Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2002-12-01 10:00:00	ds. L.J. Geluk (em. te Rotterdam)

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
mat 1:1	2sam 7:8-16 rom 4:11-25 mat 9:27-31 mat 1:1	2002-12-01.1011a.mp3 (Schriftlezing, 16kPro, 0.1Mb) 2002-12-01.1011b.mp3 (Schriftlezing, 16kPro, 0.3Mb) 2002-12-01.1011c.mp3 (Schriftlezing, 16kPro, 0.1Mb) 2002-12-01.1011d.mp3 (Schriftlezing, 16kPro, 0.0Mb) 2002-12-01.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 4.3Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Het boek van het geslacht van Jezus Christus, de Zoon van David, de Zoon van Abraham.

Nooit zal Levi-Mattheus het vergeten, die dag dat Jezus langs het tolhuis kwam. Zijn blik, Zijn roep: Volg Mij. En hij is opgestaan, en achter Jezus aan gegaan. Eerst volgde hij de mammom.
En dan vat hij het plan op om voor het nageslacht vast te leggen wat hij in Jezus gevonden heeft, d.w.z. wat Israëls God in Jezus gegeven heeft.
Hij wil getuigen van Hem. De spotkoning, nochtans de Christus, daarvan is Mattheus overtuigd door de Heilige Geest.
Het boek van het geslacht, d.w.z. van de wording van Jezus Christus. Hij was al in David, Hij was al in Abraham. Geworden, tot in die tijd de knop openspringt. De Beminde van God en van heel Zijn Volk.

Lucas begint bij Adam - Jezus voor de wereld. Mattheus gaat het er met name om Jezus te zien als vervulling van de belofte aan Abraham.
Abraham is op weg gegaan omdat God in zijn hart sprak. Hij was kinderloos en bejaard en hij zou een vader worden van vele volkeren! Maar hij heeft God geloofd. Op hoop tegen hoop vastgehouden aan Gods belofte. Hij is geworden tot voorbeeld, vader van alle gelovigen. Hij heeft de diepe beproeving gehad om zijn eigen kind te offeren.
Mattheus zegt dat zijn Meester dus ook staat in het geloof van Abraham, d.w.z. meer dan Abraham is hier, maar Hij gaat dezelfde weg van het geloof. Aan het einde van die weg was er de veroordeling door de synode en de wereldlijke rechter. Hij zag geen vrucht van Zijn werk, zelfs de zon moest haar licht bedekken. Maar het was onmogelijk dat Hij door de dood werd vastgehouden. Het gaat om Hem, als het daar niet om gaat, in de Kerk, de gemeente, uw eigen leven - wat is het dan waard?

En de Zoon van David - *het* zaad van David. De stamvader van het huis waarvan toen al 7 eeuwen geen vorst meer op de troon had gezeten. David, de man naar Gods hart, liefelijk in Psalmen. Het ging hem in zijn bestek niet om hemzelf: koning bij de gratie Gods, het ging om de echte Koning van Israël, de Heere.
David moest ook door het geloof zijn weg gaan, in de tijd van Saul. David, de gerechtvaardigde zondaar. Niet rechtvaardig in onszelf zijn wij.
Als volgende week het nachtmaal staat aangericht: steun dan niet op ervaringen en bevindingen in u zelf, maar steun op Christus om op te staan en aan te gaan. Wij belijden daarmee dat we midden in de dood liggen en belijden het leven in Jezus Christus.
Aan David was een troon belooft tot in eeuwigheid, slaande op de troon van Christus. David en zijn opvolgers regeerden in voorlopigheid, tot de schaduw zou wijken.

Het boek van de 'genesis' (zo staat er in het Grieks) van Jezus Christus. Het Nieuwe Testament wortelt in het Oude.

Nooit heeft Levi de dag vergeten, en nooit heeft Hij Christus kunnen vergeten. Christus is al begonnen met roepen in het uur van onze geboorte. 'Ik wil uw verzoener zijn', Ik wil in uw leven komen en alles nieuw maken zegt de Heilige Geest. Houden we dan op zondige mensen te zijn? Nee, maar Jezus Christus staat centraal in ons leven. Hij die zich er doorheen heeft geloofd, de gekruisigde, opgestane. Nog is Zijn heerlijkheid verborgen, nog leeft Zijn lichaam, Zijn gemeente onder het kruis.

Zijn wij niet een Maranatha-gemeente? Kom, Here Jezus, kom haastig.

Edit