Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2003-01-05 10:00:00 dr. P.H. van Harten (em. te Ridderkerk)

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
1joh 4:9-11 1joh 4:7-21 2003-01-05.1011.mp3 (Schriftlezing, 16kPro, 0.3Mb)
2003-01-05.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 4.4Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Kerstfeest kun je op verschillende manieren typeren. Het is het feest van het Licht. Of ook het feest van de Vrede, ondanks het feit dat toen het Kind geboren is, Herodes het zwaard nam. Vrede op aarde, niet als idee of ideaal, maar Hij is onze Vrede.
Maar bovenal het feest van de goddelijke Liefde. De liefde Gods jegens ons, dat God Zijn eniggeboren zoon ons heeft gezonden in de wereld.
Ben je er als je tot geloof gekomen bent? Er moet nog zoveel geleerd worden, een lange weg afgelegd. Johannes geeft dat vervolg onderwijs. De praktijk.

'Geliefden', dwz die de liefde Gods hebben leren kennen. Dat het moge laaien in ons. Heb vurige liefde tot elkaar. De zelfverloochenende liefde is uit God. God *is* liefde, Hij geeft het niet alleen, het is Zijn wezen. Als je die God kent, sta je in die stroom. Hoe kun je in de zon staan zonder warm te worden?
Die liefde is geopenbaard: God heeft ons Zijn Zoon gestuurd. In de kou van 's werelds donkere nacht. Een wonder, een mysterie. God komt naar ons toe. Dit is mijn Zoon, in welke ik Mijn welbehagen heb. Zijn welgevallen ging ook over Job, Hij was trots op Hem. Maar, 'over mij kan de Heere dat niet zeggen'. En dan toch de liefde van God aan ons geopenbaard. De stralen van dat licht in mijn hart, in mijn hulpeloosheid. Een christen zijn de schellen van de ogen gevallen, dat we iets gaan zien van het erbarmen in de Here Jezus. Als we vallen voor God, vallen we voor Zijn liefde.
Het is niet begonnen met Bethlehem, maar ver daarvoor was mijn naam al in het Boek geschreven. Het leven begint, niet bij 40, maar als ik Hem leer kennen. Wij liggen immers van nature in de dood.

De liefde is niet dat wij Hem, maar dat Hij ons heeft liefgehad. 'Het kan niet van één kant komen', nou hier dus wel.
De zondeschuld van ons: De liefde ziet het niet door de vingers, maar verzoent het; genoeg gedaan aan Gods gerechtigheid en heiligheid. Dan hoeft er geen mens verloren te gaan.
Als God naar ons toekomt, en Hij moet zeggen: gij hebt niet gewild...God nodigt ons uit ter kennismaking. Stuur een foto op; Zoals we echt zijn, vertel Hem dat maar in de binnenkamer. Als de liefde van God ons aanraakt veranderen we. We zijn schuldig elkander lief te hebben. Een ere schuld, een heilige verplichting.
Als er geen vuur is, in mij kille hart, tuig ik dan een boom met lichtjes op? Dat is kitsch. Mijn kille hart moet ondergedompeld worden in Zijn liefde.
Waar liefde woont, gebiedt de Heer Zijn zegen.

Edit