Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2003-04-13 10:00:00	dr. C.A. van der Sluijs (em. te Veenendaal)		Laatste Lijdenszondag

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
Mat 27:29a	Mat 27:24-32	2003-04-13.1010.mp3 (Votum en Groet, 16kPro, 0.1Mb) 2003-04-13.1011.mp3 (Schriftlezing, 16kPro, 0.2Mb) 2003-04-13.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 5.3Mb) 2003-04-13.1019.mp3 (Zegen, 16kPro, 0.0Mb) 2003-04-13.1030.mp3 (Votum en Groet, 64k, 0.1Mb) 2003-04-13.1031.mp3 (Schriftlezing, 64k, 0.4Mb) 2003-04-13.1033.mp3 (Preek, 64k, 10.7Mb) 2003-04-13.1039.mp3 (Zegen, 64k, 0.1Mb) 2003-04-13.1710.mp3 (Votum en Groet, 16kPro, 0.1Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Het lijkt soms wel of je altijd alles tegen moet hebben. Een soort ongeluksvogel. Narigheid en verdrietelijkheden trek je naar je toe. Het steek je altijd weer en je komt er nooit helemaal vanaf. En een negatief zelfbeeld ontwikkeld zich, zo zegt de psychologie. 'Het wordt niets meer met je'. Maar, je bent eigenlijk nooit alleen wat dat betreft. Kijk eens van u zelf af, naar zoveel anderen die het ook en misschien wel moeilijker hebben. Daar heeft u misschien niet veel aan? Dan, kijk eens van uzelf af, over anderen heen, naar Jezus. De lijdende bij uitstek.
Hij wordt hier eerst gegeseld, daarna de bespotting van de Romeinse soldaten. Men drijft de spot met hem. Ze vlechten een kroon met stekels en doornen, zetten hem op Jezus hoofd. Mensen kunnen je wat aandoen. Ongelofelijk soms. Zo erg kan het niet wezen of ze hebben het Jezus aangedaan. Dat is de boodschap vanmorgen. `De groeten, koning der Joden`, en daarmee zijn ze van Hem af. Althans dat denken ze.

Het lijkt soms of alles jou moet hebben, wat er denkbaar is, jou moet het overkomen. Het steek je altijd weer en je komt er blijkbaar nooit helemaal vanaf, er ontstaat een negatief zelfbeeld. Er bestaat een gevaar, dat je dat negatieve zelfbeeld gaat koesteren, vereren, als maar groter en hoger. En voor je het weet ben je een tiran, voor jezelf en je omgeving. Je knielt voor je eigen negatieve zelfbeeld.
Kijk eens van je zelf af, naar Jezus. Zo te zien zit Hem alles tegen. Doornen zijn een symbool van de vloek over de schepping, de aarde zou alleen nog doornen en distels voort brengen. Niet alleen in vegetatie maar ook symbolisch in onze zonden. Als je dat op je laat inwerken: dat prikt pas echt, en dwars door je negatieve zelfbeeld heen.`Mijn schuld`. Niet sympathiek, maar Bijbels. Laat je dat woord toe in je hart - dan gaat dat beeld om. Van een tiran verlost. Het negatieve zelfbeeld.

Maar Jezus deed geen enkele zonde. En het is niet Zijn schuld, dat de zaken er zo bij staan, in deze wereld, Irak, Nederland, je eigen leven. Niet Zijn schuld. Zie je Hem staan met de doornenkroon. Hier pas het hooglied van de liefde, zie je Hem staan, de lelie onder de doornen… blank in Zijn onschuld.
Toen de kroon van de schepping viel (en dat zijn wij!), werd de aarde gekroond met doornen. Vandaar al die stekels. Vandaar alles dat prikt en steekt in je leven. Hij is nooit gevallen in zonde. Nooit van Zijn leven. En toch werd Hij gekroond met doornen, de gevolgen van de zonde kwamen op Hem terecht. Hij draagt ze, deserteert niet, probeert er niet onderuit te komen. Hij staat, stil, te staan onder onze zonden - Zijn wonden. Zonder dit verband te zien, tussen je eigen zonden en wonden, cultiveer je je negatieve zelfbeeld.
De ongeluksvogel gaat de pechvogel uithangen, en je eist van anderen dat ze medelijden met je hebben, het lijden van anderen zie je niet meer, en dat van Jezus al helemaal niet. En God krijgt de schuld. Waarom laat God toe dat,… waarom heb ik niet…
Schuld van derden kan zeker in het spel zijn. Er wordt wat geleden aan wonden door anderen aangebracht. Maar blijf de samenhang zien tussen zonden en wonden. Je blijft een zoon en dochter van Adam en Eva. Je bent zelf ook gevallen in zonden…

Maar Jezus had geen schuld, Hij draagt de onze. Helemaal. En hij krijgt alles tegen zo te zien… Ziet u wel eens de vloek in alles? Natuurlijk gebeuren er veel dingen om dankbaar voor te zijn. Maar hoe goed u het ook hebt: alles blijft ten diepste on-af, onvolmaakt, omdat God nooit ten volle aanwezig kan zijn in Zijn schepping sinds de val. U kunt daarvan verlost worden ziende op Jezus. Als u ziet hoe Hij daar staat in mijn plaats, dan wordt het stil en buig je onder God, en je wordt verlost van het gevoel van onvolmaaktheid.

