Edit|
EditReeks Samenvatting:
Plato schreef 400 BC zijn beroemde vergelijking van de grot. Mensen kunnen alleen de schaduwen op de achterwand zien, heel hun leven lang. Eenmaal bevrijd in het zonlicht ziet men dat schaduwen maar een flauw afgietsel waren van de werkelijkheid. Plato was op zoek. Jezus Christus bracht het antwoord; de bevrijding uit de duisternis. Indien dan de Zoon u zal vrijgemaakt hebben, zo zult gij waarlijk vrij zijn.
Wij zijn zo ontzettend gebonden. Je ziet in de mensen rond je heen, maar ook in je eigen leven. We zijn slaaf van alles en nog wat. Velen die gebonden beseffen dat niet, weten niet dat er een ander leven is. 'wij hebben nooit iemand gediend': zelfs vergat men de Romeinse bezetting van toen. Maar: wie de zonde doet, is een dienstknecht van de zonde.
Jezus' liefde blijkt uit hoe ongezouten Hij de waarheid zegt...
Jezus komt als Zaligmaker, Bevrijder, niet als boetepreker alleen. De verlossing is niet verkrijgbaar met veel (of weinig) moeite - het is een geschenk.
Vrijheid betekent tegenwoordig nog al eens iets anders (ongebreideld doen waar je zin in hebt), dan wat Jezus bedoeld. Het is blijvende verbondenheid aan God. 'Blijf in Zijn woord'. 'Neem Mijn juk op u'. Hij bevrijdt ons van de last van de wet, maar we worden daarmee niet wetteloos. We kunnen zo tot onze bestemming komen als mens. We zijn geen slaven meer maar dan van een nieuwe meester, maar kinderen. In de heerlijkheid van de vrijheid van de kindered Gods.
Er is ook een appel om te *blijven* in de vrijheid. 'Staat dan in de vrijheid'. Aan de ene kant de wetteloosheid, met een Christelijk sausje. Aan de andere kant het ravijn van het wetticisme. Dienstknechten worden van elkaar.
We blijven in de vrijheid door in Zijn Woord te blijven. Ga voort in de omgang met Hem. 'Zoekt eerst het Koninkrijk van God'. En: het samenleven van de gemeente door de Heilige Geest.