Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2010-12-19 10:00:00 ds. H. Penning (em. te Langerak) Het advent van Anna

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
Luc 2:36-38 Kla 1:1-11 Luc 2:36-38 2010-12-19.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 3.9Mb)
2010-12-19_1000.mp3 (Hele dienst CD kwaliteit, 48kPro, 55.9Mb)
2010-12-19T.101.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 8.7Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Het advent van Anna

Anna (Hebreeuws: Hanna) was een jonge weduwe. Ze was toen waarschijnlijk een jaar of 21, meisjes trouwden in die tijd rond de 14 jaar. Ze had nog geen kinderen waarschijnlijk. Meisjes die zo jong weduwe werden keerden meestal terug naar hun ouderlijk huis om daar te wachten op een tweede huwelijk. Maar God had met Anna iets anders voor. Ze was inmiddels 84 jaar; verder weten we niet veel van haar. Een andere vertaling zegt dat ze al 84 jaar weduwe was, dan zou ze nu dus 105 jaar oud zijn, net als Judith in het apocriefe Bijbelboek. Anna was al een mensenleven lang weduwe; haar huwelijksjaren waren in de vergetelheid geraakt. Ze was een dochter van Fanuël. Ze maakte mee dat Jeruzalem veroverd werd en de tempel ontwijd. Ze kwam uit de stam van Aser. Omdat die stam veel handelde met het aangrenzende gebied kwamen er veel gemengde huwelijken voor. Ze waren ver van Jeruzalem en de tempel verwijderd. Der stam van Aser stond bekend als niet zo betrokken en niet zo gelovig; ze scheidden zich later af van het huis van David en dus van de belofte van de Messias en van Jeruzalem als hoofdstad met de tempel. Deze stam kwam in de ballingschap terecht. Tot de teruggekeerde rest van die 10 stammen behoorde het voorgeslacht van Anna. Ze zal eenzaam zijn geweest; niemand troostte haar. Er zijn er wellicht onder ons die zich in haar herkennen. Om je zo te voelen hoef je geen weduwe te zijn of oud te zijn. Ook als je jong bent, ja juist dan kun je eenzaam zijn,. Heel veel jongeren lijken eenzaam te zijn, ondanks alle vrienden. Voor eenzame mensen is de maand december een moeilijke maand. Eenzame mensen zijn vaak blij dat het voorbij is. Toch hoeft dat niet zo te zijn. Dat zien we aan Anna. Het leven heeft haar niet gebracht wat ze ervan verwacht had. Dor het verlies van haar man was ze met haar eenzaamheid bij God terecht gekomen. Anna ging heel dicht bij God leven. Nabij God te zijn is het beste. Dat is al iets van de zaligheid. Ze zag uit naar de door God beloofde Verlosser en verlossing. Dat is ook de bedoeling voor ons als het gaat om advent. In de adventstijd worden we meer dan anders bepaald bij het komen van God naar deze wereld. Maar dat bepaalt ons ook bij Zijn wederkomst en bij het gericht dat daarmee gepaard zal gaan en bij de komst van Zijn rijk. Van ouds is deze tijd een tijd van boete,van inkeer. Hoe zal ik U ontvangen, hoe wilt Gij zijn ontmoet. Anna was een begenadigde. Ook gezien haar afkomst uit de stam van Aser was het bijzonder dat er zo iemand als zij uit voort was gekomen. Zij diende God als profeet. God gebruikt daar wel meer vrouwen voor. Het ontbreekt dan soms aan mannelijke profeten. Het