. Geloof MIJ, het gaat om een Persoon. Niet een plaats. Hij richt haar aandacht op Hemzelf. Hij is de vervulling van de ware eredienst. Ik kan je alleen brengen tot de Vader, niet de oudvaders, niet vader Jakob. Er komt een uur – er komt een nieuwe bedeling, de oude bedeling van de wet van één plaats en één volk gaat voorbij. Het Christelijk tijdperk, het evangelie. Als het voorhangsel scheurt, Hij staat op uit de dood, de Heilige Geest wordt uitgestort en er ontstaat een gemeente. Dan hoeft u geen reis meer te maken naar Jeruzalem. Hij kondigt een nieuwe bedeling aan, een nieuwe gemeente van Samaritanen, Joden en heidenen. Die de Vader zullen aanbidden. God als mijn Vader, door Jezus. Ik kan je bij die Vader brengen, vrouw. Als de Geest komt legt Hij op je lippen, Abba, lieve Vader. Macht om geliefde kinderen van God te worden. Geloof Mij.
In 70 na Chr de tempel verwoest, het oude godsdienstige systeem houdt op. God als Vader. De Vader zoekt zulke aanbidders. De vrouw sprak over onze oudvaders, maar Hij spreekt over een hemelse Vader. Met hem omgang door de Heere Jezus. God als Vader was niet bekend in het Oude Testament. De Heere, de Verbondsgod. Na de opstanding zal dat waar worden. Ik ga heen tot Mijn en uw Vader.

God is geen berggod en ook geen kerkgod. Als je echt bekeerd bent kom je bij ons – dat kun je niet zeggen. Hij woont niet in een tempel met handen gemaakt. Je kunt niet zeggen Hij is op plaats A en dus niet op plaats B, Hij is overal tegenwoordig. Iemand zegt Joh 4 is een voorspel op het Pinksterfeest.
God danken – wat is God – een en al Geest. En toch wordt erover gesproken of Hij kan zien en horen en ruiken en Hij een mond heeft, arm, vingers, vingers, zelfs Zijn ingewanden. Hij heeft geen lichaam, als we horen, hart en darmen moeten we niet denken aan een bloedsomloop of spijsvertering. Maar uitgestrekte armen – dat is heel reëel. Vriendelijk aangezicht – heel reëel. Hij neigt Zijn oor als we Hem aanbidden. Hij is God, maar niet mistig of mystiek. Zelfs staat er in de Bijbel, dat Hij menselijke emoties kent, zoals wij die kennen. Hij heeft lief, Hij haat, hij heeft een afschuw van de zonde, we kunnen Hem krenken, Hij kent vreugde. Jes: zoals een bruidegom zich verheugt over zijn bruid, zo zal de Heere zich verheugen over zijn volk. 'God is Geest' is dus niet Grieks-filosofisch. Ik zal mij verblijden over u, Jeruzalem.

Hij heeft gestalte aangenomen in het Nieuwe Testament. Toen Hij mens werd in Zijn Zoon. Vlees en bloed geworden in de Zoon, die Mij gezien heeft, heeft de Vader gezien. Het gaat niet over waar, maar over Wie.

V23: God wordt Vader genoemd – hij zoekt aanbidders. Dat is zo bijzonder. Zo'n hoge uitdrukking, alleen hier. Hij wacht niet op aanbidders, dankjewel-zeggers. Hij zoekt actief, Hij verlangt vurig, Zijn hart gaat uit vanavond, naar mensen die Hem huldigen,dat gaat verder dan dankjewel-zeggen.
Hij zoekt actief. Niet alleen zondaars, de Vader zoekt aanbidders, als ze een keer gered zijn, zondaars als ze waren. Er is niets hogers.
Wij denken vaak over het evangelie als minimumpakket, verlost van het eeuwig oordeel, je gaat niet meer verloren. Dat is nog maar het begin, het doel van het evangelie is niet om mensen te redden, dat is een middel. Het doel is dat kinderen van God de Vader gaan vereren, lofprijzen.
Het gaat er niet om mensen te vinden die kunnen profiteren van het werk van Christus, maar dat we God daarvoor gaan prijzen. Gezocht vanavond: aanbidders. We zijn gered, niet om te redden, maar om God groot te maken. Prijs de vader, de zoon. Een lofprijzend gezelschap, die de Vader en de Zoon aanbidden in vurige liefde,

