Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2002-11-17 10:00:00	ds. E.F. Vergunst (em. te Ridderkerk)

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
hab 1:3,13;2:4	hab 1:1-2:4 hab 3:16-19	2002-11-17.1011a.mp3 (Schriftlezing, 16kPro, 0.4Mb) 2002-11-17.1011b.mp3 (Schriftlezing, 16kPro, 0.1Mb) 2002-11-17.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 4.4Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
De rechtvaardige zal door zijn geloof leven.

Habakuk is in verwarring, de weg tot God blijft open maar schijnt niet veel te helpen. Het lijkt op onze situatie. Moeite met het handelen van God. Ik begrijp God meestal niet. Habakuk kan wat hij ziet niet rijmen met het feit dat God regeert. God is toch niet blind? Waarom gaat alles dan zoals het gaat? Hoe kan het eigenlijk? Vragen hebben we allemaal, of u niet?
Is God er wel, waar was Hij in de concentratiekampen? Zo redeneert de moderne mens, als Hij er wel was zou de geschiedenis anders gelopen zijn... Wij mogen beter weten, maar daarmee zijn de problemen niet opgelost. Habakuk bonst op de deur van de hemel, Heere hoe lang roep ik nu al? Geen rustig gebed. Uit diepten van ellenden, roep ik tot U. De last die Habakuk was opgelegd.
Hij heeft z'n ogen goed de kost gegeven, hij is de wanhoop nabij. Hij kan het niet meer aan(zien). Zijn leven staat open naar God. De biddende profeet. Hij laat God God. Zijn naam betekent 'hij die omhelst, troost'. Zijn tijd is echter bepaald troosteloos. De nadagen van Juda, vlak voor de wegvoering. De reformatie van Josia is weggestorven. Wat is er van onze Reformatie overgebleven?
Heere, waarom grijpt u niet in? De mensen zijn hun eigen baas. Ook onze samenleving drijft op wetsverachting. Zegt u: het moet gaan zoals het moet gaan, wat kan ik er aan doen? Dat zegt Habakuk niet. Gods eer komt in het gedrang. Daar gaat het hem om. Hoe lang schreeuw ik al - God blijft zwijgen. Tot een bepaald moment, de Heere zegt `Ik stuur geen reformator, maar een dictator`. De Heere verwerkt de Chaldeeën. Babel tegenover Jeruzalem. Hyperactueel vandaag. Saddam Hoessein als opvolger van Nebukadnezar. Ik verwerk Saddam. Ik weet niet wat er gaat gebeuren in Iraq en Israël, maar de Heere zegt: Ik verwerk de Chaldeeën. Alsof de Heere de antichrist in dienst neemt om Zijn volk onder het oordeel te brengen. Kunt u begrijpen dat God Hitler in dienst genomen heeft om Israël thuis te brengen...? Zo is Israël echter wel thuis gekomen. Het klinkt als heiligschennis; is God niet barmhartig?
Al die dictators zeiden hetzelfde: mijn kracht is mijn god. Verschrikkelijke mensen, hè? Kijk eens in de spiegel... gaan wij niet ook onze eigen weg? En God laat het allemaal maar toe. Niet alleen zien maar ook toelaten... Habakuk komt er niet uit, het blijft bestaan tot de wederkomst van Christus. Maar God blijft ook bestaan. Habakuk blijft bidden en met God in gesprek. Zelfs met een zwijgende God. Hij komt met al zijn vragen steeds weer bij God uit. Aan Zijn voeten. Daarom is Israël niet ten order gegaan, niet tegen Nebukadnezar, tegen de Romeinen, tegen Hitler of tegen Saddam Hoessein... En daarom gaat de kerk ook niet ten onder.
Op Golgotha was het hels donker. Toen was God ook weg. Waarom hebt U Mij verlaten?
Habakuk wacht niet af, maar hij verwacht. In de spanning van iemand die op een uitslag wacht. Al duurt het wachten nog zo lang, hij komt wel.
En dit is het antwoord: De rechtvaardige zal door zijn geloof leven. Dan komt er rust.
Het is het tweede stuk van het antwoord. Het eerste is over de mens die zegt `ik zoek het zelf wel uit, ik snap het toch niet`, wanen zich god te zijn. Hij laat dat niet ongestraft. Nebukadnezar wordt gebruikt als dweil en daarna weggegooid. *Maar* de rechtvaardige zal door zijn geloof leven. M.a.w. laat God regeren. Uw God is koning, u niet. Daar leeft de rechtvaardige uit.

Wie is rechtvaardig? Die onder God buigt. Die zegt, U regeert, ik niet. De mens die dat leert, amen te zeggen op wat God zegt. Dat kan pijn doen..! Het is makkelijker om het van de preekstoel te zeggen. Maar wie op Hem vertrouwt wankelt niet.

Snapt Habakuk het nu? Nee, aan de buitenkant verandert er niets. Zijn hart is tot rust gebracht, verlost uit de greep van de twijfel. Door zijn geloof leven.
Hij werd blij met God. En dan ga je zingen. Zijn lof zelfs in de nacht. Ik vetrouw op God door geen vrees gestoord.
Zingt u mee? Het is hoog, zeker, maar zo is Habakuk niet begonnen: Hij eindigt in majeur, hij begon in mineur.
Ik stond op mijn wacht om te zien wat God in mij spreken zou en het antwoord kwam en komt. De storm gaat liggen voor het lied van de liefde. Zalig Hij die durft geloven ook wanneer het oog niet ziet.

Edit