Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2002-11-10 10:00:00	dr. C.A. van der Sluijs (em. te Veenendaal)

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
1kon 9:8a	1kon 9:1-9	2002-11-10.1011.mp3 (Schriftlezing, 16kPro, 0.4Mb) 2002-11-10.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 5.3Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
De mensen om ons heen zonder God, die mogen best wel eens wat jaloers op ons worden... 'Ze hebben iets, het spreekt aan, maar ook niet...' Gaat deze uitstraling van ons uit, rondom ons? Zonder dat ben je geen kerk. We zouden een stad op een berg moeten zijn. Zodat je in heel Rotterdam de toren van de Maranathakerk of een van de andere kerken in het vizier krijgt. De wereld let op ons. Als ze dat niet ziet, ziet ze iets anders: wat er aan mankeert, wat de kerk echt niet heeft. Misschien wel kunnen ze het failliet van de kerk aanwijzen..!
Het gaat niet aan het oog van de wereld voorbij.
Londen liep uit naar de Tabernacle in de tijd van Spurgeon, het verkeer werd geregeld. Londen wist van de Tabernacle.
De kerk - dat zijn wij. We moeten beducht zijn voor het geestelijk bankroet. De zaak van God loopt schade, door onze schuld. Wat we hebben heeft Hij ons gegeven, onvoorwaardelijk uit genade. Maar slechts onder voorwaarde kunnen we die houden!!

Salomo, de vorst van de Vrede, voortbouwend op de gerechtigheid van David. In zijn vrederijk zie je al veel van het Vrederijk. De beloften aan David zijn vervuld. De tempel wordt ingewijd, feestelijk. Vervuld wordt de tempel met de Schechina, de zichtbare heerlijkheid van God. Hier zal Ik wonen. Een verheven huis. In de hoogte gestoken, voor ieder te zien, zodat mensen op de hoogte kunnen komen van God. Zo zal het straks zijn, de wereld vol van God en Zijn gerechtigheid. Shalom.
Salomo legt alles voor de Heere neer, en Hij komt er woordelijk op terug. Hier komt het voorwaardelijke van Gods belofte sterk naar voren. Hij heeft zich onvoorwaardelijk geschonken, maar onder voorwaarden zul je dit behouden. Zo gij voor Mijn aangezicht wandelen zult... maar zo niet zo zal Israël worden uitgeroeid uit het land en het Huis zal weggeworpen worden... Dat is wat!
Je houdt je adem in. Als wij Gods tegenwoordigheid in ons leven mogen kennen, dan vraagt Hij onvoorwaardelijke geloofsgehoorzaamheid. Levensheiliging.
Israël tot een spot onder de volken. Er is grote Israël-aandacht vandaag. Maar let op wat God gedaan heeft. Men heeft de Christus verworpen en God heeft dit woord letterlijk vervuld. Het volk is uitgeroeid uit het land, heeft geleden als geen ander. Bij het zien van de verwoesting zullen de voorbijgangers praten; waarom heeft de Heere alzo gedaan? Vreemden zeggen dit, uit de volken. 'Het is hun eigen schuld, dat Israël in de concentratiekampen kwam' - dat zeggen de gojim, de heiden-volken. Niet Israël zegt dit en ook geen christen! De toon van dit gezegde is niet specifiek Israëlitisch, 'dat komt er nou van' zeggen ze. Toevallige passanten, die precies kunnen aanwijzen waar het fout ging.
Mensen zonder God die precies het manco kunnen aanduiden van de kerk... 'Hun eigen schuld, moet je maar niet van die dure woorden gebruiken, ze kunnen elkaar niet eens vergeven. Verzoening? Nergens zoveel twist, als waar christenen wonen. Hard tegen elkaar, ze verketteren elkaar. Kerk? Dat is voorbij. Als er een God was, heeft die hen wel verlaten... ' Er valt niets op van het andere, het nieuwe, en dan gaat de kerk voorbij...

