Edit|
EditReeks Samenvatting:
Even buiten Bethlehem is er nog veel bedrijvigheid op de akkers. Na de gerst- en de tarwe-oogst zal het nu worden gewannen. De eerste avond na de oogst, de zeewind komt; eerst zal de gerst worden gewand. Ook Boaz zal dat deze avond doen. In een hutje woont Noami met haar schoondochter. Zij weet dat het deze avond begint. Boaz was hen welgezind geweest. Wat wil Naomi?
Ze zegt tegen Ruth, baad u en doe uw beste kleren aan. Alles wordt in de waagschaal gesteld. Als ze wordt ontdekt, wat zou daarvan wel gedacht worden, als vrouw en Moabitische daarenboven. Zoveel leed was Naomi al overkomen. 'Het worde niet bekend dat een vrouw op de dorsvloer gekomen is'. Het Moabitische volk stond bekend als het meest liederlijke volk. Tot in het tiende geslacht mochten zijn niet in de vergadering des Heeren komen.
Als een vrouw in de nacht op de dorsvloer kwam, was er iets slechts in de zin. Het was een mannenaangelegenheid, er werd ook gedronken. Als daar een vrouw kwam, wenste ze zich te verlagen. Is het een plan van Naomi door de nood in gegeven, of door het geloof? Ze stuurt Ruth de nacht. Haar reactie is tekenend, zoals Maria zei, 'mij geschiede naar uw woord'. Het lijkt toch in strijd met alle eerbaarheid. Een bizar plan. Ze moet haar goede naam en eer op het spel zetten.
Zal ik u geen rust zoeken? Naomi gaat niet naar Boaz toe met een verontschuldigend verhaal, om zich en haar schoondochter aan te prijzen. Wat kàn ze aandragen? Wat kan u aandragen, wil uw leven gewaarborgd zijn? Zou de Heere niet de hoogste prijs vragen?
De nacht van de onzekerheid stuurt ze Ruth in, maar Boaz heeft hen al zoveel weldaden bewezen; ze kan zich niet vergissen. Als de Heere het hoogste vraagt (zie Abraham en Izaak) komt Hij het ook voor.
Ik laat u niet gaan tenzij dan dat Gij mij zegent. Dat is alles op alles zetten. Hij zal u te kennen geven wat gij doen zult. Ruth gaat in het spoor van Jakob.
Gij zijt de losser, m.a.w. de enige die ons kan redden. Hoogst onbetamelijk, bij het voetdek te liggen. Niet alleen bij uw weldaden (als in hoofdstuk 2) maar dat gij uw vleugelen over mij uitslaat, ja dat ik geheel en al voor uw rekening mag liggen. In mijn schuld voor de wet, want voor de wet mag ik hier niet liggen.
Aren rapen, meer kunt u niet doen? De Here Jezus zegt: gezegend zijt gij in al uw hulpeloosheid. Je moet wel je toevlucht tot Mij nemen, meer is er niet. Gehouden aan Zijn eigen woord. Dat doet Ruth ook, Boaz had gezegd: De Heere vergelde u uw daad en uw loon zij volkomen, van den Heere, de God Israels, onder Wiens vleugelen gij gekomen zijt om toevlucht te nemen. Ze klemt zich vast aan zijn eigen woorden! Geef mij Jezus of ik sterf.
Als het koren van het kaf gescheiden wordt, wat blijft er dan van ons over? Als er dan geen losser is, voor je arme hart, geen borg, geen zaligmaker; die tegen Petrus zei, Ik heb voor je gebeden.
Boaz zegt, deze weldadigheid is beter dan de eerste: de erkenning van God als uw maker is een ding, maar de belijdenis dat het ook uw man is? Dat het u te doen is om genade is goed, maar dat u ook zonder de Genade-gever niet meer kunt?
Ik kwam met u, een wetteloze in een verbond, en gij werd de Mijne. Ze treden de verlossende God tegemoet. Stem er mee in en erin toe, dat niet alleen uw hart maar ook uw handen en voeten Hem toekomen. Dan hebt ook u deze weldadigheid meer gemaakt dan de eerste.