Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2003-05-25 10:00:00	dr. C.A. van der Sluijs (em. te Veenendaal)

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
Heb 11:5	Gen 5:21-32 Heb 11:1-5	2003-05-25.1010.mp3 (Votum en Groet, 16kPro, 0.1Mb) 2003-05-25.1011a.mp3 (Schriftlezing, 16kPro, 0.2Mb) 2003-05-25.1011b.mp3 (Schriftlezing, 16kPro, 0.1Mb) 2003-05-25.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 5.7Mb) 2003-05-25.1019.mp3 (Zegen, 16kPro, 0.1Mb) 2003-05-25.1710.mp3 (Votum en Groet, 16kPro, 0.1Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Donderdag D.V. Hemelvaartsdag. Maar de Heere Jezus was niet de eerste en zeker niet de laatste die naar de hemel is gevaren. Want bij de terugkomst van de Heere Jezus worden de gelovigen die nog leven met Hem opgenomen. "Iedereen moet sterven". Dat is in zekere zin niet waar. Als Christus vandaag terug komt, sterft u niet. Een opmerkelijke gedachte.

Maar ook niet voor het eerst. Ook voordien zijn er mensen opgenomen in de hemel. Bijvoorbeeld Elia, in een vurige wagen met vurige paarden en Elia werd lichamelijk in de Hemel opgenomen. Hij was dan ook een man van God.
En daarvoor Henoch. Niet zo lang na het paradijs. Ook hij is weggenomen 'opdat hij de dood niet zien zou'. Hij was niet meer te vinden. Ook hij een man van God. Hij wandelde met God. Hij behaagde God, en dat heeft God Henoch verteld. Heel apart. Klip en klaar. Het behagen van God hangt samen met het geloof. Waar zit Henochs geloof in?

Hij was de 7e van Adam, nog dicht bij het begin. Een voorbeeld in zijn tijd. Lamech (uit Gen 4:18) is ook de 7e vanaf Adam, uit de linie van Kain. Toonbeeld van goddeloosheid. Eigen kracht. Henoch zegt niet van zichzelf, kijk eens naar mij, neem mij als voorbeeld… God heeft Hem getuigenis gegeven. Daar komt het bij ons ook op aan, wat God van ons vindt.

Wat was het wandelen met God nu precies? Het geloof - een bewijs van de zaken die je niet ziet. De aanwezigheid van God wordt hem tastbaar. Leven uit de volle werkelijkheid die God zelf is, daardoor had de dood geen vat meer op hem. Als twee mensen wandelen hebben ze elkaar eerst ontmoet. Zullen we samen opwandelen in het leven? Ontmoet en kennisgemaakt.

Dat geldt ook voor God en mens vandaag. Wandelen met God, het lijkt zo ver van huis, van de kerk. We geloven wel dat God ons zal helpen, zoveel mogelijk. Maar wàndelen met God? Misschien niet omdat er nooit een ontmoeting geweest. Het is ook een wonder als ons God tegenkomt… Anders gaan we onze eigen gang. Dat zie ik wel eens vanaf de kansel, `ik doe wat ik wil, en wat mij goed dunkt`. Ben je dan God wel echt tegengekomen. Halt, laten we eerst eens praten. Voelt u?

Wordt het voor ons Hemelvaartsdag? Dan zul je ernaar leven. Als er twee gaan wandelen is er een die het initiatief neemt. Zullen wij gaan wandelen samen. Dat gaat van God uit. Terwijl Hij de beledigde partij is. Ga je mee naar de hemel, vraagt Hij vanmorgen, aan ieder van ons. Dat is wel een wonder, wanneer mensen in beweging komen richting hemel. `We geloven toch?` Maar je ziet zo weinig mensen veranderen…

Henoch een bijzondere man, ja,maar hij was ook uit Adam geboren, en net zo behoeftig aan rechtvaardiging. Hoe is dat dan gelukt? Alleen door het geloof, zegt de Hebreeënbrief. Het vraagt een dubbele genade om vandaag te wandelen met God. Dat de werkelijkheid van God je hele leven is. Er is een breukvlak van de ontmoeting, en Hij zegt, we gaan opnieuw beginnen. Daar gaat het feitelijk om in Hebr 11: De grote dreiging is dat jullie zo allen staan, dat je je gaat compromitteren met de cultuur om je heen. Ga terug naar je wortels, je voorvaderen en hun geloof. Hun geloof dat hun hele leven heeft doorademd.
Een ernstige aansporing. Het authentieke geloof, anders houd je het niet. Bekering en geloof is het begin en het einde van de wandel met God. Afzien van jezelf en opzien tot God.
Er kan niets tussen komen of de gemeenschap is weg. Dat is het tere leven.

Wandelen is dat je er voortdurend bewust van bent dat God er is. Als je er geen last van hebt dat Hij er niet meer is, is Hij er misschien nooit geweest. Dan wordt het geen Hemelvaart. Het geloof van Hebr. 11 is een totaliteit. Helemaal van God en voor God.
Door het geloof, dwz steeds opnieuw weer door de crises heen. Als de wereld weer botst. Lieve God ik kan niet zonder U. En als dat waar is, kan God niet zonder u…

Laten we voorzichtig leven. "Er is toch genade, God rechtvaardigt goddelozen…" Heb je dan getuigenis gekregen dat je God behaagt?
Als je ontdekt dat je Hem mist, heb je geen leven meer. Sterft je duizend doden.

Ik zag vanmorgen tegen de kansel op. Dan voel ik me zo werelds en leeg, en zonder God en geloof kan ik hier niet staan. En maar goed dat God het zo doet, of ik ging misschien mijn eigen gang.

Wandelen met God is niet alleen een zeggen wat jij op je hart hebt, maar vooral wat Hij op Zijn hart heeft.
Er zijn zoveel dingen in God te vinden en te krijgen; ik gun u het beste, ipv allerlei dagelijkse zaken die de eeuwigheid niet halen. Henoch wandelde 300 jaar met God. Dat was niet "vervelend", er is zo'n duizelingwekkende hoogte.
Ja, maar Henoch leefde zeker als een heilige? Ja. In een klooster? Nee, hij had een gezin met alle zorgen van dien, was stamhoofd en leefde in een tijd van `wrevel`. Ook typerend voor vandaag. Wrevel, als het op het geloof aankomt.
Gelukkige Henoch. Ook hier in de kerk, rust noch duur voor God in je leven komt.

Henoch werd relatief jong, vergeleken met zijn geslachten, toen hij stierf. Weggenomen, niet gevonden. Een nauw leven geeft een ruim sterven. Wat zullen ze gezocht hebben, en wat kun je ze missen, de mensen die werkelijk met God geleefd hebben.

Is God onze reisgenoot? Of leeft u voor uzelf en met uzelf? Een levenswandel zonder God is een sterven zonder God. Er zijn maar twee uitgangen: met of zonder God de kerk uit. Zonder maakt u op den duur een hellevaart.
Een leven dat niet zonder God kan, dat is te zien, te proeven. Dan is de overgang naar de hemel niet meer zo groot. Henoch werd weggenomen omdat werd Christus werd opgenomen. Wij worden straks weggenomen, of alles wordt van ons weggenomen. Eén van twee.

Edit