Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2010-12-12 10:00:00
ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)		 O liefde Gods oneindig groot! Bediening Heilig Avondmaal

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
1Joh 4:8,10 1Joh 4:7-16 2010-12-12.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 4.2Mb)
2010-12-12_1000.mp3 (Hele dienst CD kwaliteit, 48kPro, 63.9Mb)
2010-12-12T.101.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 13.5Mb)
De "God is.." uitspraken in het NT

Edit| EditReeks
Samenvatting:
1. het ontbreken van onze liefde
2. het doorbreken van Gods liefde
3. het verbreken van Jezus' liefde

Lange tijd heeft u langs de snelweg een bord kunnen zien: God is liefde. Als een stil getuigenis met grote letters voor de automobilisten. Het bord verdween, Gods liefde niet gelukkig. In de eerste brief van Johannes staat 2 maal: God is liefde. Als 2 schijnwerpers, 2 zonnen, om ons door die stralen van liefde te verwarmen. In dat hele evangelie zit zo'n lading. Eigenlijk is ver 7-21 een loflied uit de pen van Johannes. Over sommige dingen kun je beter zingen dan over preken. Veel kerstliederen zingen van de liefde van God. Komt verwondert u hier mensen, ziet hoe dat u God bemint...Welke van Gods karaktertrekken spelen al een rol op weg naar Kerst?
Barmhartigheid: Die met ons lot bewogen...
Gods waarheid en trouw: Hij zal Zijn waarheid nimmer krenken, Zijn beloften komen uit in het zenden van Zijn Zoon
Genade: Zijn trouw speelt ook mee
Zijn almacht: een maagd die zwanger wordt
Maar vooral is Kerst een loflied op Gods liefde, dat het meest. Gods liefde die vlees en bloed wordt in de Heere Jezus.

Een lofzang van Johannes:

1. het ontbreken van onze liefde: hierin is de liefde, niet dat wij God lief hebben gehad. Hij zegt eerst wat het NIET is. Niet wij, maar Hij! Het lijkt een soort dissonant in een prachtig vol akkoord. Een wanklank. Jammer dat dat er tussen staat en toch is het goed dat dat er staat. Stel dat het er niet had gestaan. Dan hadden we de tekst mooi gevonden, dan hadden we amen gezegd. Maar dan is het contrast weg. Om nu des te meer die wonderbare onverdiende liefde van zijn kant te laten uitkomen, staat dat er over ons gebrek aan liefde. Niet dat wij God hebben liefgehad. Dat is een beschuldigende vinger naar mij. Naar ons. Uit ons hart komt van alles voort. Maar liefde tot God zit er niet meer in. NIET LIEFGEHAD. Staat met grote letters boven jouw leven geschreven. Ben je het daarmee eens? Het licht is gekomen maar de duisternis heeft het niet begrepen. De zijnen hebben het NIET aangenomen. Of het nu de heidense of de religieuze wereld is, ze hebben Hem niet liefgehad. Terwijl God daar wel recht op heeft. Hoe is het nu gegaan de afgelopen week?Onverschillig, oppervlakkig, eigenlijk geen lust, soms helemaal geen zin, geen plaats. Een wereld vol liefdeloze mensen, en daarin gaat God het nu Kerst maken... Als het afhing van onze liefde, dan zou er niemand zalig worden. De donkere ondertoon. NIET WIJ. Ik moest denken aan Rembrandt. Juist die Kerstschilderijen van hem werken vaak met claire obscure, licht-donker-contrast. Daar zit een boodschap in. Het volle licht moest komen op de volle Zaligmaker. Het donker eromheen geeft aan waarom Hij moest komen: om dat donker te verdrijven. God zoekt mensen op in zijn Zoon om Zijn liefde te bewijzen. Van boven naar beneden.

