Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2003-04-06 17:00:00	dr. C.A. van der Sluijs (em. te Veenendaal)

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
Zondag 14	Gen 1:1-5 Luc 1:26-35	2003-04-06.1710.mp3 (Votum en Groet, 16kPro, 0.0Mb) 2003-04-06.1711a.mp3 (Schriftlezing, 16kPro, 0.1Mb) 2003-04-06.1711b.mp3 (Schriftlezing, 16kPro, 0.2Mb) 2003-04-06.1712.mp3 (Catechismus, 16kPro, 0.1Mb) 2003-04-06.1713.mp3 (Preek, 16kPro, 4.7Mb) 2003-04-06.1719.mp3 (Zegen, 16kPro, 0.0Mb)	Catechismus

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Het geloofsleven mag opbloeien vanuit de Heilige Schrift en vanuit de belijdenis van de kerk. Daar buiten om groeit niets dan onkruid. De Schrift heeft die wondere kracht, verder niets. Wat naar het Woord is, is conform de belijdenis van de kerk. Er `groeit en bloeit` zóveel in de kerk, waar God niet van weet… Er is zoveel 'te doen' in de kerk. De belijdenis werd geformuleerd wanneer God snoeiend tussen beide komt.
De vleeswording van Christus. Is dat een stukje romantiek? Kindje Jezus, Kerst. O zo mooi, maar ook o zo gevaarlijk.
Een stuk humanisme dan? Een nieuw begin van het menszijn - Christus als prototype van een nieuwe mens? Nee ook niet. Het is, kort gezegd, genade. De vleeswording van Gods Zoon is de genade die ik geloof. Een genade van boven naar beneden. Helemaal van God vandaan naar ons toe. De Bijbelse genade.
De kerk gelooft zo in Gods Eniggeboren Zoon. Christus heeft de menselijke natuur aangenomen. Aangenomen. Als in Zondag 13. Aangenomen tot kinderen Gods. Die aanname, die adoptie gaat terug op deze aanneming. Het ene rust op het andere. Herschepping van onze kant is niet mogelijk. Dat was afgesneden. Er moest een totaal nieuw begin bij God vandaan plaatsvinden. Het onderstreept het failliet van ons menszijn.
Alleen wie de onmogelijkheid beleeft en doorleeft van een nieuw begin, die leert de mogelijkheid kennen van een nieuw begin van boven af. Dit lijkt voor de hand liggend, maar het sneeuwt zo gauw onder!
De Geest van God gaat scheppend bezig in het begin van de Bijbel. De Geest Gods zweefde, broedde over de oerchaos. Hij sprak, 'er zij..'. En bij de aankondiging van de geboorte van Gods Zoon staat, de Heilige Geest zal u overschaduwen. Ook uit het niets. Je krijgt het niet op een rijtje. Noch de schepping noch de herschepping. Een mogelijkheid van God alleen.

De kop van de slang zal door het zaad van de vrouw vermorzeld worden. Maar geen van de kinderen van Eva heeft dat gekund. Zelfs Henoch lukte dat niet, laat staan David. Maar het zal wel gebeuren. Onze onmogelijkheid, Zijn mogelijkheid. Sarah is onvruchtbaar - Rebecca heeft 15 jaar gewacht. Juda is geboren door worstelingen heen. Gods genade wordt werkelijkheid, door het onmogelijke heen. God houdt Zijn belofte op wonderbaarlijke wijze. Wees getroost, en gewaarschuwd. Waar wij het doen, kan het niet; waar het niet kan, kan het bij God!

Het wonderlijke geheimenis van de vleeswording van de Zoon van God. Waarlijk God en waarlijk mens. Een maagdelijke geboorte. Het wordt weggetheologiseerd in de moderne theologie. Het wonder wordt weggeredeneerd. Wat het wonder kàn immers niet. 'De middeleeuwse mens geloofde er misschien in, maar vandaag de dag kun je dat niet meer maken'. Geloven wij en leven wij uit het wonder? En niet op een bijgelovige manier..! Leven uit het wonder… De moderne theologie heeft ook onder ons huisgehouden.
Wat onmogelijk is bij mensen is mogelijk bij God. Als zalig worden voor ons nooit een wonder is geworden staat u erbuiten. Hoe mooi je het ook aankleedt. In het wonder ligt het begin en het einde van het geestelijk leven. Wat niet uit het wonder voortkomt is vleselijk.

"Ja, dat is het; God moet een wonder doen, en daar wacht ik op." In zekere zin is dat wonder al geschied: in de vleeswording van Christus, en ons toegezegd in de belofte van het evangelie. U bent toch gedoopt? Dan dien je een wonderlijk mens te wezen. Zo niet, dan ben je een innerlijke tegenspraak! Wat doet u met dat wonder? Van huis uit maak ik het alleen maar kapot. En dat God dan toch naar je omziet. Dat is het wonder! De staatsverwisseling: in plaats van te zijn in Adam, mag je nu zijn in de Tweede Adam.

Het Woord is Vlees geworden. Het betekent ten diepste, dat Hij is opgegaan in ons doodsbestaan! Vlees staat tegenover de Geest. Eén geworden met onze door en door zondige werkelijkheid… Zonder dat Hij zonde deed.

Wat onzerzijds onmogelijk is, is geschied. Met Zijn onschuld mijn zonde bedekt. Het wezen van de verzoening. Onze zondigheid reikt terug tot in de moederschoot. Geen 'deprimerend mensbeeld' (moderne theologie) maar een reëel mensbeeld. Daar al is de bedekking van Christus nodig. De verzoening tot aan het begin van een menszijn in de moederschoot. Eer iets van u begon te leven was alles in het boek beschreven. De verzoening rekt van het begin tot het eind.

De Geest van de Vader en de Zoon werken van binnen naar buiten. Niet wegsnoeiend van buiten af. Het is helemaal Gods werk. Hij die een goed werk begonnen is, is Zelf het einde en het begin. De vleeswording van Christus kun je alleen maar volhouden bij hoog en laag. Hij woont in het heilige en bij verbrijzelden en verslagenen van geest. Dat is de troost, dat God mij aanziet alsof ik nooit gezondigd heb! Tot het begin en tot het eind. Radicaal, een kwestie van genade en van geloof. Dit weet je uit genade en in de genade.

Edit