Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2002-11-03 17:00:00	dr. C.A. van der Sluijs (em. te Veenendaal)

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
Zondag 9	rom 8:18-30	2002-11-03.1711.mp3 (Schriftlezing, 16kPro, 0.3Mb) 2002-11-03.1712.mp3 (Catechismus, 16kPro, 0.1Mb) 2002-11-03.1713.mp3 (Preek, 16kPro, 5.6Mb)	Catechismus

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Zondag 8 betrof de indeling van de twaalf artikelen, naar het werk van de Vader, Zoon en Heilige geest (zie aldaar). Geen van deze delen kan zonder de anderen.

Wat geloof je nu eigenlijk als het eerste artikel bevestigt? Is het slechts dat de evolutie niet waar is, en dat er een schepper is, of zit er meer achter?
Het wonder is dat God alles uit niets schept en nog steeds onderhoud. Dat wonder is belangrijk. Dat Hij zich ook nu nog met mij bemoeit.
Geen evolutie, maar: Kijk hoe wonderlijk alles geschapen is, en dat Hij naar ons om kijkt - of is het slechts een kille constatering?
Een waarachtig christen is zorgvuldig met de schepping en ook met zijn lichaam. Het is niet slechts buitenkant. God laat Zijn schepping niet los. We zullen één met de Heere zijn.
Die grote God wil zo dichtbij zijn, dat Hij Vader wil zijn. Hoe onnarekenbaar Hij is. Wees enerzijds voorzichtig met het gebruik van die Vadernaam. Je hart moet met je mond in overeenstemming zijn. Maar je kunt anderzijds de naam ook te weinig belijden. Daarmee verdwijnt een stuk geborgenheid en vastheid. Anders is die er niet of misschien dan in zgn. Refo-structuren. Je geborgen voelen in de vastheid en geborgenheid van het isolement. Waar is het geborgen leven in de verborgen omgang met God, dat alle draden van je leven vervuld worden met God?

Dat de Vader van onze Here Jezus Christus ook *mijn* God en Vader is...

Een kind van God mist niets. In deze wereld die schreeuwt om geborgenheid, om zingeving. Zal de Zoon des mensen als Hij terug komt nog geloof vinden? Of is de verwording zo ver dat alles nieuw moet worden?
Het is niet mijn beraad, maar Zijn beraad die geborgenheid geeft. 'Wat moet er van de Kerk worden?' Laat God regeren door het onmogelijke heen.

Het kan moeilijk zijn voor menen die geen echte vader hebben gehad (incest slachtoffers, bijv) maar dan kun je toch voelen hoe een vader zou moeten zijn.
We kunnen ons verloren voelen, omdat we de kennis van Christus niet goed hebben.

Je kunt God niet belijden zonder in Christus te geloven. Anders geloof je in een afgod. 'Er moet iets zijn van een schepper', maar dat is niet de God en Vader van de Here Jezus Christus.
Rondom het geloof gaat de storm van de twijfel te keer, maar niet in het geloof. Het vertrouwen is vermengd met liefde. Hij doet mij geen kwaad. Ik realiseer me de pijn van incestslachtoffers. Een echte vader doet zo niet als hij met jou gedaan heeft. Die God kan mij geen kwaad doen.
Het 'tijd'geloof komt uit de twijfel in de mens. Er is geen vertrouwen. Twijfel is niet positief. Als je altijd maar twijfelt heb je geen geloof. Het echte geloof klampt zich aan Vader vast. De storm drijft je naar Hem toe.

Al het kwade zal Hij mij ten beste keren. Hij is mijn Vader!
Een 'tijd'gelovige buit God uit. God wordt voor het plannetje gespannen. En als het plannetje in duigen valt laten ze alles los. Het echte geloof weet van de intimiteit van het kindschap en kan tegen een stootje.
Het eerst wat een christen leert: buigen onder God. Dan kan Hij als een Vader voor je zorgen.
Tegen de verdrukking in kunnen zingen: Maar de Heer zal uitkomst geven. Hij heeft z'n kind apart genomen: "Zul je het nooit vergeten: Ik zal je nooit verlaten."
Jammerdal zegt de catechismus hier. Een negatief levensgevoel? In de media komt in grote lijnen al geen ander beeld naar voren. Maar daar gaat het niet om. Er wordt gezinspeeld op het dal Baka; door dat dal trok de pelgrim naar Jeruzalem.

Een christen is ongelukkig als hij de gemeenschap met God niet ervaart, hoe gezegend hij anderszins lijkt. Dat is het jammerdal. De verborgen God. Hij is er echt. Buig, Hij heeft het beste met u voor. Hij kan dat als een Almachtig God, en Hij wil het als een getrouw Vader. Ongeloof brengt onderscheid tussen kunnen en willen. 'God kan het wel, maar wil Hij het ook?' Dat is het ongeloof. Het geloof vat samen: Hij kan en wil en zal in nood, misschien? nee: zelfs bij het naderen van de dood volkomen uitkomst geven.
Dat is ... kindertaal.

Edit