Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2002-05-26 10:00:00
cand. A. van Kralingen (Ridderkerk)		 Dr. Van der Sluijs is wegens ziekte nog steeds verhinderd

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
rom 8:26 rom 8:17-30 2002-05-26.1011.mp3 (Schriftlezing, 16kPro, 0.3Mb)
2002-05-26.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 5.6Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Het leven naar de geest, de aanneming tot kinderen, het aanspreken van de Vader. Daar spreekt Paulus over Rom 8. Hij zingt het uit, maar staat toch stil bij het lijden van deze dag. De Bijbel is een realistisch boek. Ook de Here Jezus kent het leven van u en van mij. Midden in deze wereld. Zijn gebed was: Vader, U hebt hen aan mij gegeven, midden in de wereld, gehaat door hen. Hij bidt niet dat ze uit genomen worden, maar dat ze bewaard blijven.
We zijn nu in een afgesloten ruimte, maar morgen is het maandag. In de wereld zult gij verdrukking hebben. Lijden is kenmerkend voor een christen. Elke christen. Ja, zelfs meer dan een ongelovige. Natuurlijk de zon en regen en wind zijn voor allen gelijk, maar een christen heeft daarenboven nog een strijd.
Lijdt u? Lijden wij verdrukking in deze wereld? Acht jaar Paars - maar wij kunnen toch naar de kerk, christelijke scholen en instellingen worden gesubsidieerd. En vergelijk jezelf eens met christenen in de Soedan? Toch is lijden onderscheiden. Ook het lijden vanwege de naam van de Here Jezus, dat kan heel subtiel zijn. De gedachte dat er niet meer een waarheid mag zijn, maar dat iedereen z'n waarheid heeft. Een listige verdrukking. De strijd is tegen geestelijke boosheden in de lucht.
Iemand zei, ik kon op mijn werk belijdenis van het geloof doen en er werd met respect naar geluisterd. Alles mag tenslotte. Zou satan niet meer rond gaan als een briesende leeuw? De miskenning van de objectieve waarheid raakt het hart.
Een christen kent nog een strijd, die tegen de zonde, tegen je eigen hart. En ook de hele schepping lijdt. Niet zo zeer milieu vervuiling: eerder de vergankelijkheid van de natuur. En ook wij zijn die 'ijdelheid' onderworpen.
In die verdrukking roemen wij.
Lijdszaamheid is niet lijdelijkheid, stoïcijns ondergaan. Maar 'Endurance', verdraagzaamheid. De vraag naar het waarom, die Job al stelde, de ogenschijnlijke zinloosheid van het lijden. Maar nog niet doelloos, alle dingen werken mede ten goede. De beproeving werkt lijdszaamheid. Lijdelijk sluit de ogen. De verdraagzaamheid is een dragen van het lijden met open ogen. In het lijden zien we op het loon. Mijn loon is met Mij.
De lijdzaamheid werkt bevinding. Leven met dit Woord. Ondervinding, ondergaan. Ervaren vanuit harde feiten. Een God die leeft. De Geest komt onze zwakheden mede te hulp, wij liggen midden in de dood. Drie polen van bevinding: het gebod, de belofte en het gebed. Waarom bidden wij, weet God niet wat ons mankeert? Jawel, maar de Heere vraagt het. Wij moeten bidden, maar we mogen met vrijmoedigheid naderen. En hij hoort ons zo graag, onthoudt dat maar kinderen, de preek is best wel moeilijk. Als je valt in de speeltuin loop je ook niet naar een vreemde mevrouw, maar naar papa of mama. Dat wil Hij graag.
Sommigen leggen de nadruk op het zuchten (van de Heilige Geest). Maar beroem u niet op uw zuchten. Het zegt niet iets over uw hoge geestelijke staat.

Wij weten niet te bidden gelijk het behoord. Het Grieks zeg eigenlijk, we weten niet wat we naar behoren moeten bidden. De inhoud. Niet alleen de vorm. Wij zouden om een stem vragen i.p.v. een brood. De Geest zelf komt onze zwakheden te hulp, en Hij kent de diepte van de mens en de diepte van God. Een gebed zonder woorden, dat het hart naar de Heere openlegt. Daarin is niet alleen de Geest, maar een drieënig God. In dat zuchten wordt God op het hoogst geëerd.
Hizkia bidt zo zonder worden. Paulus zegt als ik zo onmachtig ben, dan ben ik machtig, wat dan komt de Heilige Geest.
Kunt u niet bidden? Vertel dat de Heere, doe je hart open. Hij geeft het zijn beminden als in de slaap.

En dat werkt hoop. Niet om tegen het lijden in te praten, niet om ons op te peppen. De hoop beschaamt niet omdat de liefde Gods in ons hart is uitgestort. Verlangen en uitzicht. Wanneer komt de dag Heere, dat ik bij U mag zijn?
Hij zal gewisselijk komen. En het lijden dan? Ik mag uw lijden niet bagatelliseren, ik ken uw lijden niet, maar Paulus zegt het, een beperkte tijd.
En de Geest en de bruid zeggen, kom. En die het hoort, die zegt, kom. Maranatha. Dan roept de Geest ten laatste, als nodiging. Misschien wel voor de laatste keer aan u. Wie dorst heeft kome en neme van het water des levens om niet.

Edit