Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2002-12-25 10:00:00	dr. C.A. van der Sluijs (em. te Veenendaal)		1e Kerstdag

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
mat 2:11	mat 2:1-12	2002-12-25.1011.mp3 (Schriftlezing, 16kPro, 0.3Mb) 2002-12-25.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 5.3Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
U doet misschien niet mee aan de trend om elkaar kerstgeschenken te geven. Vergeet ik die en die niet, neven, nichten, dan heb je het er erg druk mee. Loop je dan geen kans dat je toch niet Iemand vergeet? Om wie het gaat? Kom je bij het Kerstkind vandaag?
U wordt allemaal uitgenodigd om mee te gaan. 't Is geboren het koningskind klonk het gisteren op Zuidplein. Zo breed is de uitnodiging. Maar laat u de wegwijzen door een ster, anders raak je de weg kwijt.
Als die ster niet verschenen was in hun leven waren de Wijzen niet op het idee gekomen om het Koningskind te gaan zoeken, ze waren in het heidendom verzonken.

Wij zeggen, moeder en kind, maar er staat dat ze het Kind vonden, met Maria zijn moeder. En Jozef wordt helemaal niet genoemd. Het kind gaat voorop. Komt u allemaal mee? Voorzichtig en stil. Maar ik durf dat niet'. OK, maar kijk uit, dat u Mattheus niet tegen u krijgt.

Je kunt vallen voor de kerstsfeer. Daar kun je gevoelig voor zijn. Maar nu gaat het om neervallen, en het kind aanbidden. Daartoe moet je weten dat Het je zaligmaker is. Ik begrijp dat, maar kijk naar wat die wijzen doen. Ze geven kerstgeschenken. Aan elkaar? Nee, aan het Kind. En het is niet niks, ze zijn kennelijk rijk. Goud, wierrook en mirre. Nu wordt ook Maria niet meer genoemd. Maar wat een bevestiging is dit voor haar geweest!

Goud, wierrook en mirre. Goud is uitgebreid gebruikt bij de tabernakel en de tempel, het is vooral geassocieerd met koninklijke waardigheid. Een kind een koninklijk geschenk waardig. Wierrook was melkkleurig spul, dat altijd bij het offer werd gebruikt. Mirre was een duur parfum zouden wij zeggen. Een liefelijke reuk van Christus, die de bruid bij zich heeft. Ook bij begrafenissen werd mirre gebruikt. Mirre en aloë bracht Nicodemus voor de begrafenis van Jezus.
De Zoon van God, de hogepriester, die de dood overwinnen zou, zo bederf werend.

Dit is een oude uitleg van oude kerkvaders. Het Oude Testament komt hier helemaal in mee.
Als de koningin van Scheba komt, heeft ze veel goud en specerijen bij zich. De Zoon van David wordt in de stal aanbeden.

De Roomse kerk spreekt van drie koningen. Dat lezen we niet in de Schrift, maar het zou kunnen. De wereld erkend in elk geval de Koning der koningen, een belangrijk gedeelte van de Messiaanse verwachting. Psalm 72: "De koningen zullen geschenken aanbrengen", de koningin van Scheba. De wereld komt en brengt geschenken aan, de Messiaanse verwachting.

Dit kind ontvangt koninklijke eer, niet van de Joden, maar de heidenen. Het was maar een gewoon klein kind, zo te zien. Uit eenvoudige ouders, uit een geknecht volk. En toch zagen ze de Koning der koningen in Hem.
Jesaja 60, "De heidenen zullen tot uw licht gaan" gaat in vervulling, zo zal het straks gaan, als Hij terug komt en de volken hulde zullen brengen. De volken moeten nu niets van Israël weten en zeker de staatshoofden niet, straks zullen ze naar Jeruzalem gaan en hun eer aanbrengen.
Openbaring noemt 9 keer, de koningen der aarde zullen komen om te aanbidden. Koninklijke eer van heidenen. Niet van Joden. Iets afschrikwekkends, geen korreltje goud van een priester of schriftgeleerde. Ze hebben toch allen bericht gehad. Een voorteken van Zijn latere verwerping door de Joden. Niet erkend als de koning, wel door heidenen.

Zijn wij al door de knieën gegaan? Niet voor de kerstsfeer? Het gaat niet alleen om bidden, maar aanbidden, een stapje verder. Daarbij raak je jezelf kwijt, je geeft jezelf over aan de koning.

Origenes, een kerkvader zei, hij krijgt goud als voor een koning, wierrook als voor een God, die zichzelf geofferd heeft. Het offer van Uw lieve Zoon is mijn leven geworden, in de bedekking van mijn schuld.
Ik aanbid u, mijn Koning en mijn God. Ik verlies mijn hart in Hem en krijg er een ander hart voor terug. Lieve Here, ligt U straks in het graf dat het mijne zal zijn?
Spurgeon zei 'ik wil zo graag met Hem in het graf liggen, i.p.v. dat Hij snel terug komt.'

Aanbidden is hemelwerk op aarde. Bidden is met een voet op aarde, de ander in de hemel; aanbidden is met twee benen in de hemel; 23x komt het voor in Openbaringen, maar daar gaat het ook over het aanbidden van het Beest...!

Heidenen hebben hem als eerste aanbeden. Niet de herders, zij kwamen, zagen en vonden, en verheerlijkten en prezen God. Oudtestamentisch. Maar de wijzen gaan nog een stap verder: zij aanbidden en erkennen de Christus. Mattheus zegt zijn Joodse lezers: Het heil is uit de Joden, maar ook voor de heidenen. De laatsten zullen de eerste zijn. Ook vandaag.
Om te preken heb ik contact met God nodig, maar ook contact met gewone mensen. Verloren mensen gaan je voor, die niets hebben. Het is voor u.

Dat dat niet tegen ons getuigen zal, als gekerstende heidenen! Of zijn we ontkerstende christenen? Je kunt bidden, of dat denken, maar: aanbidden! Dan breekt onze doorgewinterde ontkerstening stuk.

Lieve Here Jezus, die de dood overwonnen heeft. Als je dat vanmorgen mag zien, dat het Kind zich gegeven heeft - dan geeft u zichzelf aan Hem en dat is het beste, mooiste kerstgeschenk!

Edit