Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
lezing	2007-10-31 20:00:00	ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)	Hervormingsherdenkingsbijeenkomst in samenwerking met de Ger. Gemeente Zuidwijk, en de ICF.

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
		AG1180.__2.mp3 (, 48kPro, 22.9Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Zowel ds Th. Visser als ds M.M. van Campen spraken op deze avond. Plaats: Langenhorst


Lezing Van Campen.

Broeders en zusters, vrienden.
We denken vanavond na over de kerkhervorming, 490 jaar geleden: 31 oktober 1517 - Ik mag u vanavond het verhaal van de reformatie vertellen. In 20 minuten....

Psalm 77 zegt: ...'k zal gedenken, hoe voor dezen Ons de HEER' heeft gunst bewezen. Gods grote daden. Hij is het waard dat wij die gedenken, die Hij deed in Israël, in Zijn Zoon, maar ook die in de kerkgeschiedenis. Zijn hand te mogen zien. Zijn geest aan het werk te mogen zien. Als wij dankend gedenken aan wat God gedaan heeft, kracht, moed en verwachting. Hij leeft nog steeds en de Heere Jezus is in Luthers en in onze tijd Dezelfde. De Geest is niet verkort.

Wat heeft Luther en 31 oktober te maken met de kerkhervorming?

In 1483 werd Maarten Luther geboren. Een mijnwerkersjochie. Hij gaat haar school op zijn zevende - een voorrecht. De meester was streng. Hij sloeg hem regelmatig, dat waren nog eens tijden, kinderen - goede tijd. Hij lette niet altijd op. En dan kreeg hij van zijn vader en moede ook nog eens een pak slaag. Hij dacht na over die strengheid: als de meester en vader en moeder al zo streng zijn, hoe moet God dan wel niet zijn als ik zonde doe, dan moet hij ook straffen. In de kerk was alles in het Latijn. Onbegrijpelijk. Geen vrede in zijn hart, als jongetje was hij al bang om te sterven.
Hij gaat naar de universiteit van Erfurt - zijn vader wil graag dat hij rechter wordt. Hij heeft nog altijd geen vrede met God. Een vriend van hem stierf, 20 jaar, de dood kwam zo dicht bij. Angst voor die strenge God. Hij leest voor het eerst een Bijbel. In de bibliotheek was een inkijk- exemplaar. Wat zijn wij bevoorrecht, dat er bij ons 4, 5, 6 Bijbels in huis zijn. Het eerste wat hij las was het verhaal van Samuël en Hannah. En hij las over Hofni en Pineas, weer die angst. 21 jaar in 1505, hij loopt door het bos en wordt overvallen door een enorme onweersbui. Hij ziet die bliksem stralen en de donder en hij hoort de toorn Gods erin. Hij heeft geen schuilplaats. Hij bidt tot de heilige Anna. Ik zal monnik worden, help mij. Hij gaat het klooster in, werkt hard. Hij probeert geen een zonde te doen, om zijn zaligheid te verdienen. Hoe minder zonde ik doe, hoe minder ik gestraft zal worden. Hij slaat zich tot bloedens toe. Een oudere monnik zegt hem: Broeder Maarten, er staat 'ik geloof de vergeving van de zonde'. Dat was een eerste straaltje.

Hij ging naar Rome - daar moest alles wel heilig zijn. Mis. Kerkmensen vallen altijd tegen, mensen überhaupt vallen tegen.

