Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2002-08-18 17:00:00
ds. H.J. Catsburg (Stad aan `t Haringvliet)

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
han 16:25 han 16:5-25 2002-08-18.1711.mp3 (Schriftlezing, 16kPro, 0.4Mb)
2002-08-18.1713.mp3 (Preek, 16kPro, 4.6Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Een lied in de nacht.
Paulus en Silas hebben veel zegen op hun werk. De Heilige Geest maakt hen duidelijk dat ze naar Europa moeten oversteken.
Er wordt een gemeente gebouwd, daar bouwt de satan echter een kapel. Hij lijkt te overwinnen. Hij legt de prediking het zwijgen op. De binnenste kerker is vaak een dodencel. Zonder vorm van proces. Was dit dan toch niet Gods weg? Pijn, het wordt donker. Satan probeert het hun zo moeilijk mogelijk te maken. De pijn van de verwondingen, de stok; en in zo'n nacht zingen ze. Pijn, ellende en doodsdreiging; en zij zingen. 'Hebben we het toch zelf bedacht, hier naar Europa te gaan?' Hebben ze misschien ook wel even gedacht, maar zij zingen.

Buiten het huis van de Vader is geen heil; de verloren zoon zocht het aanvankelijk, maar keerde gelukkig weerom. Paulus en Silas hebben geen supergeloof, ze zijn mensen van vlees en bloed. Mensen die alles uit handen geslagen is; zij zingen, nadat zij eerst gebeden hebben. Niet klagen, maar bidden. Leg de schuld niet bij een ander. Met het gebed kun je verder, niet 'op de been houden' maar echt verder. Bidt u wel? Het geloof vlucht naar de Heere toe. Echt bidden: echt iets vragen, dan zoek je Hem op. En je legt het in Zijn handen, en na het amen het ook in Zijn handen laten.
Ik ben niet alleen. Het is een klein lampje dat je hebt, stap voor stap verder gaan. Te worden als een kind. Het 'gewoon' vinden dat Hij helpt. Niet meer in eigen kracht, je staat er niet meer alleen voor, dan ga je ook zingen.
Het gebed is niet kijken naar jezelf, maar kijken in Zijn aangezicht. Ik word gedragen.
Paulus en Silas wisten ook niet dat er een aardbeving zou komen. Door dat ze beide zongen namen ze elkaar ook mee. Geloof is niets wat je hebt, waar wat je doet, beoefent: vluchten naar Hem. Waar zien we in de Bijbel dat iemand door de knieën ging en zijn toevlucht nam tot God en is afgewezen?
Stel niet uit tot de nood komt. Overgave is een oefening, wat je steeds moet doen. Zoek de Heere, val Hem te voet, zo vol vragen en weerstanden als je kunt zijn. Hij kent onze zwakte. Weet wat maaksel wij zijn.
Waar psalmen gezongen worden gaat de duivel weg.
Niet klagen of zuchten of ruziemaken. Ga ermee naar God, treedt met lofzang naar buiten.

Edit