feit dat er weer iemand was met de gave van profetie, was een teken van hoop. God zag weer naar Zijn volk om. Simeon had ook deze gave. Al waren ze in die tijd niet als zodanig erkend. Toen Daniël geroepen werd, was het woord van de Heere schaars. Het was een zeldzaamheid als de Heere rechtstreeks of door middel van een visioen of gezicht sprak. Israël had Zijn zelfstandigheid verloren aan de Romeinen. Ze hielden streng vast aan de geboden van God en maakten er zelfs allemaal geboden bij. Godsdienst genoeg, maar vraag niet wat voor godsdienst. De vrijzinnigheid had de overhand en de orthodoxie was dood. Het lijkt veel op onze tijd. Maar er zijn ook tekenen van hoop zoals de Herziene Staten Vertaling en de nationale synode en de enthousiaste jongeren. Anna zag verwachtingsvol uit naar de Messias. Ze beleend medeschuldig te zijn aan het oordeel van God. Het zal daarom zijn geweest dat Anna haar tijd doorbracht met vasten en bidden. In die tijd was dat een teken van boetvaardigheid, van berouw. Je onthield je een bepaalde tijd van eten en drinken, om je beter te kunnen concentreren als je bad. Ons oude woord “vasten” betekent oorspronkelijk vasthoudend zijn. Bij wat door God is toegezegd. Bij wat komende is. Ja bij degene die komende is. Vanwege die vasthoudendheid laat je andere dingen los. Vasten is het jezelf iets ontzeggen, maar pas in de 2e plaats, het gaat om het andere. Anna bad dag en nacht. Bij “nacht” staat in het Grieks “voor de dag”. Thimotheüs schrijft ook over bidden en smeken nacht en dag. Bidden om de komst van Zijn rijk; bidden om een gezegend Kerstfeest. Waar kunnen wij beter mee bezig zijn dan met God en Zijn dienst. Dat wij veel met onze zorgen en noden en met die van de gemeente en die van de wereld naar God toe gaan.
Anna is in de tempel in haar element. Omdat zij daar vaak was, zal ze veel hebben gezien dat niet goed was. De vrijzinnigheid; het dode orthodoxie...maar het was voor haar geen reden om uit de tempel weg te blijven, maar om er juist te zijn. Vandaar wellicht dat vasten en bidden. Juist daar ook bidden om de komst van de beloofde Messias. Dat Hij Israël zal verlossen van al zijn ongerechtigheden en wat het daarom was overkomen. Anna legde dag in dag uit haar handen open voor God. Dat was de invulling van haar leven. Haar verlangen naar de komst van de Messias zal steeds sterker zijn geworden. Dat Hij haastig zou neerdalen om te verlossen. Zo hield zij advent; geen 4 weken maar iedere dag. Van haar kunnen wij leren hoe ook wij daar inhoud aan moeten geven. Dat wij in het besef van onze persoonlijke en kerkelijke zonden, denkend aan de wederkomst, denkend aan de reden van Zijn komst naar deze wereld -namelijk om ons van het oordeel te verlossen- ons verootmoedigen. Hoe meer wij besef hebben van onze zonden en van die van de kerk in het algemeen, hoe meer Christus' eerste komst en straks Zijn wederkomst ten goede een wonder voor ons wordt. Hoe meer we zullen uitzien naar het Kerstfeest. Hoe meer we de Heere Jezus zien, gewonden in de doeken van het Woord, hoe meer we Hem zullen omhelzen. Om Hem te omhelzen in het Woord hoeven wij niet op Kerst te wachten.

