Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2003-06-01 17:00:00	dr. C.A. van der Sluijs (em. te Veenendaal)		Voorbereiding H.A.

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
Joh 14:15-16	Joh 14:15-31	2003-06-01.1710.mp3 (Votum en Groet, 16kPro, 0.0Mb) 2003-06-01.1711.mp3 (Schriftlezing, 16kPro, 0.3Mb) 2003-06-01.1713a.mp3 (Preek, 16kPro, 4.6Mb) 2003-06-01.1713b.mp3 (Preek, 16kPro, 0.7Mb) 2003-06-01.1719.mp3 (Zegen, 16kPro, 0.0Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Zullen wij troost ontvangen a.s. zondagmorgen bij het Heilig Avondmaal? Dat God van je afweet? Verwacht u dat ook? Dat het u niet om het even is, hoe u deelneemt? Zelfs nu al, de vertroosting, dat God van je afweet in de voorbereidingsweek.
Is het niet vaak, dat u er wel geweest was, en dat u eigenlijk niets mee kreeg? Vertroosting of bemoediging. Misschien wel nooit ontvangen…?

God troost niemand in zijn zonden."Je komt toch als zondaar", jawel, maar als je je zonde leeft en er helemaal geen last van hebt, moet je geen troost verwachten. Ook ongehoorzame christenen moeten geen troost verwachten.
Laat de Heere Jezus aan het woord. De discipelen begrijpen dat Jezus heen gaat. "Wil je troost hebben? Indien gij Mij lief hebt - bewaard mijn geboden." In de lijn daarvan mag je troost verwachten van de Trooster. Troost en Pinksteren zijn niet los verkrijgbaar. Het klinkt zo voorwaardelijk. "Bewaard Mijn geboden" - worden ze weer onder de wet gesteld? Niet de wet van de Sinaï. De liefde tot Jezus moet blijken in gehoorzaamheid. "Mijn geboden". De wet van Christus. Galaten 2, "draagt elkanders lasten en vervuld alzo de wet van Christus".
Heb je naaste lief als jezelf, de kern. Dat wordt naar voren gehaald. Het wordt zelfs een nieuw gebod genoemd. Dat ze niet meer onder de wet van Mozes vallen zal blijken uit een nieuwe existentie, een nieuw bestaan.
Jezus spreekt niet individueel, maar tot het collectief. Krijgen wij misschien daarom zo weinig vertroosting aan het Heilig Avondmaal, omdat we minder uitgaan van het collectief, de gezamenlijkheid, maar van ons eigen individu. Het zijn net allemaal eenlingen aan tafel. Voelen we ons in onze individualiteit onderdeel van het geheel? Indien gij mij lief hebt, bewaart (mv.) mijn geboden. Te weinig de gezamenlijkheid van de gemeente op het oog.

De Heere Jezus is voorspraak: Ik zal de Vader bidden en Hij zal een andere Trooster geven. Als we gezondigd hebben: we hebben een voorspraak bij de Vader. "Wilt u deze zondaar, die zijn zonde belijdt, vergeven op basis van Mijn bloed". En Hij vraagt om de vertrooster, de Heilige Geest. Niet los verkrijgbaar.

Kennen wij Hem vanuit de geloofswandel met Hem? Dagelijkse wandel. Kennen we Hem zo? Als wij Zijn geboden bewaren is Hij een voorspraak voor ons. De Vader geeft Zijn plaatsvervanger de Geest op de voorbede van Zijn Zoon. We kunnen er staat op maken als we Zijn geboden bewaren. Niet individueel maar gezamenlijk. De voorspraak in de hemel en de voorspraak op de aarde. Ze horen bij elkaar.
Het Grieks onder 'bidden' is gebaseerd op gemeenschap, familiair. "Ik zal tegen Mijn Vader zeggen …. we kunnen ze niet alleen laten, dat houden ze niet".
Let er overigens op, dat de gemeenschap tussen vader Zoon en Heilige Geest een weerspiegeling is van de gemeenschap van de gemeente. Alleen zo wordt het Pinksteren. Ook in de toepassing voor ons zelf.

De Geest is de zaakwaarnemer, hij zet het getuigende werk van de Zoon voort. Pinksteren, niet zonder Jezus, niet zonder Zijn geboden nauwkeurig te bewaren, zodat Hij je voorspraak kan zijn. In de eeuwigheid bij ons blijven. Een juridische mystiek, die telkens voor ons pleit. Hij gaat nooit meer weg. Alsof Jezus zelf weer aanwezig is.

Ons bestaan hangt aan deze "Erbij-geroepene", als Hij er niet is, is het niet goed… Heb je gezondigd dat is de eerste voorspraak weer actief.

De Geest der waarheid, de wereld kan Hem niet ontvangen. Hij vertegenwoordigt helemaal de waarheid. Heb Hem lief en bewaar Zijn geboden, dat gij elkaar lief hebt. Als het daar aan schort, moet je geen troost verwachten.
De Heilige Geest vertroost alleen al door Zijn inwoning (Spurgeon)
Zoek je Hem niet, dan wordt het moeilijk. Kent u dat levensgeheim? Uw goedertierenheid is beter dan het leven. De geur van Christus, die door de zaakwaarnemer wordt verspreid.

De Schriften moeten spreken! Indien Gij Mij lief hebt, bewaard Mijn geboden. Alleen zo is sprake van een voorspraak in de Hemel en op aarde. Zo zijn we als individu onderdeel van het geheel, of je valt als individu uit de boot. Pinksteren in de gemeente en in ons hart, en we kunnen niet zonder Hem, en we kunnen niet zonder Hem, de Trooster, omdat we niet kunnen zonder elkaar. De gemeenschap de Heiligen schreeuwt om de gemeenschap met de Heilige Geest . Zo wordt Hij erbij geroepen. Door de Zoon. Wie zondag a.s. zonder de een kan, kan kennelijk zonder de ander (en Ander). Wie zonder de Ander (ander) kan, die kan kennelijk zonder de Een. Niet zonder Jezus, dan ook niet zonder Zijn Geest en zonder elkaar! De adem, geest van Pinksteren,

En ze waren alleen eendrachtig bijeen. En die ene, dan? Die wordt niet meer genoemd.

Edit