Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2002-10-27 17:00:00 ds. A. Jonker (Baarn)

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
Phip 1:18 han 16:16-31 phip 1:12-20 2002-10-27.1711a.mp3 (Schriftlezing, 16kPro, 0.3Mb)
2002-10-27.1711b.mp3 (Schriftlezing, 16kPro, 0.2Mb)
2002-10-27.1713.mp3 (Preek, 16kPro, 5.3Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
En toch wordt Christus verkondigd.

Paulus was geroepen om het evangelie te verkondigen onder de heidenen. Tijdens zijn de tweede reis wilde hij een bepaalde richting op maar de Geest weerhield hem. Hij kwam in Troas, en daar zag hij een visioen. 'Kom over en help ons'. In Neapolis komt hij aan. Daar wilde hij niet blijven. Hij gaat kennelijk vaak liever naar de grotere plaatsen, Filippi, gesticht door de vader van Alexander de Grote. Inmiddels een Romeinse kolonie, waar het Romeins recht heerste. Een belangrijke handelsplaats op de route tussen Rome en Byzantium. Nog altijd een indrukwekkende plaats. Er was geen synagoge, geen 10 mannen, een `minjan`; bij de rivier kwamen ze samen. Lydia o.a. Zij werd gedoopt, en heel haar huis.
Daar is ook een meisje, 'bezet' met een duivelse, waarzeggende geest. De waarheid wordt verdacht gemaakt. Jezus heeft echter de duivel overwonnen. Halleluja, prijs de Heere. Maar haar bazen prijzen niet mee. Ze klagen Paulus en de zijnen aan. Ze zijn Joden (!) en wij zijn Romeinen. Naar de gevangenis. In de opgraving van Filippi wijst men op een heel oude gevangenis. Een oud hol.
Als Paulus z'n brief schrijft aan Filippi zit hij weer in de gevangenis. En ook toen, in de nacht. "Ben je daarvoor nu in Macedonië gekomen?", zouden wij denken. In de gevangenis zitten we niet. Wat weten wij van vervolging af? Later opnieuw, hij schrijft de brief naar de gemeente van Filippi als dank. Gedenk de gevangenen of gij mede gevangenen waart. Heeft u wel eens een gevangene bezocht? Ik niet. Een voorrecht om dat te doen en zelfs dan die gevangene de Heere te horen prijzen.
Paulus is gevangen alleen vanwege de naam van Christus. Hij vertelt het die het weten wil. Toch wordt Jezus verkondigd. Niet alleen als hij vrij rond loopt.

Paulus heft geen klaagzang aan. Hij wil slechts de naam van Jezus prijzen. Hij kan niet zwijgen. Hoe is dat in ons leven? Kent u die drang ook? "Gij zult Mijn getuigen zijn". Prachtig als je dominee mag zijn, maar dat hoef je niet te zijn om het evangelie uit te dragen.
Zelfs als je naar school gaat, zelfs een reformatorische school, af als u thuis iets mag doorgeven aan iemand in uw omgeving wie Jezus voor u is. In voorspoed, maar ook in tegenspoed. Op ziekenzaal mogen vertellen van de Here Jezus. Een jonge vrouw van 33 die onlangs is begraven, 1,5 jaar strijd, maar zij wees telkens heen naar de Heere, waar troost en kracht is.
Het gaat erom dat we van Hem getuigen. Mogen wij meer moed krijgen om van de Here Jezus te spreken! Als je leest over christenen in Moslimlanden of in China, krijgt u dan zelf ook niet meer moed? Dat liefde-vuur wordt toch aangeblazen? Een levende christen is een getuigende christen. Je kunt niet zwijgen van het heil waaraan je zelf deel gekregen hebt.

Waarom is het soms zo stil in de gemeenten? We zitten week aan week in de kerk, prima, maar als we nu nooit eens spreken, wie Jezus is, of zelfs maar, dat u zo naar Hem verlangt. Heel de wereld moet het weten. Maar dan ook: dat ze verdoemelijk is voor God.

In Filippi heeft Paulus de naam verkondigd en daar is een gemeente ontstaan, en wij mogen die brief aan die gemeente nog lezen. De stokbewaarder mocht amen zeggen op Hem die de grote getrouwe getuige is. Jezus Christus wordt verkondigd, toen en nu.

Er is nog iets aan de hand: In de gemeente zijn ook mensen die niet met Paulus door een deur kunnen. Ze zien hun kans schoon nu. Ze gaan Christus verkondigen uit twisting. Een competitiestrijd met Paulus zien zij zich in. Meer macht. Mag je zo de naam van Christus verkondigen? Zo onzuiver en ongeestelijk? Onder een `deksel` verkondigen zij. Of: met een voorwendsel. Hand 27:30 heeft hetzelfde woord: Het schip op weg naar Rome is in nood. Een sloep wordt neergelaten onder het voorwendsel de ankers neer te laten - het doel is zelf naar land te gaan zo snel mogelijk.

Als ik naar Rotterdam ga om te preken, gaat het me dan om mezelf, om mijn neer of om U? Zo kijk ik in de spiegel. Soms komt die hoogmoedsduivel omhoog. Ook bij een ouderling op huisbezoek. Eerzucht. Of u als gemeente, dat het u er meer om gaat wat die ander, tegen wie u van Christus kunt vertellen, van u denkt?
Paulus kan zelfverloochening opbrengen en hij verblijdt zich dat Christus wordt verkondigd. Al is het onder een 'deksel'. Ook al zijn de verkondigingsmotieven niet zuiver, nochtans wordt Christus verkondigd. Kromme stokken? Ja maar God kan er een rechte slag mee slaan.
Wat krom is blijft krom, wij hoeven die foute motieven niet goed te keuren, maar we moeten geen zelfmedelijden te hebben. We kunnen veel kritiek hebben, maar wat staat centraal? Waar gaat het om in die verkondiging?

Laat het nooit gaan om onszelf, maar dat Christus verkondigd wordt. Dit wordt u verkondigd, zodat u dat verder zult uitdragen. Niet tot onze eer. Een zondaar die zalig wordt roemt niet in de prediker, maar alleen in God de Vader, God de Heilige Geest en God de Zoon.

Edit