Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2003-02-02 10:00:00	dr. C.A. van der Sluijs (em. te Veenendaal)		Herdenkingsdienst watersnoodramp

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
psa 29:10	gen 7:17-24 psa 29:1-11	2003-02-02.1010.mp3 (Votum en Groet, 16kPro, 0.1Mb) 2003-02-02.1011a.mp3 (Schriftlezing, 16kPro, 0.2Mb) 2003-02-02.1011b.mp3 (Schriftlezing, 16kPro, 0.2Mb) 2003-02-02.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 5.5Mb) 2003-02-02.1019.mp3 (Zegen, 16kPro, 0.1Mb) 2003-02-02.1710.mp3 (Votum en Groet, 16kPro, 0.1Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Heeft de Heere wel eens tot u gesproken? 'Ja iedere zondag toch, of iedere dag als je je eten en drinken krijgt.' Maar heeft u de Heere wel eens horen spreken, zodat je het nooit meer vergeet? Zoals ook de watersnoodramp niet vergeten wordt. 'Dat is Gods stem geweest' zei men, ook buiten de kerk. Wind met orkaankracht. De klokken luiden en sirenes gingen loeien. Psalm 29 kwam tot leven. Als kind twijfel je er al helemaal niet aan. Ook in het onweer, zo was mij geleerd, spreekt de Heere.
Psalm 29 staat vol met natuurgeweld. En de Stem des Heren komt ook 7 keer voor. Het 7x herhalen is net als het door-rollen van de donder. Misschien dat onze 21e-eeuwse techniek ons steeds meer isoleert van God, ook in de natuur. De techniek geeft ons anderzijds nieuwe mogelijkheden voor de verbreiding van het evangelie.
Als mens ben je klein als God als het ware over je heen komt. "Breken, verbreken, beven" zijn tekenend voor het 'plaatje' dat geschilderd wordt. Een geweldige storm vanuit de Middellandse Zee.
Ze bepaalden ook de rampnacht van 1 februari 1953. Dijken braken, huizen beefden, verdwenen in de golven. Toen ik het gisteren zag, dacht ik, ja zo was het, alsof er maar een paar jaar tussen zit...
Breken, verbreken, beven. Als de stem van de Heere werd gehoord. Dus horen wij de stem van de Heere vandaag nog? Breken, verbreken voor God? Beven voor Zijn majesteit?

Volgens vele commentatoren ziet deze watervloed (in Psalm 29) op de zondvloed. Velen zagen ook in de ramp van '53 een oordeel van God. We denken er nu wat genuanceerder over, maar toch is het goed om het beeld vast te houden. Deze ramp over Zuidwest Nederland, waarbij 100.000 geëvacueerd moesten worden, 1800 mensen omkwamen. Ook de Hillevliet (waar de kerk staat) stond blank. Waar het om gaat is: de Heere zit over de watervloed. Hij 'heeft zich erover gezet', als een rechter, om recht te spreken. De Heer regeert.
Je kunt daar te laat achter komen. Als kind hoorde ik mensen gillen door de orkaan heen. Wat is dat ? Mijn vader zei, de mensen zijn bang. Hij wist niet dat er dichtbij ons honderden mensen verdronken.
Je kunt er te laat achter komen, ook bij het Laatste Ordeel, dat niet jij maar de Heere regeert. Hij komt als een dief in de nacht.
Bent u bekeerd? Je kunt maar één keer onbekeerd sterven. Als het goed is, is Gods oordeel al te voren over je leven gegaan, voordat Gods oordeel komt. Waar? In Gods huis. Zie vers 9: te midden van het gebulder: Maar in Zijn tempel zegt een iegelijk Hem eer. Geef Hem eer en sterkte (v 1 en 2): een oproep om God te eren.
Het oordeel gaat over ons in Zijn huis, dat onze hoogmoed breekt, en dat we ons bekeren tot de God de ere, zo zegt Luther. Als je moet verdrinken in de golven van Gods toorn, krijgt hij ook Zijn eer, want Hij is heilig; dat weten we niet meer...
Er is een lichtpuntje in deze Psalm: De Heere zit over de watervloed, Koning in eeuwigheid. We moeten terug naar de zondvloed maar zelfs de schepping, toen de Here 'zat' over de oervloed, en scheiding bracht tussen land en water. De rechter is hier ook de Herder. Hij zegent Zijn volk met vrede. Terwijl de storm van de vijanden van Israël losbreekt.
In Zijn tempel geeft Hem een iegelijk eer, een abrupte inzet te midden van het donderend geraas. De eer van God wordt niet meer geleidelijk verwoord, zoetjes aan, maar abrupt.

Ik zie mijn vader nog neerknielen met moeder en de kinderen, ik vroeg na 10 minuten of hij nog eens wilde bidden, want ik was bang. Nee jongen, dat hoeft niet, ik heb gebeden. Dat is geloof. 10 mensen op een dak van een huis, dat rond dreef in het kokende water zongen, 'Maar de Heer zal uitkomst geven', daar heb je de tempel van vers 9. Op een volt dreef een godvrezende ouderling, die ik gekend heb als kind, meegesleurd in de golven. De Heere zal zijn volk sterkte geven, vrede even. Op een vlot in draaikolken? Ja. Het vlot kantelde, de ouderling ging de eeuwige heerlijkheid in. Zo werd hij gered. In zijn tempel geeft hem een ieder eer.

Als wij verdronken zijn in het doopwater kan God ons geen kwaad meer doen. Christus is ondergegaan in de kolkende golven van de toorn van God, en daar zijn wij met Hem in verdronken. Doorademt van de eeuwige liefde van God.

Psalm 29 wordt wel een theofanie-psalm genoemd, waarin God dus verschijnt. Een hoogtepunt in de liturgie. Kent u dat hoogtepunt, als je zelf verdwijnt? Om nooit meer te vergeten. Welzalig.

De Heere zit over de watervloed, tot in eeuwigheid. De zonde zal over u niet heersen, want u bent onder de genade. Hij is en was Koning, gisteren en vandaag dezelfde. Heeft God wel eens gesproken in uw leven, zodat u het nooit meer vergeet? In deze laatste dagen spreekt Hij tot ons in Zijn Zoon. 'Ik voor u, je hoeft niet verloren te gaan, geloof in Mijn Naam, kom.'
Bent u al gered? Daar is soms wat voor nodig.
Toen wij boven drie meter water zaten, brak er brand uit. We stikten bijna. Mijn vader had het geloof, maar ik niet; Ik bad opnieuw, niet omdat ik vroom as, maar bang. Ik beloofde, dat ik mijn leven lang God zou dienen. Ik heb het niet gehouden, maar God wel. Voor mijn eerste preek als candidaat liet ik de bijbel openvallen bij Psalm 66: 13,14.
We werden geëvacueerd naar een dorpje in de Bommelerwaard en daar werd ik 20 jaar later bevestigd als predikant. Ik preek niet mezelf, maar zeg als een levende getuige: de Heere heeft gezeten over de watervloed, ja de Heere zit, Koning in eeuwigheid.

Edit