En dan komt de grote ontdekking. Hij is inmiddels professor, geeft les. De gerechtigheid van God - dat begrijpt hij niet. Dreigend, straffend, Rechter is God. Hij zal een zondaar altijd moeten straffen. Dan is hij in torenkamertje in Wittenberg. Hij leest Rom 1:16,17. Tot zaligheid van een ieder die gelooft. De gerechtigheid wordt daar in geopenbaard. Een blijde boodschap.. de rechtvaardige zal uit het geloof leven. Dat is Gods werk. Dat kan alleen de Heere je geven, het licht stroomt in zijn hart. Door het geloof! Niet door mijn werken, door mijn best te doen, maar door het werk van een Ander, de gerechtigheid die Christus heeft aangebracht. De rechtvaardige zal uit het geloof leven, het heeft niets te maken met 'doen' maar 'gedaan'. Zoveel mensen hebben een godsdienst van Doen, of het nu Rooms is of bevindelijk. Het ligt helemaal in Christus en in Zijn kruisverdienste. God is recht maar het oordeel IS gedragen. God geeft het cadeau. Hij schenkt het weg. Geloof is alleen je armen ophouden. Wat God je schenkt.

De ene tekst lichtte zo op en straalde. Ik las over een topaas - een edelsteen. Als je die een tijde in je hand houdt, dan straalt hij door de lichaamswarmte. Zo met het evangelie. Je hoort en ziet het maar je hebt het al zo vaak gehoord, je moet het in de hand nemen van het geloof en een poosje vast houden. Dan zie je: God is het juridisch "verplicht" aan het werk van Zijn Zoon, om ieder die gelovig daarop pleit, zijn zonden te vergeven. Maar Hij doet het nog graag ook!

Dit is de aanloop, de eigenlijke kerkhervorming begon op 31 oktober 1517. Luther heeft inmiddels vrede ontvangen. Hij ziet allerlei misstanden in de kerk van zijn dagen, de Roomse toendertijd, maar het kan ook een PKN zijn geweest. Om een misstand te noemen: De Aflaathandel, je kunt vergeving ontvangen, niet van God, maar van de Paus. Ook de overledenen konden dan korter in het vagevuur. Een afgrijselijke leugen. Luther schrijft een lange brief met 95 regels. Op de deur van de slotkapel timmerde hij die.

Nr. 62: de ware schat van de kerk is het heilig evangelie van de heerlijkheid. Luther schreef in het Latijn want het was als academisch discussiestuk bedoeld. God geeft er echter vleugels aan. Binnen 14 dagen weet heel Duitsland de inhoud. In een maand heel West-Europa... Dat is het werk van Gods geest; de brief was niet eens bedoeld voor de mensen. De wind van het evangelie gaat waaien. De hamerslagen dreunen door in heel Europa. De kerk wordt weer wakker. God gebruikt Luther als hamer om mensen wakker te tikken. Het geweldige is dat de Heere zo'n mijnwerkers jochie gebruikt. Arme ouders wat moet er van hem worden. Hij mocht zelf de vrede ervaren. En wordt gebruikt tegen de macht van de paus en Karel V.

Bij God zijn geen helden, alleen mijnwerkersjochies, de grote Held is God zelf. Een vaste burcht is onze God. Dat is het verhaal, persoonlijk en ook kerkelijk.

De Heere Jezus is een timmermanszoon. Hij gebruikt Luther als koevoet om die kerk uit zijn voegen te tillen en te brengen op het fundament van Schrift en belijdenis? Nee, Sola scriptura.
Luther krijgt een vrouw die 16 jaar jonger is, twee dochtertjes sterven vroeg. Hij zelf sterft op 18 feb 1546. Zijn laatste woord was Vader in uw handen beveel ik mijn geest.

Het is goed om te gedenken en om te verwachten.
Ik eindig met 5 stellingen, zegeningen van de reformatie, 5 talenten:
1 alleen genade, niet èn èn - Amazing grace
2 de Schrift alleen - vertaald. Niet in het Latijn
3 geloof alleen, niet doen maar gedaan
4 Alleen Christus, mijn hoop is nergens anders op gebouwd
5 God alleen de eer, soli deo gloria.

Dat zij zo.


