Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2002-06-30 10:00:00	dr. C.A. van der Sluijs (em. te Veenendaal)

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
han 20:10	han 20:1-16	2002-06-30.1011.mp3 (Schriftlezing, 16kPro, 0.4Mb) 2002-06-30.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 5.2Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Slapen in de kerk - terwijl je net wakker bent. Je ziet het wel, het is een bedenkelijk verschijnsel. Je komt er niet over uitgedacht. Er zijn verontschuldigingen te maken, het was zo warm, de preek duurt zo lang, zo saai. Je zit stil, hard gewerkt, en ja dan. Ik voel me aangesproken, voor een groot deel. Maar ik troost me met de gedachte, dat het Paulus ook overkwam.
Er was een afscheidsdienst in Griekenland. Het was vol, veel lampen, die warmte geven. Iemand zit in de vensterbank, dwz een open raam. Eutychus is z'n naam. Preekte Paulus zo saai? Ik denk het niet, maar wel lang. Tot middernacht. Hij valt van de derde verdieping naar beneden en is dood. Paulus zegt niet laat de doden hun doden begraven, nee hij gaat zelf naar beneden, stort zich op hem, omhelst hem en zegt, het is in orde, hij leeft. Toch een Bijbels gedrag. Elia en Elisa deden dat ook, 1 Koningen 17. Elia mat zich driemaal uit over het kind. Elisa breidde zich over het kind uit, 2 Koningen 4. Hetzelfde doet de apostel Paulus. Wees niet beroerd, wat Jezus ook zegt in het huis van Jairus. Een prachtige samenstelling, harmonie.
Kan dat vandaag nog? Dat staat te bezien, dwz te preken en te horen. We hebben in elk geval voldoende slaapproblemen. We vechten er tegen, maar we worden overmand. Met een diepe slaap. Diepe slaapproblemen in de gemeente, die uit zichzelf niet meer wakker te krijgen zijn. Gaan we over tot de orde van de dienst? Of van de gemeente? Het gemeentewerk moet doorgaan... of over tot orde van de kerk. Slaap is niet geregeld in de kerkorde. Afhakers, laat ze maar slapen dan...
Ik ken iemand die de ander wakker maakt met een snoepje, zo zijn er heel wat snoepjes. Anderen geven een duw. Je kunt ook gaan klagen. Het helpt niet.
Weest niet beroerd, maakt geen misbaar, het klagen over een dode. Houd daarmee op, zegt Paulus. Ook een dodenzang helpt.
Er is zelfs een slaperbak in de gemeente, maar er zijn meer slapers. Het is al helemaal wat wanneer slapers wat gaan zeggen over de slapersbak...
Calvijn zegt, Paulus doet alsof hij zich met de dode vereenzelvigt, versmelt er mee. De Bijbelse aandacht voor hopeloze gevallen en hopeloos gevallenen. Je eigen leven helemaal vereenzelvigen met zo iemand. Zo deden de profeten dat, zo Paulus en zo ook Jezus.
God doet wonderen ook vandaag als de Bijbel het mag zeggen in ons leven.
De uiterste aandacht. Niet terloops, of omdat het moet. 'Ik heb ook nog een stukje privacy nodig...' De dood in de kerkelijke pot i.p.v. leven in de gemeente. Aandacht voor elkaar, plichtmatig en terloops, en niet met heel je zel, zodat je er bovenop valt. Gevolg is dat er steeds meer mensen omvallen van de slaap, met veel slachtoffers onder de jeugd. Met geen mogelijkheid kunnen ze zelf weer wakker worden.
Vergeleken met het O.T. wordt hier heel summier verhaald wat er gebeurt. Paulus, valt op hem, en vervolgens gaat hij voort met preken. Geen ophef, geen applaus.
Het wonder vindt vandaag nog plaats als de Geest in ons is. Paulus *viel* op hem, de Heilige Geest valt ook op mensen. Hetzelfde woord.
Alleen die zich restloos aan Christus kan overleveren kan dat ook met z'n naaste. Die wordt één met het hopeloze geval. Als je dit zo van Godswege op je hart krijgt, bestaat er niets anders meer dan die nood van je naaste. Lurther zegt, een christen moet voor zijn medemens een Christus zijn.
Praten en je naaste in de dood laten liggen... De bewogenheid moet door je heen slaan naar de ander toe.
De gemeente waar Paulus voor spreekt is verheugd. De macht en de genade van de opgestane Here is in die gemeente aanwezig. Paulus, je kunt weg gaan, want de Here is er.
Zonder deze Geest bestaat de gemeente uit eilandjes, of aardschollen die soms met aardbevingen tegen elkaar botsen. Maar met die geest gaat het door de dood heen. We maken die ander niet wakker...
Bonhoefer snapte er meer van dan de meeste van ons. Practische navolging van Christus. De vereenzelviging met je naaste door de Pinkstergeest. Daar gebeuren wonderen.

Edit