Aanbidden, in het Hebr: knieval maken, in het Griekse woord zit “kus”. Kus de Zoon. Danken is de laagste vorm van aanbidden. Wij danken u voor dagelijks brood, kracht en gezondheid Heer. Mooi. Maar loven gaat er bovenuit, dankbaar om Hem van Wie je het gekregen hebt. Aanbidden, – wegzinken, helemaal opgaan in die wonderbare persoon. Hij en Hij alleen. Niet meer jezelf, niet meer de gave maar de Gever. Ook als is het soms een malaise is, kerkelijk, financieel maatschappelijk. Dat is aanbidden, je houdt de Persoon over.
Zulke aanbidders zoekt de Vader. Die met open mond (ps 31?:) op zien op en stralen van vreugde.

Dat uur komt en zal ook een keer eindigen. Met Pinksteren begon het, het eindigt met de opname van de gemeente in Hemel, dan gaat die aanbidding voor eeuwig verder in de hemel, dan gaat de Heere met Israel weer verder; er komt weer een tempel (zie Ezechiël). Maar nu is het christelijke tijdperk.

Er zijn weinig predikanten uit onze gezindte, die mochten zien wat aanbidden hier inhoudt. De Heere zou aanroepers zoeken, bidders, dan zul je behouden worden. Maar daar gaat het niet om, aanbidden gaat veel verder, geen zondaars die roepen, maar mensen die al behouden zijn door genade.

2 Geest en waarheid
Dat is de aard van de aanbidding. Sommigen zeggen, geest: Heilige Geest, en waarheid dat is de Heere Jezus. De Vader in de kracht van de Geest door Jezus. Dat zou kunnen. Je kunt zeggen: op geestelijke en waarachtige wijze – overeenkomstig Gods natuur. Niet de vorm, maar de houding van je hart. Weer een andere verklaring zegt: in geest: met een gelovig hart, waarheid: overeenkomst de volle waarheid die God in Christus geopenbaard heeft, die is veel hoger dan die in het Oude Testament. Naar het volle licht dat God deed opgaan in Christus.
Geest tegenover het vlees. Het vrome vlees. Vleselijke, stoffelijke eredienst, een tempel op de Gerezim. Zo niet meer. Wij hebben geen letterlijk heiligdom, de Maranathakerk is maar wat stenen op elkaar. Wij hebben het geestelijk heiligdom. Een Jood kon er niet in, God was onbenaderbaar voor hem. Maar nu – wij hebben een geestelijk heiligdom en het voorhangsel is gescheurd, wij mogen er binnen gaan. Een reukwerk van lof aan u toebrengen, het gaat nu alleen om uw eer. De toegang is vrij. Offers van lof en dank. We mogen dat opzingen tot in het oor van de Vader. Niet meer vormelijk, aards.
Geen Aaronitische priesters die je helpen, geen gewaden, geen kleding. Geen ceremoniën, uiterljkheden. Geen: Dit moet en dat kan nog net wel. Geen lippendienst. Hart.
Je kunt bidden en bidden. Je kunt bidden tot je een ons weegt. Sommigen hebben hun mond vol van we moeten bidden en het schiet niet op. Anderen hebben een zucht en het heeft effect. Heb je bidden geleerd? Aanbidden in geest en waarheid, het zit niet in de lengte of in het volume, prachtige volzinnen. Sommigen verdraaien hun stem als ze bidden. Alsof dat eerbiediger is. Het gaat niet om de mond, maar het hart. De Heere ziet het hart aan. Wat heb je aan een kerk vol lichamen.
Israel, de wet – de toegang was versperd. Ryle zegt het ook: het volle licht dat in Christus geopenbaard is. Bidden kun je alleen met een Openbaring die er aan vooraf gaat. Abba, lieve Vader. Wat rijk!

In Jerzualem – kinderen lopen achter hun Vader aan, die te hard loopt – Abba, Abba, en het gaat als een schok door je heen -0 het is gewoon papa! U alleen, U behoor ik toe. Het is geen Psalm, omdat die Vadernaam in het Oude Testament niet geopenbaard was. Op dat niveau wil de Heere ons hebben. Wie Hij is, wat Hij gedaan heeft, wat Hij van zichzelf liet zien.