Th. Visser:

De betekenis van de Reformatie vandaag.
Afgelopen week bracht ik de kinderen naar bed, drie op schoot, het verhaal van Zacheüs. We hadden we het gelezen, hoe kwam het dat de Heere Jezus al die mensen voorbij liep en die ene man, die NSB-er die met de vijand heult, die uitbuiter - waarom zoekt de Heere Jezus hem op? De kinderen dachten erover na. Mijn dochter van 6 zei: kenden die anderen de Heere Jezus al? Dat was het geheim niet. Hij is echter gekomen om te zoeken en zalig te maken wat verloren is, wat is dat evangelie tegendraads, onmenselijk. Goddelijk. Prachtig en heerlijk tegelijk voor ons vandaag. Wat heeft het ons veel te zeggen, 490 jaar na dato. Wij gaan zo gemakkelijk terug naar wat ons ligt, wij verwachten door het dienen van de Heere dichter bij Hem te komen: je hebt je plicht als christen, toch, je geeft geld aan goede doelen, je deelt het evangelie, en voor je het weet is ons christendom hol. Je naaste liefhebben als je zelf, komt dan voor het eerste gebod te staan, dan is de sprankeling en de kracht, het leven eruit. Dat is de vraag waar de Reformatie ons voor stelt.

Het is de Heere niet te doen om mensen die Zijn wet houden, maar dat we zijn wet leren doen uit ons hart, en er is maar een middel dat dat bereiken kan. Het evangelie van vrije genade. Los van jezelf. Verrast en overweldigd, door een liefde zo onverdiend en en zo groot. Voor mij? Dat is het hart van de Reformatie.

Als Luther vandaag zou leven, hoe zou hij ons nu zien? Zou hij die hartstochtelijk vreugde van het sola gratia terug vinden, de lava, of de bevroren overblijfselen daarvan?
Rom 1:17, de rechtvaardigheid van God wordt geopenbaard uit geloof tot geloof, d.w.z. door geloof van begin tot het eind. Door het geloof leven; echt leven is alleen mogelijk door een leven als christen dat van de eerste stap tot de laatste vol is van Christus geloof is los komen uit jezelf en teren op de levende Christus.
We kunnen onze voorouders van de Reformatie niet dankbaar genoeg zijn voor het licht op de Schrift waar wij nog steeds de vruchten van mogen plukken. In niets afhankelijk van dat wat je zelf kunt en bent en lukt. Los van wat jij bent, voelt, ervaart en denkt, zuiver en alleen teruggeworpen op de Heere Jezus en zijn volbrachte werk. Zijn daden, zijn volbrachte werk. Alles wat Hij doet in mij. Werkelijke vrijheid.

Maar hoe vaak komen we niet terecht in onzekerheid of we zelf wel een kind van God kunnen zijn. Hoe leven we dan in de volle verzekerdheid van het geloof. Wat deze God waard is, werd Hij maar geëerd in al mijn leven, wat breng ik daarvan terecht!! Ik voel niet wat ik graag zou willen, als ik lees, zing, ik wil graag dit of dat meemaken. Mijn leven is zo onder de maat, het lukt me niet.
Hier schijnt de boodschap van de Schrift zo heerlijk. De Zoon des mensen is gekomen om te zoeken en zalig te maken wat verloren is. Het evangelie zegt niet alleen je bent een mislukkeling - het gaat dieper, je bent veel zondiger, dan je ooit had gedacht, en dat zegt de God van hemel en aarde. Niet alleen: wat lukt het me slecht, maar: je word gebracht op de plek: het wordt niets, Ik wist dat al, zegt God, maar ik wil dat jij dat gaat belijden, het wordt niets vóór noch na je bekering. Maar Ik verwacht ook niets van jou, van jouw eigen menselijk bodem. Des te eerder je zelf met lege handen staat voor Mij des te beter het is. Omwille van zulke goddelozen wil Ik mijn Zoon geven, met alles wat er aan schort, zo wil ik jullie aannemen, niet als gevoelige goddeloze, als zoekende
goddeloze, als proberende goddeloze, maar als echt goddelozen.
Juist omdat God zo is, kan er iemand met een hart van steen hier binnen gekomen zijn, en kan hij
vanavond als een kind van Hem naar huis gaan - omdat het van God afhangt. Hier is Mijn Zoon, hier is Zijn kruis, Zijn bloed. Ik vind genoeg in Hem om met u en jou van doen te hebben. Heb je genoeg aan Mijn Zoon?

