Edit|
EditReeks Samenvatting:
De betekenis van, de begeerte naar en de kennis van de Gave Gods.
Een van de schoonste bladzijden uit het evangelie. De Here laat ons zien wat Hij er voor over heeft een zondig mens te redden. Want zondig was ze. De Here Jezus maakt haar niet zwart, maar maakt haar hongerig naar een Zaligmaker.
Als Jezus haar ontmoet is Hij alleen met haar. Bij haar bekering hoeft niemand te zijn. Jezus doet zich voor als een die dorst heeft, dat geeft direct contact. Een leraar tegenover Nicodemus, een geïnteresseerde wandelaar bij de Emmaüsgangers, een kindervriend. 'Geef mij te drinken'. Wonderlijk want een Jood vraagt een verachtelijke Samaritaanse een gunst. Hij zit daar dan ook niet om wat te krijgen, maar om wat te geven en dat zegt Hij ook. Indien Gij de gave Gods kende... Gave Gods verbinden wij met Levend water, en dat is het ook. Vaak een beeld van de Heilige Geest. Een gave van God.
Paulus schrijft later: `Gode zij dank voor Zijn onuitsprekelijke gave`, als hij over Kerst schrijft. M.a.w. Gods Gave is Zijn Zoon. Hij is de bron van het levende water. Hij heeft geen bron nodig. DE gave, er is maar één naam gegeven waardoor wij zalig moeten worden.
De Here wil ook hier in de Maranathakerk zijn zoals hij daar was om die vrouw te ontmoeten. Om het verlorene te zoeken, als er iemand is hier, thuis of later elders, die zich verloren weet? Hier is Hij. Met Zijn woord en geest, niet om iets van ons te ontvangen, maar u wat te geven.
Tobt u er wel eens over dat u Hem niet kent? Van huis uit zijn wij vreemden voor Hem. Maar Hem te kennen...
Hoe kom ik nu aan die gave. Die staat daar, maar is het ook voor mij? Het is niet onbereikbaar ver. Jezus zegt niet, u komt daarvoor niet in aanmerking.
Die met u spreekt. Zo dicht is Christus bij de vrouw.
De begeerte om de Here te vragen. Onze begeerte past niet altijd op Gods wil, vandaar: niet mijn wil maar Zijn wil geschiede. Hier laat Jezus Zijn wil zien: dat zij die gave gaat begeren. Begeren kende ze. Ze dorste naar mannen. Zo hoeft ons dat niet te verwonderen. De wereld is vol van mensen die verlangen, naar de fonteinen van de wereld. Putten uit de lege wateren, die alleen maar leger maken. Wij zijn zo niet.. Maar zouden wij ons ook niet schamen als ons harte-verlanglijstje open en bloot op tafel zou komen liggen?!
Christus heeft de eerste stap gezet, en Hij wil dat wij onze begeerte laten varen. Geen begeerte naar mannen, maar die ene Man; Hij die met haar spreekt.
De eerste begeerte zou moeten zijn, `Oh God wees mij zondaar genadig`. Geef me Jezus of ik sterf. Zo wil Hij deze vrouw en ons zien en horen. Als bidder die alles van Hem verwacht.
Indien gij Mij kende... Indien je Christus kent. Verstaan wij altijd wie Hij is? De vrouw niet. Een vreemdeling uit de Joden. Ze denkt nog puur aards van Hem. Ze kent Hem niet. Dat ik echt weet wie U bent, wat Uw naam betekent. `Want Hij zal Zijn volk zalig maken van zonde`.
Niemand van ons is een vreemde in het evangelie, we hebben Kerstfeest gevierd. Weten doen we wel, maar kennen is meer. Dat wil zeggen dat je betrekking krijgt op de Here Jezus.
Wat moeten we met Jezus als we denken dat we het zo goed met onszelf hebben getroffen. De Heilige Geest doet ons eerst onszelf kennen. Een levende behoefte om Christus te kennen, dat zie je bij de vrouw groeien. Haar verlangen werd steeds brandender om te leren wie Hij is. 'Is deze niet de Christus?'.
Maakt zij ons niet beschaamd, die Zijn stem al zo lang horen? De Here Jezus gaat stap voor stap op weg met haar. Een vreemdeling, een profeet, de Heiland. De kennis van de ziel.
Zo wil Hij ook met u omgaan, hoor. Een diep kennen van onze verlorenheid maar des te sterker verlangen naar Hem. Opdat ik Hem kenne en de kracht Zijner opstanding.
Is er iemand die ontdekt Hem nog nooit zo ontmoet te hebben als de vrouw? Schep moed uit deze passage, het staat er niet voor niets. Hij weet ook de weg te vinden tot uw en tot jouw hart. Hij sprak met haar. U bent Hem alles waard.
Als je Hem nooit ontmoet zal Hij zeggen `Ga weg van Mij, Ik heb je nooit aan Mijn voeten gevonden`.
Ik ben het die met u spreekt. Rust dan maar niet tot u zegt `Gode zij dank voor Zijn onuitsprekelijke gave.`