2. Het doorbreken van Gods liefde: ….maar dat Hij ons heeft liefgehad en dat bewezen heeft door zijn Zoon te zenden. Hier breekt een warme zonnestraal door in de donkere nacht. Geen bliksemstraal van Gods toorn die ons zou kunnen verteren. Geen bliksemstraal van Zijn toorn maar een zonnestraal van Zijn liefde. Het komt van Zijn kant, het is Zijn initiatief. Dat gaat stromen in een mensenwereld. Die stroom gaat die kant op,richting de wereld, vanuit Gods hart. Johannes herhaalt hier als het ware Johannes 3: 16, de woorden die hij de Heere Jezus heeft horen spreken. De liefde van God gaat doorbreken, niet toen wij onbekeerd waren, niet toen wij ongelovig waren, maar toen wij nog niet eens geboren waren, en toen wij nog vijanden waren. Gods prenatale liefde, nog voordat wij geboren waren. Toen wij nog zondaars waren schonk de Ontfermer ons genade. God heeft redenen genomen uit zichzelf, zeiden ze vroeger. Uit Zijn eigen hart. Niet omdat wij zo beminnelijk waren. Er was niks dat Zijn liefde zou kunnen opwekken aan onze kant. Engelen waren de toeschouwers, maar mensen gaan erin delen. Gelovigen hebben het genot van die liefde. God heeft Zijn Zoon gezonden naar de wereld,maar Gods kinderen hebben er het genot van. God zond Zijn Zoon, Zijn teerbeminde. Die grote God heeft ons niet nodig; Hij zond Zijn Zoon. Als er nu gestaan had in de Bijbel dat God engelen bemint, dan zou ik dat snappen. Het is immers hun lust om te staren op de wenken van de Almachtige. Hij heeft maar te wenken of ze vliegen voor Hem. Dat Hij nu mensen bemint....dat kan ik niet begrijpen. Gevallen engelen krijgen geen kans meer. Gevallen mensen, die bemint God! Daar heeft God zo'n welbehagen in dat Hij hen gaat opzoeken. Dat Hij Zijn Zoon gaat schenken. Onze God brandt van zondaarsliefde. Ik mijmer maar een beetje vanmorgen. Die liefde die is niet te blussen. Vele wateren van zonde en vele stromen van ongerechtigheden en vele riviervloeden van overtredingen kunnen die niet uitblussen. God is een brandende oven vol van liefde, zei Luther eens. Die oven van liefde is voor een wereld die Hem haat, die niet verlangt om Hem te ontvangen. God had van alles heel veel, planten, dieren, bomen, mensen, engelen. Maar God neemt niet één van die velen. Maar Hij neemt die Ene die Hij meer dan de anderen liefheeft. God heeft maar 1 Zoon. En die geeft Hij. Hij zendt Zijn Zoon. Als je veel van iemand houdt, geeft je 't mooiste wat je hebt... En hoe ik ook denk, een mooier geschenk ken ik niet.....

Johannes neemt ons mee naar de boom in het paradijs, het ontbreken van onze liefde, daarna neemt Hij ons mee naar Bethlehem: het doorbreken van onze liefde. Het was stil in de hemel geworden in die Kerstnacht. Wat moet dat voor de Vader betekenen: Abraham heeft er iets van gevoeld toen hij Izak moest offeren. God kan dat van mensen eisen, maar wij niet van God! Bij Abraham was er een hand die hem tegen hield. Stop Abraham. Maar bij de Heere Jezus was er niemand die riep: stop. Dat zwaard moest ontwaken tegen de man die zijn metgezel is, zegt Jesaja. Wat moet erdoor de Vader zijn heengegaan.