De tempel is verwoest, een desolate toestand. 'Eigen schuld' zegt de wereld. Als de kandelaar van de bediening van de verzoening uit de tempel verdwijnt zal de wereld haarscherp vaststellen waar de zonde zit. Ze weten precies de centrale belijdenis van Israël te tekenen, het Pascha, die grote woorden, verlost te zijn door God...

Als de kerk vandaag haar centrale belijdenis loslaat is het over en voorbij. Als je alleen maar wat kracht op doet voor de rest van de week, maar je weet niet van die centrale belijdenis van de verlossing, een weg door de zee, als we daar niet meer uit leven, het centrale van de belijdenis van de Schrift, de verzoening, dan is het op den duur met ons gebeurd, ook als gemeente.
Is uw hart en leven verzoend met Christus? Zit er bloed aan de deurposten van je hart? Is dat gebeurd door God? Schuil je daar lijfelijk achter? Ik vraag me af na 13 jaar of ik duidelijk genoeg ben geweest... Als het er net langs heen gaat, voortdurend, dan gaat God op den duur wijken. Dat is de ernst van deze dingen.
De verzoening door voldoening. Dan kom je in de kerk op een keer en dan is God er niet meer... en je zoekt overal en je ziet God niet meer. Of je hebt er zelfs geen erg in dat God er niet is.
Een toevallige passant ziet wat er gebeurt. Dure woorden hoge woorden, maar niet ernaar geleefd. Ongehoorzaamheid aan de centrale belijdenis brengt verwoesting met zich mee. In de verwoesting van de tempel. Het oordeel gaat uit van het huis Gods. Hij komt spoedig. Wat zal Hij vinden? Een plek waar hij woonde, of waar hij niet kon blijven wonen?
Bij een algemene ongehoorzaamheid zal God Zijn woord wegnemen, en niemand heeft er erg in. Niet Samen op Weg maar Samen Weg. In de moderne theologie is het hart van het evangelie weggesneden, maar ook uit de orthodoxie, waar de vrome mens gecultiveerd wordt. Daar is God ook weg. Ook met een activistische theologie. Je moet toch wat voorstellen? Ergens op lijken? Het hart is weg uit de centrale belijdenis. Pascha op grond van het bloed van het Lam.
Ik zag op tegen deze preek, maar ik mag er niet aan voorbij gaan.
De heerlijkheid des Heeren wil hier blijven onder voorwaarde.
Bent u blij met de Maranathakerk? Ik wel, maar het is een verheugen met beving. Ga je met verlangen naar Gods huis op, bereid je je voor om de Bruidegom te ontmoeten, snak je naar de verzoening met Hem, zitten we zo in de kerk? Of wil je bevestigd worden, in wat je zelf meent te hebben? Dan heb je niks. Je krijgt het hier, stante pede, of je hebt niets. De hartbewaking van de Heilige Geest. Van levensbelang om in Gods huis te zijn.
Als het zich chronisch voortzet is het op den duur gebeurd. Dat zie je aan de tempel, aan de kerk in grote lijnen en aan ons. De voorbijgangers fluiten... wat is hier gebeurd?? Omdat ze de Heere hun God verlaten hebben.
In het hebreeuws zijn de woorden voor `puinhoop` en `verheven` slechts één medeklinker verschillend. Het huis dat verheven was zal worden tot een puinhoop.

God aanvaardt je zoals je bent, en verwacht niets van je, alles van Zichzelf. Als het aan je voorbij gaat, is het straks over... Zijn shalom mag in je hart komen, daar mag je naar verlangen.
Als je daar, uit genade, niks mee doet, is het straks voorbij. Dit huis - verheven tot puinhoop. Misschien staat hier over 50 jaar een keurige woonflat.

Laat het nooit een vanzelfsprekendheid worden, de plek die we hier gekregen hebben. We hebben er Christus voor nodig, dag en nacht. Als ons geloof niet wordt samengevat in de verzoening dan is er geen dageraad. Het bloed van het Lam aangebracht op de posten van je hart.
'Hier stond vroeger de Maranathakerk, maar die is nu weg want de God van deze mensen ging weg'.
God verhoede dat.

Edit