Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2002-10-27 10:00:00
cand. A. van Kralingen (Ridderkerk)

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
rom 9:18 rom 9:6-33 2002-10-27.1011.mp3 (Schriftlezing, 16kPro, 0.5Mb)
2002-10-27.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 5.0Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Deze woorden doen ons beven, buigen en bidden.

1. Beven
Hij verhardt wie Hij wil en ontfermt zich over wie Hij wil. Boosheid komt wel voor in de tekst. Beven niet. Het is een controversieel thema, iets dat tegenspraak oproept. Maar zijn er wezenlijke thema's in het christendom die geen tegenspraak oproepen? Wij gaan er niet aan voorbij. We beroven ons ook niet van de troost van de verkiezing. Maar ik spreek met terughoudendheid over de uitverkiezing. Er zullen vragen onbeantwoord blijven. Toch willen we lijnen trekken uit de Schrift.
Een zware tekst om te verstaan. Petrus zei dat ook al over de brieven van Paulus. Althans sommige betrekken dat bijzonder op Romeinen 9.
Het is een angstwekkend woord. Een `decretum terribile` zei Calvijn, een huiveringwekend besluit. De Romeinenbrief begint met: 'het evangelie van God'. Een evangelie dat zich openbaart in Jezus Christus. In die context staat het.
Je kunt veel weg-verklaren: 'het gaat niet om personen maar om volken' - maar dan gaat het daarachter toch nog steeds om personen. 'Het gaat om de verkiezing tot heiligheid', maar dat neemt niet weg, 'zovelen kwamen er tot geloof als er verordineerd waren'.
De uitverkiezing is een verborgenheid. Het is Gods zaak. De een gaat Hij voorbij, het hoge passeert Hij, het lage zoekt Hij op. Hij gaat voorbij aan de Farizeeën die de wet kennen. De moordenaar aan het kruis wordt gered.

God verhardt het hart van Farao. Is God dan niet de auteur van zijn kwaad? Wij lopen er in vast.
Beven is de kinderlijke vrees in liefde. Weten dat God God is, en dat wij Hem niet kunnen plooien naar ons willen. Er is ook slaafse, liefdeloze vrees, waarin God de schuld krijgt van onze zonden. Laten we vrezen opdat we niet dwalen, zei Augustinus.

2. Buigen
Het tegengestelde van opstand. 'Wat kun je er dan aan doen?', zegt iemand. Maar voelt u dat in deze reactie God de schuld krijgt, 'Hij doet zelf wat Hij mij verwijt.' In God is geen onrecht gevonden, wij zijn van Hem afgeweken.
Rom. 1- 8 gaat over de rechtvaardiging van heiden en Jood. Rom. 9 gaat over Gods rechtvaardiging in het licht daarvan. Wie zal ons kunnen scheiden van de liefde van Christus, Hij laat niet varen wat Zijn hand begon. Israël is geen tegenvoorbeeld daarvan. In het overblijfsel, nl. Er is een buitenste cirkel van de verkiezing en daarbinnen een geestelijke verkiezing. Die heeft God nooit laten varen.

Wij zijn als gemeente allen verkoren. Hoe wij hier ook zitten. In de buitenste verkiezing: Hij roept u. Hier is de Goede Herder. Een buitenste ring van verkiezing.

En die verharding dan? Het huiveringwekkende tegendeel. Enerzijds die verborgenheid waar wij niet in kunnen treden. Maar het wordt ons toch geopenbaard in de Schrift. Farao's hart werd verhard, maar niet vanaf het begin! De eerste vraag van Mozes was slechts om in de woestijn te offeren. En Farao zegt: wie is de Heere dat ik zijn stem zou horen? En hij verhardt zich, en komt erop terug, en verhardt zich weer. Dan verhardt God hem.

Verharden wij ons misschien wel eens in een zonde, om wel weer eens terug te komen, misschien. Hoevelen hebben de kerk niet verlaten, de deur dichtgeslagen. Maar die kunnen toch altijd weer terug? Maar de Heere verhardt die Hij wil, en dat laat ik staan.
Vrees maar liever in plaats van dwalen, bij God in en uit te lopen.
Jezus was bedroefd over hun verharding.
Het ongeloof is standaard bij mensen, het geloof maakt de Heere. Het ongeloof gaat aan de verharding vooraf. Zo staat het in de `Acta` van de synode van 1616-19.

Bidden en praten over ons leven met God in het gezin, doen we dat nog?

3. Bidden
Raken we moedeloos onder dit woord? Dat hoeft niet, zeggen de Dordtse leerregels. Moedeloosheid wordt biddeloosheid. Bidt zonder ophouden. Maar God is toch nergens aan gebonden? Hij is gebonden. En niet grillig, en niet een God van willekeur. Maar Hij is gebonden aan Zijn eigen woord. Een drie-enig God heeft zich gebonden aan dit woord. Wend u tot Mij en word behouden. De verkiezing wordt u niet gepredikt, maar Jezus Christus, de Zaligmaker der wereld. Wie wordt dan uitgesloten? De verkiezing is verborgen maar dit is openbaar, uitgeschreven in Jezus Christus.
Wij verlaten God wel, maar Hij ons niet. Hij verliet Zijn eigen Zoon. Een duisternis van 3 uur. Hij komt u nabij, zo nabij in de prediking. U verlaat Hem, als er verlaten wordt.

Hoe weet ik nu of ik verkoren ben? Daar moet u biet naar vragen. Christus is de spiegel. Als u daarin kijkt weet u waar u staat en gaat. Kent u Hem, is Hij uw Goede Herder? U hoort de stem van de Goede Herder hier en nu. Hij roept en bemoedigt. Hij roept zijn schapen bij naam.
Dan mag u moed hebben dat u verkoren bent, Zijn stem klikt in uw oren, in Zijn handen.
Weet u wie er geroepen worden: verstarde zondaren. Juist dan wordt u geroepen en mag u moed hebben, want Jezus roept u.
Benaarstig u. Hoe doe je dat? Je best doen? God door Zijn geest in ons laten werken! In dit stilzitten doet u roepen. Jezus, gij Zone Davids, ontferm u mijner. Kent u een plaats in de Bijbel waar Hij weigert?
Een eeuwige ontferming.

Edit