Wij kunnen ook van Anna leren dat wanneer wij oud zijn of door ziekte uitgeschakeld, ons toch nuttig kunnen maken. Ook al zijn we oud of uitgeschakeld, toch hebben we een taak. Om te verkondigen dat God goed is, en barmhartig en liefdevol. Wat een zegen als u op deze wijze bezig mag zijn met de de dingen van God en van Zijn Woord. Als we betrokken zijn op het Woord van God en de kerkdiensten bijwonen, zullen we meer van God zien dan wanneer we niet zo betrokken zijn. Aan de andere kant is God ook een verrassend God.

Op een dag ziet Anna een jong stel met een baby. Ze ziet Simeon die dat kind in zijn armen neemt; ze hoort hem God loven en roepen en prijzen en wonderlijke dingen zeggen van dit kind. Dat dit de Zaligmaker is, de Messias; het heil dat God bereid heeft voor het aangezicht van al de volken, een licht tot verlichting der heidenen, tot heerlijkheid van Zijn volk Israël. Dat dit kind een teken zal zijn dat weersproken zal worden en tot een val en opstanding zal zijn van velen in Israël. Wat Anna nu ziet en hoort, daar heeft zij met groot verlangen naar uitgezien. Zij gelooft wat Simeon zegt, al ziet ze niets bijzonders aan dit kindje. Wellicht zal ze op de hoogte zijn geweest van wat God aan Simeon had beloofd, namelijk dat hij niet zou sterven voor de Messias gezien te hebben. En dan gaat zij ook getuigen; ze beleed de Heere. Ze looft net als Simeon ook God, ze stemt met hem in, ze maakt God groot. Omdat Hij vervuld heeft wat Hij al eeuwen beloofd heeft. Dat Hij gedacht heeft aan Zijn genade en Zijn trouw aan Israël heeft bewezen. Zo bevestigt zij Simeons getuigenis. Laten wij dan ook ons voordeel doen met haar getuigenis. Laten wij met haar instemmen. Jozef en Maria zullen verwonderd en blij zijn geweest. Hopelijk maakt het ons ook blij en stemmen wij ook in. Het licht van God dat Israël komt verlossen van al hun ongerechtigheden. Hij zal ons ook verlossen van al onze vijanden; want dat is ook een aspect van Kerst. Niet alleen geestelijke vijanden, maar ook daadwerkelijke vijanden onder aanvoering van de satan. Dat zal gebeuren bij de wederkomst van de Heere Jezus. Hij zal dan Israël verlossen van al zijn vijanden. Maar dat geldt ook van de kerk, van alle kinderen van God die in gevangenissen zuchten.
Anna sprak over dit Kind met allen die de verlossing van Jeruzalem verwachtten. Omdat Anna veel in de tempel was, sprak ze met hen die er naar uitzagen over dit kind. Ze wist wie dat waren, omdat ze dagelijks in de tempel kwam. Al die mensen die weggegaan zijn uit de tempel omdat er van alles niet goed was, is dat ontgaan. Zo kan dat ook met ons gaan. Als wij weg blijven om dat er van alles niet goed is in de kerk, kan het ons ook ontgaan. De priesters en de Levieten, de overpriesters en de Schriftgeleerden, zij hadden er geen erg in. In heel dat drukke tempelcomplex waren behalve Jozef en Maria maar twee mensen die Jezus hielden voor wie Hij was. De rest gaat door alsof er niets aan de hand is. Ze offeren en bidden. Maar waar het werkelijk om gaat daar gaan ze aan voorbij.

Hoe is dat bij ons? Zien wij uit naar Kerst omdat wij zoveel in dat Kind zijn gaan zien? Zien we uit naar de komst van Hem en van Zijn rijk? Dan is het al Kerst in uw hart. Filippenzen 4: 4: Verblijd u in de Heer' te allen tijd, verblijd u. Als het goed is verwachten wij Hem (zoals in het Avondmaalsformulier staat) met opgeheven hoofd uit de hemel. Het kan ook zijn dat Zijn eerste komst ons niet zoveel zegt. Dat dat de reden is dat we zo weinig uitzien naar Zijn wederkomst. Als we druk zijn met vieringen die gehouden moeten worden, maar aan het Kind voorbij zien. Dat kan anders worden en dat moet het ook. Dan klinkt de boodschap: bekeer u, komt tot in keer. Verlossing is ook losmaken of loskomen, en vanuit die betekenis bevrijding, verlossing van schuld en van de gevolgen daarvan. Hij zal Israël verlossen van al Zijn ongerechtigheden. Op een dag zal Hij de ongerechtigheden van het land wegnemen. Wat Anna gehoord en gezien heeft kan zij niet voor zichzelf houden; haar mond loopt er van over. Zij zag de Christus als baby van 40 dagen oud. Wij mogen Hem nu ook hangend zien aan het kruis en daardoor voor ons gestorven, maar ook opgestaan tot rechtvaardigheid van een ieder die in Hem gelooft, en nu gezeten als onze voorspraak aan de rechterhand van de Vader. Als het goed is zien we ernaar uit dat Hij zal wederkomen tot behoud van allen die op Hem hun vertrouwen hebben gesteld. En niet te vergeten in de eerste plaats tot behoud van Zijn volk Israël. Heb je je vertrouwen nog niet op Hem gesteld? Kom tot inkeer en vertrouw je alsnog aan Hem toe. Maak met Anna en Simeon God groot!

Edit