Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2003-03-12 19:30:00	dr. C.A. van der Sluijs (em. te Veenendaal)		Bidstond voor gewas en arbeid

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
Hos 2:20-21	Hos 2:1-22	2003-03-12.1910.mp3 (Votum en Groet, 16kPro, 0.1Mb) 2003-03-12.1911.mp3 (Schriftlezing, 16kPro, 0.5Mb) 2003-03-12.1913.mp3 (Preek, 16kPro, 5.0Mb) 2003-03-12.1919.mp3 (Zegen, 16kPro, 0.0Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Met Biddag worden hemel en aarde bewogen. Geest en leven zijn in beweging. Zo niet dan is het biddag op z'n smalst - je bidt voor je eigen hachje en niet zoveel meer. Bidden voor jezelf heeft z'n eigen plaats. Maar wel in het breder kader van 'Uw koninkrijk kome'.
"Het zal te dien dage geschieden dat Ik verhoren zal", dat is Biddag op z'n breedst. Dan zal Israel niet meer te vrezen hebben van oorlogsgeweld. Dat geldt ook voor de oorlog in het klein. Ook bijv. de oorlog in het klein in de Koninklijke familie, of misschien wel bij ons thuis? Die zal God allemaal doen ophouden. Geen beschadiging van de agrarische sector, geen vogelpest.

We lezen in de profetie ook, dat God de natuur gebruikt om de mens te straffen, dat durf je vandaag bijna niet meer te zeggen - maar het staat toch in Hosea 2.
Israel werden de zegeningen ontnomen vanwege hun Baälsdienst, de oude natuur-, vruchtbaarheidsgodsdienst van Kanaän. Hebben wij de zegeningen van de landbouw ook niet toegeschreven aan de landbouwgoden van de mechanisatie en organisatie, mega-bedrijven?

Biddag brengt hemel en aarde in beweging. Op z'n breedst, in de brede kaders van de Bijbel. Vijf keer staat er: Ik zal verhoren. Dat gaat voorop. God verhoort de hemel en de hemel verhoort de aarde en de aarde verhoort koren, most en olie en die weer verhoren Jizrael. De Heere verhoort geschakeld. Het begint boven en eindigt beneden. De welvaart van Gods volk, die ook wij als christenen mogen verwachten. Het gaat om welvaart èn welzijn: Gij zijt Mijn volk en ze zullen zeggen, Gij zijt Mijn God; welzijn.
De vruchtbaarheid van het land. Nog altijd van belang, ook voor stadsmensen, toch? Vruchtbaarheid vanwege Gods verhoren. God gebruikt de natuur kennelijk ook om de mens te beschermen. Merkwaardigerwijs `bidt` de natuur hier dus ook. De aarde zal het koren verhoren nadat de hemel de aarde verhoort heeft. Dus de aarde heeft gebeden. De schepping bidt mee. De dingen worden hier opgevoerd als personen. Israel bidt om koren, most en olie. De belangrijkste voedselbronnen. Vervolgens bidden zij de aarde, die de hemel, en die bidt de Heere God. Een kettingreactie, lijkt het, maar het is geen automatisme. Er zit hier gebed en verhoring tussen.
Dat is ook het bevrijdende, van God die bevrijding belooft. Zoals wij bekneld kunnen zitten in de mechanische dienst van de Baäls van deze tijd, als in een kettingreactie. Loopt er een schakeltje vast, dan stagneert ook de rest.
Maar God plaats tussen al deze schakels in de economie gebed! Ze bidden tot elkaar! Bidt tot de Heere en Hij verhoort.

Als de Heere ons vandaag verhoort, doet Hij dat net eender. Niet buiten Zijn Woord om. Biddag brengt hemel en aarde in beweging. Uitlopend op de toekomst van onze Heere Jezus Christus, de Messias van Israel. Zoals Paulus zegt, het verlangend zuchten van de schepping naar die dag.

Bidden doet wat. Dan doet God wat. Anders is het geen bidden. Je kunt wel woorden formuleren (en een boel bovendoen), maar dat is nog geen bidden.
Wie God zo kent, en erkent, die ontvangt zegen. In de estafetteloop van het bidden worden de gebeden verhoord, dan loopt de zaak `gesmeerd` door de olie van de Geest.
Als alles op rolletjes loopt, mechanisch, is er geen verwachting of afhankelijkheid. Biddag is de vraag of tussen al die schakels gebed zit.

Dat is geen voorwaarde voor de verhoring. Steeds opnieuw dus, nee die voorwaarde vervult de Heere zelf. De verhoring staat voorop. Het komt top-down, van boven naar beneden. Dat was iets nieuws, de zegen wordt geopenbaard nog zonder mensen er om bidden en wordt niet `afgebeden` - Ik zal verhoren. Sinds Salomo was het nieuw in Israel. Ongevraagd en vol. Dat saneert de verhoudingen. Iets nieuws ook in onze maatschappij, sinds Christus; dat de zegen absoluut helemaal van God komt. Ongevraagd uit genade geschonken zegen. Niet wij vragen en verdienen daar de zegen mee…

Laten we ons door de Europese gemeenschap inspireren of door de gemeenschap met Christus. Dan worden we teruggeworpen op onszelf in tijden van crises. En dat geldt niet alleen de kippenboeren. In tijden van grote internationale crises worden we teruggeworpen op onszelf. Chemische en biologische oorlogsdreiging - dan laat de Europese gemeenschap je in de steek. Het is een test wat van God is en wat niet.

Waar is de doorwerking van de gemeenschap met God? Een leven dicht bij God.
Israel had zijn leven vergooid met de Baäls. Ze had gehoereerd en God was boos geworden. Een huwelijkscrisis. Het wordt niets meer en gelijk heeft Hij; maar er komt een wending, onverwacht! Er komt een nieuwe liefdesbetrekking, en daarin ademt het bidden en het verhoren.
Het gevolg van het verhoren is het bidden! Deze biddag is vrucht van Gods toegezegde verhoren. Wanneer? Als die gemeenschap weer wordt hersteld.
God belooft met Israel en ons te handelen of we nooit ontrouw zijn geweest. Er komt een nieuw verbond, het oude is door ons verbroken. God geeft als bruidegom Zijn bruid een geschenk, wat je krijgt als zegeningen.

Jizreel, 'wie God zaait'. God verstrooide Zijn volk als straf. Maar hier: inzaaien als plant in hun eigen land. In zekere zin geldt dat voor de Kerk ook: Niet meer verstrooid door kerkscheuringen, in een geseculariseerde maatschappij. Dat ligt allemaal in het verschiet van een brede Biddag. Dan mag u al deze dingen verwachten.
Geen oorlogsgeweld, geen verstoring van of in de natuur. Deze gebedsverhoring volgt hier echter wel op het gericht. Maar onze hoop strekt zich uit naar die toekomst.

Tussen iedere schakeltje zit iedere dag de verhoring en het gebed. Eer ze roepen zal Ik verhoren.
Daarom worden op een echte Biddag hemel en aarde bewogen. Door God en zo door ons.

Edit