Gerechtigheid van Christus. Ik dacht vroeger altijd dat Christus genade vroeg voor mij, als advocaat. Christus vraagt om recht. Vader, u straft de zonde geen twee keer. Ik heb voor hem of haar de volle last gedragen, zodat mijn kind nu vrijuit mag gaan. Wat is deze boodschap van het woord van God, - wij zijn dieper zondaar dan we ooit kunnen beseffen, tegelijkertijd dieper geliefd dan we kunnen weten. Wat een bemoediging, een hartverwarmende boodschap, als we het topaas van dit evangelie weer in onze hand mogen nemen wat zijn we dan gezegend.

Wat betekent dit evangelie over het komen tot bekering en geloof? Wat moeten we doen? Niets. De natuur van Gods gerechtigheid is niets doen dan gelovigen alleen.
Wat als we weer gemarteld worden door de vraag: is het wel echt? Ik belande zovaak in de onzekerheid. Op een dag las ik in het jongeren blad Daniël een citaat van à Brakel: velen beginnen aan de verkeerde kant en kijken naar zichzelf, maar het komt van God vandaan. Het ligt niet bij jou zelf. Het hangt niet aan ervaringen maar aan het volbrachte werk van Christus. De zonden van een christen horen Christus toe, en Zijn gerechtigheid behoort tal Zijn gelovigen toe. Daarom kan een christen zich niet altijd schuldig blijven voelen. Omdat hij door zo'n sterke gerechtigheid gedragen wordt.

Wat dan als je geestelijk leven niet is, zoals je dat wilt? Ongeacht hoe dat leven er uit ziet: Christus
is het rustpunt van mijn hart ik ben van Hem en Hij is van mij. Luther: alhoewel ik een zondaar ben,
wanhoop ik niet, want Christus die mijn leven is, Hij leeft en Hij is mijn gerechtigheid en mijn
eeuwige leven. Waar de wet mij beschuldigt heb ik een gerechtigheid boven dit leven uit. Christus, die geen zonde of dood kent. Luther had het evangelie toch wel heel erg diep begrepen.

Een christen jaagt geen ervaringen na, maar Christus zelf! Niets anders meer te zoeken buiten Hem. Dat geefteen bijzondere nederigheid. Geen verdienste, we steunen op de gehoorzaamheid aan de gekruisigde Christus alleen. Dat besef leert ons God te dienen uit ons hart. Zonder dit geloof zullen we niets doen uit liefde tot God, dan zakken we zo weer terug in dat plichtsgevoel - alleen uit angst om verdoemd te worden.

Je ontmoet mensen, die je afkeuren en kwetsen - het evangelie maakt ons vrij van de hang naar goedkeuring van mensen, onze God is het die rechtvaardigt, wie is het die verdoemd? Christus - die ook voor ons bidt. Wie zal ons kunnen scheiden van de liefde van Christus? Als deze God mij uit genade aanneemt tot Zijn kind. Liefde tot iedereen die deze Christus van harte liefheeft. Mensen die dit kennen, herkennen elkaar.
Het is als een pendule: je ziet hoe God is, wat je meer zicht geeft op je eigen zondigheid, wat
meer zicht geeft op Gods genade, etc. Daarmee gaat de kramp uit mijn keven, er begint iets
te vonken van binnen. Als de kerk van Jezus Christus weer gaat leven uit de schatten van
genade, dan wordt ze volop aantrekkelijk voor de Heere en voor mensen. Ons moeten gaat eraan.
Dan zijn we aantrekkelijk voor de mensen om ons heen.
We zien dat mensen los komen van zonden, los van hun eigen ik, voor de God van overvloedige genade, voor de grootste van alle zondaren, zodat wij gaan leven uit het geloof, vanaf het begin tot het eind.

Levend uit de levende Christus. Onze verwachting is van die God.

Edit