3. Waarom dan? Om een zoenoffer te worden. Gezonden om een verzoening te worden van onze zonden. Wonder dat God Zijn Zoon niet teruggetrokken heeft. Toen de mensen riepen: kruist hem. Ik zie dat ze Je niet moeten, kom dan maar terug Mijn Zoon. Hij zwijgt. Waarom? Hierin is de liefde, onuitsprekelijk, onverdiend. Alzo lief heeft God de wereld gehad....Zo lief had God de wereld, dat Hij Zijn Eigen Zoon overhad. De Ontfermer schonk ons genade....Tot een verzoening van onze zonde. Dan komen we bij het Avondmaal. Hij heeft Zijn Zoon gegeven als een zondebok, als een verzoening, een volkomen verzoening van al onze zonden. Van het paradijs naar Bethlehem, naar Golgotha. Het zou eigenlijk andersom moeten zijn. Wij hebben God beledigd. Wij zouden er alles aan moeten doen om van onze kant een verzoening aan God aan te bieden. Wij hebben U gekrenkt, wij hebben Uw toorn opgewekt, wij hadden moet roepen genade! Maar dat kwam niet. En toen heeft God zelf gezorgd voor een verzoening. Een zoenoffer, een bedekking, een kippoer - verzoendag. Er loopt een lijn naar Jom kippoer naar Goede Vrijdag. Waar Gods gerechtigheid eist, gaat Gods liefde geven.
Als de Heere Jezus sterft aan het kruis als een zoenoffer, zie je en hoor je wat. Je ziet bloed druppelen en je hoort Hem bidden: Vader vergeef het hun... dat kan Hij bidden, omdat er op dat zelfde moment bloed druppelt. Hij kan bidden om vergeving, omdat dat bloed zonde verzoent. Hij kon dat bidden omdat Hij op datzelfde moment hing te bloeden voor die zelfde mensen. Hierin is de liefde.... ik zie de vinger van Johannes. Hierin is de liefde Gods geopenbaard, aan het kruis... Hij bevestigt zijn liefde jegens ons, dat Hij gestorven is aan het kruis, toen wij nog zondaren waren...

De stroom van de tempel van Ezechiël begint bij Gods hart en gaat onder het altaar en daarvandaan langzaam de wereld in....
Het verbreken van Jezus' liefde.... heeft het uw hart versmolten? Heeft het mijn hart verbroken? Als ik ijs zie smelten, dan weet ik dat de zon er op schijnt. Als dit je hart niet verbroken heeft, kom dan mee. Kijk naar Zijn zelfovergave en kom tot geloofsovergave. De moordenaar aan het kruis brak, toen Hij de liefde van de Heere Jezus zag. Als de liefde van de Heere Jezus op je hart gaat schijnen, dan word je door die liefde verbroken maar ook getrokken. Maar is dat nou ook voor mij? Waar staat dan in de Bijbel dat het niet voor u is? God had de wereld lief, maar niet u? Dat staat er niet. Niet dat wij God lief hebben gehad. Maar Hij ons. Op mijn liefde kan ik niet steunen. Op mijn liefde kan ik niet steunen. Is het niet een zandgrond, onzeker en broos? Is het niet een staf die verbreekt? Het bloeit voor een tijdje en versmelt als een roos.
Liefde aan het kruis met spijkers geklonken en liefde doornageld, bestoken, doorbloed. Liefde in de diepte der helle verzonken, dat is de steun voor mijn angstig gemoed.

Zijn lippen druipen van genade. Zijn hart, Zijn zijde. Niet ik, maar Hij. Laat je daar door overweldigen. Liefde aan het kruis. Kunstschilder Ambrosius kon veel, maar kon echte liefde niet op het doek krijgen. Op den duur krijgt hij een meisje en gaat daar van houden; hij geeft dat schilderij de trekken van zijn bruid. Maar dan wordt zijn bruid hem ontrouw. Hij scheurt zijn schilderij kapot. Wordt eenzaam teruggetrokken, exposeert nooit meer. Maar op zekere dag wordt hij dood gevonden in zijn stoel. Voor hem een schilderij, met daarop de gekruisigde Jezus, die vol ontferming kijkt naar de mensen voor hem. Met zijn laatste krachten had hij eronder geschreven: de echte liefde.
Het heil van zondaars voert Uw liefde tot de allerhoogste top.
Amen. Goddelijk evangelie. Amen zegt mijn ziel daarop.

Edit