Sommigen krijgen in het bijzonder te maken met de nachtzijde van het leven, die nooit daglicht zien. U mag daarvan verlost worden, als u ziet op Jezus en Zijn doornenkroon. Anderen hebben sterk depressieve klachten. En je komt er maar niet bovenuit. Lieve mensen, al die doornen stekels heeft Jezus op Zijn hoofd gehad. Onthoud dat eens. En kijk boven jezelf uit op Jezus. Hij is er zelfs mee gekroond. Of chronisch lichamelijke klachten, altijd zwak,altijd moe, altijd pijn. Luister eens: al die stekels en prikkeligheid komen samen in de doornenkroon op het hoofd van Jezus.
De stekels en doornen van suïcidaal gedrag, als u het niet kent, mag u God danken. Als u dit steekt, bedenk heden: die stekels en doornen worden gedragen door onze Heiland. Zie van je zelf af op Jezus, en je mag ervan verlost worden. Hij werd er niet prikkelig van. Geduldig, lijdzaam.

Ziet u die duif, boven Zijn hoofd? Hij is er wel. Gezalfd met de Geest. Kijk naar Jezus, en zie in het geloof de duif boven die doornenkroon.

Onze wonden vanwege onze zonden: U kunt ervan af, Hij draagt ze. Hij draagt ze weg.
Anderzijds komen wij er hier nooit helemaal van af. Soms zelfs helemaal niet! En dat heeft alles te maken met die doorn in het vlees (2 Cor 12) opdat we ons niet zouden verheffen. "Ik heb de Heere driemaal gebeden", zegt Paulus en de Heere zegt: laat maar zitten die doorn, Mijn genade is u genoeg. Dat moet je leren! Daartoe moet je bekeerd worden. Paulus moet belijden: ik moet het met genade doen, ik kom er niet van af. Paulus moet het er heel moeilijk mee gehad hebben: een duivel die hem met vuisten slaat. God kastijdt een ieder zoon of dochter die hij lief heeft. Die nooit een standje krijgt is geen zoon of dochter van God, maar een bastaard.
Het is kennelijk een psychische aanvechting geweest met een stukje demonie erin. Hij heeft immers een 'verleden' zo zegt hijzelf. Hij heeft de gemeente Gods vervolgd. Dat heeft God hem toch vergeven? Ja. Maar wijzelf vergeten het zelf niet. Het houdt hem ook klein.

Een christen kan enorm geplaagd worden door hun verleden. En je bidt God of die doorn uit je vlees wil wegnemen. Maar God zegt, laat maar zitten. Ja maar het prikt en steekt zo. - Mijn genade is u genoeg. Daar mag je het mee doen.
Ieder huisje heeft zijn kruisje. En je vraagt of God die doorn wil wegnemen en je wordt teleurgesteld, althans dat lijkt zo. Hij draagt jouw kruis. Tegenover zo'n zondaarsliefde word je minder knorrig.
Misschien moet je denken aan je boezemzonde, je probeert ze te corrigeren, af te snijden, maar het steekt steeds weer op. Het zal genade wezen. Je wilt zo graag gaaf en bekeerd God ontmoeten. Mijn genade is u genoeg.
Dat we ons maar niet verheffen en gedragen als verlosten waar gewone mensen nog wel in zitten.

Als u een kind van God bent, dan geldt Hosea 2:5 "Ik zal uw weg met doornen omtuinen". Dat gold voor Israel, tot de dag van vandaag, ook voor de gemeente. Ben je daar wel eens blij mee geweest? Als U dat niet zou doen, zou ik er uit breken! En ik ging mijn eigen gang! Wat een genade.
Hij is de voleinder van het geloof. Hij draagt de doornenkroon, opdat wij de erekroon zouden dragen. Door U, door U alleen om het eeuwig welbehagen.

Soms lijkt of alles tegen zit, maar schijn bedriegt: u hebt alles mee! Alle dingen moeten medewerken ten goede, voor diegenen die naar Zijn voornemen geroepen zijn. Om de weg vrij te maken naar de Hof van Eden. Waar geen doornen meer zijn.
Het einde van het negatieve zelfbeeld. Einde van een psychologische tirannie. Hij draagt uw zonden weg en in Zijn koninkrijk bent u de koning te rijk. Die ons lief gehad heeft , heeft ons lief tot het einde. Anders kwam je er nooit. Evangelie!

Hebt u wel eens gezien hoe een vogeltje zijn nest bouwt in een doornen haag? Daar is ie veilig. Zo schuilt een christen temidden van de doornen van Jezus' doornenkroon. Veilig in Jezus armen, en te midden van de doornen van Zijn kroon. Die doorn is dan niet Gods toorn, maar Zijn liefde.

Edit