Als je mij een beetje gevolgd hebt – nou kan ik begrijpen waarom er gelovigen zijn, die zeggen: de psalmen zingen is niet genoeg. De Psalmen zijn geweldig, maar het is Oudtestamentische schaduwdienst. Als het gaat over de hemelse, heerlijke zegeningen, moeten we niet alleen Psalmen zingen. Nieuwtestamentische zegeningen die de Psalmen niet kende. Het volle licht. Ik kom in Uw heiligdom binnen, dat kun je niet lezen in het Oude Testament; toen was het voorhangsel niet gescheurd. De Psalmen gaan alleen indirect over het werk van de Heere Jezus.
De zegeningen van de Heilige Geest – je vindt het niet in die Psalmen. Het is eigenlijk het niveau van de Gerezim.

Als het gaat om de eredienst – we hebben pas Reformatieherdenking gehad. Heel mooi. Maar, ik denk toch als het gaat over die aanbidding, dan is dat aspect in de Reformatie grotendeels verloren gegaan. Het misaltaar staat op de voorgrond en de preekstoel ergens aan de zijkant in de RK kerk zo zijn men. Maar: Joh 4: het gaat niet om het woord,ten diepste moet de aanbidding van de Vader centraal staan. Bij ons is het vaak een leren, 's ochtends, 's middags, dankdag, biddag, een preek. Het woord van God staat centraal, bidden, en voorbede, maar aanbidding? Zeker er zijn lofpsalmen. Maar niet aan Abba-vader. Terwijl de Heilige Geest dat nu juist op je lippen brengt. Avondmaal vieren we – tot versterking van ons geloof? Ja, maar het gaat daar niet om. Han 2 – ze braken het brood in eenvoud en met vreugde gejuich. Dat heb ik nog nooit meegemaakt. Ik doe er niet spottend over – met vreugde – 'wij aanbidden in stilte'. Maar met vreugde – eucharistie – dankzeggen. God de Vader de aanbidding daarvoor te geven. Het hart van het avondmaal is niet dat ik versterkt wordt 0f van Zijn liefde zeker. De beker der lofzegging waarvoor wij hem lovend prijzen.

Wij komen naar de kerk. Eerst een voorgerecht, hoofdgerecht is de preek, ik hoop dat ik wat meekrijg, bemoediging, ik wil wat mee krijgen. Dat is wel goed, maar daar gaat het ten diepste niet om. De Vader zoekt aanbidders, die Hem wat gaan brengen.
Niet om gezegend te worden, maar om God te aanbidden, die mij gezegend heeft. Deut: de Israeliet trok op naar Jeruzalem, bij de drie grote feesten om de Heere te brengen: offerdieren of de eerstelingen van de oogst, of tienden. Hij ging om wat te brengen.
Ik breng u een offer van lof Heer, een dankoffer of een zond offer, maar geef. Deut 16 – niet met lege handen mocht hij daar verschijnen. Aanbidden, aanbieden. Wat ik bijeen heb mogen verzamelen uit de Schrift – dat vond ik zo mooi. Ik dank u dat ik afgelopen week iets nieuws mocht zien in Uw lieve Zoon. Neem wat mee, als u 's zondags naar de kerk gaat.
Sommige psalmen spreken daar ook van. Aanbidden, en dankbare lofgezang brengen.
3
Het motief is de Gever. Het gaat om Hem. Ps 56, daar heeft de dichter dat ook geleerd. Het begint: Ik roem in God. Ik prijs het Woord, Ik heb het zelf gehoord. Bij aanbidding zeg je alleen Gij, en bij de laatste verzen heeft hij het: Gij hebt mijn ziel..., Gij zijt voor mij..., Gij hebt – alleen Gij, Gij... dat is aanbidding.
Mijn ideale gemeente als gezelschap van aanbidders, lofzingen, God prijzend avondmaalvieren met vreudegejuich. Een leerdienst OK, God spreekt. Bidstond OK. Wij spreken tot God, maar erboven uit: aanbiddingsbijeenkomst, wij verliezen ons in God. Hem zij de lof van aan tot in alle eeuwigheid.

Edit