Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2002-06-02 10:00:00 ds. C. van den Bergh (em. te Ridderkerk)

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
han 27:23-25 han 27:14-25 2002-06-02.1011.mp3 (Schriftlezing, 16kPro, 0.2Mb)
2002-06-02.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 4.5Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Wat heb je nou eigenlijk aan je geloof? De vraag kan heel venijnig gesteld worden. De apostel Paulus had dat uitmuntend geleerd. De verdrukking werkt lijdzaamheid... t/m hoop. Dat komt niet van een studeerkamer af, maar in de stormen van het leven kwam dat op.
Hij was onderweg naar de Keizer, geen vakantiereisje. Temidden van soldaten en matrozen. Er steekt een orkaan op. Alle hoop smelt als was voor de zon. Een klein scheepje. Paulus neemt het woord. Hij krijgt er de kracht voor. Hij ziet de storm niet als een natuur-gebeuren. Door de bril van het geloof ziet het er anders uit.
Paulus spreekt niet op de eerste dag. De belofte van God lijkt schipbreuk te gaan lijden. Dan wordt je heen en weer geslingerd. Gods kinderen kunnen ook zeeziek worden van de golven van hun leven. Job vervloekte de dag van zijn geboorte.
Paulus krijgt een ander zicht. Hij had al gezegd dat ze moesten overwinteren op Kreta, maar de kapitein geloofde Paulus en dus de God van Paulus niet. Wie God verlaat heeft smart op smart te vrezen.
Temidden van alle zorg en moeite in ons leven, de Here Jezus deed de storm van Gods toorn bedaren. Ook de golven van je twijfel, de storm van je vragen. Als je zelf geen uitweg ziet: het geloof in de Here Jezus is de uitweg. In alle benauwdheid is Hij mede benauwd. God-met-ons. Het leven is mij Chistus. In Christus geborgen bij God. Dat is de redding uit alle nood en dood.
'Houd-er-de-moe-maar-in' - dat kent de wereld, nogal koud. 'Houd je hoofd maar boven water'. Is er dan reden voor goede moed? Je moet maar alle hoop verloren hebben. 'Het spijt me, het is niet operabel,' zegt de dokter... Maar Paulus zegt het toch: wees goedsmoeds. Maar hij heeft er dan ook reden voor: Een engel is bij hem geweest van de God, van wie hij is. De God die mij voor Zijn rekening heeft genomen. Dat is de crux.
Van wie zijn jullie er een? Van vader Adam en moeder Eva uiteindelijk, onze eigen zondige ouders. Maar: een kind van God te zijn. De Geest die ons doet roepen Abba, Vader.
We kunnen zo in een felle storm terecht komen, maar dan te geloven dat Hij doen zal wat Hij beloofd heeft aan het begin van uw leven. Als je ver van Hem leeft is dat moeiljk te geloven, maar als er een teer geloofsleven is, dan voel je Zijn hand bij wijze op je schouder. Zoek dat dan vòòr de stoppen doorslaan. Ja, had er maar een engel bij me gestaan vanacht, dan zou ik wel geloven. Maar DE engel is zo dichtbij in het kleed van het Woord. Je mag weten voor altijd Zijn eigendom te zijn. Je laten zakken in Zijn Middelaarshanden. Wie in Christus geloofd die zal leven. En dan kunt u zingen:

Edit