Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2003-02-09 10:00:00
ds. S.J. van der Vlies (Rotterdam)

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
mar 2:18-22 mat 9:14-17 mar 2:14-22 2003-02-09.1010.mp3 (Votum en Groet, 16kPro, 0.0Mb)
2003-02-09.1011a.mp3 (Schriftlezing, 16kPro, 0.1Mb)
2003-02-09.1011b.mp3 (Schriftlezing, 16kPro, 0.2Mb)
2003-02-09.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 4.1Mb)
2003-02-09.1019.mp3 (Zegen, 16kPro, 0.0Mb)
2003-02-09.1710.mp3 (Votum en Groet, 16kPro, 0.0Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Waar heb je het over als je met iemand in gesprek net over je geloof? Over kerk, doop, Heilig Avondmaal? Waar gaat de meeste aandacht naartoe? Kerkenraadsvergaderingen, waar praat u dan over? Misschien ben je heel actief in de gemeente, waar gáát het dan om?
In het bijbelgedeelte zit een groepje leerlingen van Johannes, van Jezus en de Farizeeën, in gesprek, in vergadering.

v. 18.
Er zijn drie groepen leerlingen. Twee vasten regelmatig, de andere niet. Vasten. Een bepaalde tijd niet eten. Het niet gebruiken van geliefde of gebruikelijke voeding, om godsdienstige redenen. Ook nu nemen sommigen geen genotsmiddelen (koffie e.d.) in de Lijdenstijd. In onze tijd minder (goed) bekend. Jezus uitte nogal eens kritiek, op de manier waarop gevast werd. Zodat het op 100 meterafstand gezien werd... In het oude testament kent alleen de Grote Verzoendag het als wet. Of in perioden van rouw en strijd. Jezus keurt het gebruik zelf niet af, en ook niet de vasten- 'kalenders'.
Het was een instelling van mensen, een geloofsbeleving. Hier hebben ze vragen over. We moeten hen serieus nemen. We moeten ze niet afschepen met 'daar heb je ze weer'. Wat zijn onze onderwerpen? Gaat het ook niet vaak om onze 'kalender', over onze regels, over mensen die iets doen of niet doen? 'Wat wij denken willen we anderen opleggen', zegt Calvijn. 'Maak van middelmatige dingen geen heilige wet.'
Waarover hebben we het, als we zien dat er leerlingen zijn die het anders doen? Mensen die zeggen te geloven en toch bepaalde dingen nalaten? Denken wij niet vaak: wat ik denk is goed voor de hele wereld?

Vers 18 stelt mij voor de vraag: waar maak ik me druk om, waar durven wij Jezus mee lastig vallen? Jezus verwijt deze discipelen niets. Hij gaat op de vraag in. Hij weet wat wij belangrijk vinden, gebruikt bij Zijn antwoord die 'kalender': op feestdagen moest je niet vasten, nl. Hij gaat er eerlijk tegen in en zegt wat Hij ervan vindt.

v19,20: Het ritme van droefheid en blijdschap, feest en vasten, wordt niet bepaald door de kalender, door organisatie, maar gaat terug op de aanwezigheid van de Bruidegom. Als Hij er is, vieren degenen die het voorbereid hebben het feest mee. Het gaat niet om gebruiken, om de vorm, maar om Jezus.
Klopt dat ook, gaat het daar bij jou ook om? In wat je doet, de plekken waar je naartoe gaat? Gaat u zo naar de kerk, zo aan het Avondmaal?

Een kerkenraad en evangelisatiecommissie zijn met elkaar in gesprek. Een evangelisatie commissie wil 3 stappen, en de kerkenraad niet, in het gesprek vinden ze elkaar niet. Het gesprek ging over het vasten. Dan heb je ook snel groepen. Daarna is er nóg een vergadering: met twee vragen: wie is Jezus voor u, en hoe gaat u daarmee om, om u heen. Het gesprek gaat niet meer over de buitenkant; en in het licht van Jezus verbleken de verschillen. Gaat het òns om Jezus?

v21-22:
De Farizeeën zijn nooit aan de nieuwe wijn begonnen. Jezus keurt het oude gebruik niet af. Maar een gesprek daarover moet over de bruidegom gaan. Calvijn: hetzelfde is niet voor iedereen geschikt, de omstandigheden zijn anders. Laat elkaar vrij in `gebruiken`.

Waar heb je het ver als je het over je geloof hebt. Waar zijn we mee bezig? Toch vaak over het vasten? We kunnen niet zonder een vorm. Maar die vorm is betrekkelijk, weet u, als u Jezus kent. Dat geeft een ontspannen rust. Over land- en taalgrenzen en kerkmuren heen. Dan vinden we elkaar - zullen we proberen om het wat vaker over Jezus te hebben?

Edit