Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2003-06-15 17:00:00 ds. W.C. Zuijderduijn (Neerlangbroek)

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
Han 4:29 Han 4:1-31 2003-06-15.1710.mp3 (Votum en Groet, 16kPro, 0.1Mb)
2003-06-15.1711.mp3 (Schriftlezing, 16kPro, 0.6Mb)
2003-06-15.1713.mp3 (Preek, 16kPro, 4.0Mb)
2003-06-15.1719.mp3 (Zegen, 16kPro, 0.1Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
"Gebed om vrijmoedigheid"

Wat mogen wij als gemeente van de Heere Jezus Christus toch geweldig rijk zijn: we hebben het Evangelie. De verzoening met God door de dood van Zijn Zoon aan het kruis. Mogen we daarin delen door het geloof? Voor ons en ook voor anderen: we zijn geroepen om die Evangelieschat door te geven. Dat doen we niet zo maar even.

Petrus en Johannes zijn gevangen genomen, omdat ze de opstanding uit de doden verkondigen. Ze worden vrijgelaten maar ze moeten zwijgen over Jezus. Zo niet, dan worden harde maatregelen getroffen. We verwachten misschien dat de gemeente flink klaagt over wat ze allemaal doorgestaan hebben; dat God dat allemaal toelaat… Nee, ze reageren anders. Hun meester heeft gezegd dat dit kon gebeuren. In de wereld zou verdrukking zijn, niet verwachten dat het gemakkelijk zou zijn. "Ze hebben Mij gehaat, ze zullen ook u haten".
De reactie is: bidden tot God. Aan Hem leggen ze de nood en zorg voor. Wij hoeven ons niet te verantwoorden voor een rechtbank. Maar we zien er kennelijk ook tegenop, om te getuigen. Hier zien we hoe het moet. Het zijn maar mensen. Ze wimpelen het gevaar dat hen bedreigt niet zomaar weg, maar ze richten zich op de Heere. Geen berg zo hoog, of we kunnen er in het geloof in het geestelijk leven overheen komen. Voor welke tegenstanders zouden wij dan vrezen? God behaalt de overwinning over zijn vijanden, zo zongen we uit Psalm 2.

Heere, zie op hun dreigingen, beteugel de woede van onze vijanden. Het is ons tot troost en bemoediging beschreven. Iets vergelijkbaars kunnen wij meemaken. Het gebed is niet om ons te ontslaan van onze roeping, 'want het is zo zwaar', maar om ons opgewekt met blijdschap in het werk te laten door gaan. Hoe het ook tegen kan zitten. Om die ene Naam door te geven. Dat we ons niet laten intimideren, dat we ons niet schamen.

Je moet er zeker wel voor geleerd hebben? Nee, het waren juist ongeleerde, eenvoudige mensen. Zonder wetenschappelijke opleiding - we vlakken dat niet weg, maar een voorwaarde is het niet. 'Ik kan dat niet, want ik heb geen opleiding gehad'. Petrus spreekt zo krachtig omdat hij vervuld is met de Heilige Geest. En die Geest wil in iedereen wonen. Ook in jou, en via jou in anderen werken.
Door de stem van één vrouw ging Petrus tegen de vlakte, en nu staat hij voor de hele geestelijke top, maar de kracht van de Heilige Geest is er, en dus moet hij spreken.

Geef, Heere; wij kunnen het niet organiseren. Geef ons de vrijmoedigheid. Om het hele woord te spreken, ook die dingen die scherp zijn. We hebben het hele Woord nodig om zalig te worden.

Is het vreemd wat ze bidden: als één wonder al zo veel woede los maakt, wat zal nog meer wonderen dan voor een uitwerking hebben? Omdat de eer van God zwaarder weegt dan wat ze aan moeite op zich af kunnen krijgen. Dat is toch ook ons verlangen, dat Hij wordt groot gemaakt?
Ze weten hoe belangrijk het evangelie van Gods genade is: alleen daardoor is er redding. En het is een opdracht van God, dat de boodschap wordt gebracht. De prediking mag niet belemmerd.

Op allerlei tijdstippen en waar dan ook kan ons rekenschap worden gevraagd, dan moeten we toch niet met een mond vol tanden staan, maar vrijmoedig Hem belijden.
Als we zwijgen laden wij de schijn op ons om de ander tegemoet te komen in ongeloof. Het kan er om spannen: meer toenadering of verwijdering. We gaan er makkelijk mee om, tegenwoordig: "respect voor elkaar", dat moet ieder zelf maar uitmaken en we laten hem over… Als Jezus ons wilde hebben geldt dat toch ook voor een ander?
Beter onvrede als het evangelie doorgegeven wordt, dan vrede ten koste van het evangelie.
Natuurlijk, het moet niet met de botte bijl, "ik heb alleen de waarheid in pacht". Er moet ernst zijn, zekerheid, maar ook mate, vrijmoedigheid, en ook gedrenkt in liefde en gunning van het hart.
Petrus begint eerbiedig bij het Sanhedrin, maar als het om Jezus gaat, komt hij sterk voor Hem op, als het ware.

Als wij een gebed bidden naar Zijn wil, dan verhoort Hij het ook. Er komt een aardbeving na het gebed van de gemeente. Geen reden tot paniek. Ze weten: God komt met een teken. Ik zal met u meegaan, ook de toekomst in. En ze worden opnieuw vervuld met de Heilige Geest. Ze spreken met vrijmoedigheid, het gebed wordt verhoord. En daar gaat het om, eerder dan het teken van de aardbeving.
Ook zonder de beweging van de aardbodem geeft God de Geest, de vrijmoedigheid om het evangelie door te geven.

Het gebed houdt vast aan het woord van God. Wilt u het ook aan ons geven, ons allemaal! Niet alleen voor dominees. Als we het vragen zal God ook in onze stad wonderen doen. Op dit gebed, dat Hij ook nu grote dingen kan doen en zal doen, ook in Rotterdam, tot lof van Zijn heerlijke naam.

Edit