Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2002-08-04 17:00:00
ds. E.F. Vergunst (em. te Ridderkerk)

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
joh 10:27-28 joh 10:22-42 joh 17:1-15 joh 17:24-26 joh 10:27-28 2002-08-04.1711a.mp3 (Schriftlezing, 16kPro, 0.3Mb)
2002-08-04.1711b.mp3 (Schriftlezing, 16kPro, 0.3Mb)
2002-08-04.1711c.mp3 (Schriftlezing, 16kPro, 0.1Mb)
2002-08-04.1711d.mp3 (Schriftlezing, 16kPro, 0.0Mb)
2002-08-04.1713.mp3 (Preek, 16kPro, 4.6Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Gelden deze woorden ook van ons? Mijn schapen? Ze zijn Zijn schapen geworden. Alles heeft Hij doorgegeven aan Zijn schapen, niet alleen woorden van zaligheid en eeuwig leven, maar daarin ook de liefde.
Ze zijn niet van de wereld, niet van de duivel, zelfs niet van de engelen, maar van Christus. Hij kent ze en Hij roept ze en ze komen tot Hem. Ga in door de deur om behouden te worden. Al wat de Vader aan Christus geeft komt aan hen.
Er zijn nogal wat verschillen tussen al die schapen. Hoe ze ook zijn, ze zijn gekocht. Met Zijn striemen en geselingen, Hij werd ter slachting geleid. Dat was de prijs.
Ze hebben Hem herkend aan Zijn stem. Toen Hij Zijn mond open deed werden ze geraakt. Tussen alle stemmen die er tegenwoordig te horen zijn klinkt het 'Ik ben de deur'. De liefde met de weemoed van het kruis, toch een stem met macht en majesteit. Liefde maakt boetvaardig, ze kwamen in beweging. Hij zocht en ze lieten zich vinden.
Ze kunnen niet verloren gaan. De Herder roept Zijn schapen bij name. Zacheüs, ik moet heden bij u zijn. Omdat Hij ze kent, kunnen ze Hem nooit meer tegenvallen. Zichzelf wel, maar Hij kent ze als ze nog kinderen des toorns zijn! Zij kunnen Hem alleen kennen en liefhebben omdat Hij ze eerst Zijn liefde heeft geschonken.
Ik geef hun het eeuwige leven. Wanneer? Als ze overgaan naar de eeuwigheid. Ja, maar ze ontvangen het nu al. Namelijk dat ze U kennen. Wij schuiven het eeuwige leven altijd naar het einde, maar zolang laat Christus de Zijnen niet wachten. Niet ik zàl geven, maar ik geef. Wanneer Hij ze roept en ze ingaan. Dat leven gaat nu nog schuil onder het kruis.
Ze zullen niet verloren aan, ze waren het wel. Maar nu kan het niet meer. Ze worden onder de wolven gestuurd! Die zijn leven zal verliezen, zal het behouden.
Op weg naar de eeuwigheid.
De zekerheid ligt in Zijn bidden. Vader ik weet dat U Mij hoort. Kom wel door de goede deur binnen, de deur der schapen, opdat Hij u kent... Ik ken u niet... Wat moet je dan doen? 'Laat mij van die grote kudde toch ook een schaapje zijn.' Bid dat met het hart van een kind. Dan is er toekomst. Dan wordt er niet één gemist.

Edit