Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2003-06-22 17:00:00 ds. J. Vis (em. te Meerkerk)

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
Rom 5:1-5 Rom 5:1-11 2Cor 11:22-31 2003-06-22.1710.mp3 (Votum en Groet, 16kPro, 0.1Mb)
2003-06-22.1711a.mp3 (Schriftlezing, 16kPro, 0.2Mb)
2003-06-22.1711b.mp3 (Schriftlezing, 16kPro, 0.2Mb)
2003-06-22.1713.mp3 (Preek, 16kPro, 4.6Mb)
2003-06-22.1719.mp3 (Zegen, 16kPro, 0.0Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Wie in kranten of reclamefolders bladert komt vaak aanbiedingen van `reform artikelen` tegen, alternatieve geneeswijzen uit de `natuur` om beter de eten, te slapen, werken etc. Een scala van mogelijkheden. Reform: het vernieuwen van lichaam en geest. Ze helpen maar tot zekere hoogte. Het woord is oud. Ook de Reformatie is bedoeld als proces van innerlijke vernieuwing. Semper reformanda, de kerk moet steeds hervormd worden. En ook ieder van ons persoonlijk.
Wordt veranderd door verandering van gemoed. Paulus heeft over Romeinen, Grieken, barbaren geschreven: iedereen heeft het nieuwe leven in Christus nodig. Het lijkt een strak dogmatisch betoog, maar dat is niet zo. Het begin van hoofdstuk 5 klinkt toch als een lied! Wij hebben vrede bij God, de relatie is hersteld, door het geloof. Het is geen aanvoegende wijs 'laten we vrede hebben', maar een getuigenis. De vrede komt van God af.
Hoe is het met de relatie tot de levende God in mijn leven? Is mijn leven verbonden aan Zijn verlossingswerk? Of hebben we grijpbare momenten bij onszelf of anderen?
Paulus vertelt in vers 3 e.v. hoe hij tot dat 'bezit' gekomen is: er is sprake van een climax, van verdrukking via lijdzaamheid naar bevinding en hoop, en de hoop die niet beschaamt, dwz zekerheid, vastheid. Maar hij begint bij de verdrukkingen, en daar weet Paulus van, we hebben het gelezen in 2 Cor. Schipbreuk, dorst, honger, koude. Wat heeft hij niet meegemaakt. We zullen er allemaal iets in herkennen. We hebben of krijgen er mee te maken. Ik denk aan dat meisje of die jongen die vorige week te horen heeft gekregen dat ze gezakt waren. Of iemand met een drukke baan, promotie in het vooruitzicht en dan dat onverwachte hartinfarct. Wat een spanning en verdrukking. En we zeggen tegen elkaar; o weet jij daar ook van? We hebben er nog niet mee te maken, als mensen die vervolgd worden om hun geloof.
Maar weten we wat de verdrukking `werkt`, heeft het ons iets te zeggen gehad? Zijn het letters in het zand? Eén golf en het is weg. Of waren het groeven in graniet ingegrift, blijvende verbittering en teleurstelling, wat je maar niet kwijt kunt raken? Dat brengt alleen innerlijk leegte.
Van verdrukking tot lijdzaamheid, volharding. Negatief kan het `deserteren, weglaten` betekenen uit het Grieks, of kracht en geduld hebben om er onder, standvastig te blijven. Ik blijf het dragen omdat ik het dragen moet. We blijven hopen op God. Door de verdrukkingen wordt het uithoudingsvermogen groter, zoals commando's worden getraind.

`Bevinding` kunnen we hier beter vertalen met 'kennis hebben van'. Vraag het maar eens aan een jongen die kennis heeft aan een meisje. Die kennen elkaar. Luther gebruikte het woord Erprobtheit {NBG: "beproefdheid"}, er wordt getest op het geloof, op zijn houdbaarheid. Door de test heen komt de echtheid van het goud aan het licht. Een beproefd geloof. Diepte. Dat brengt bijv. pijn of teleurstelling, in je zelf of omstandigheden, door de aftakeling van het lichaam. Diepte brengt verwondering te weeg. Als schuim in de goud-smeltkroes, we zijn niet meer dan zondaren. Door de diepte heen is ons geloof echt bevonden. En dat is niet te danken aan onze trouw. We bevinden dat God trouw is. Hij laat niet varen, de werken van Zijn handen.

En de bevinding werkt hoop. Die komt uit de diepte op. Hoopt op de Heere, gij vromen.
We hopen allemaal wel op iets. Maar is onze hoop gegroeid, toen God met Zijn verdrukkingen in ons leven kwam? Komt dan ook de bovenste trede, het uitzicht op de zekerheid in beeld? De hoop beschaamt niet. Er is hier sprake van hoop, geloof en liefde - ze wijzen ons ook op de Drieëenheid. De liefde is uitgestort, niet druppelsgewijs, door de Heilige Geest in onze harten. Deze rivier Gods is vol van water. Al die jamaars verlies ik, nu ik mag delen in die overvloed van Hem, liefde van één kant. Dat vraagt om wederliefde.
Het leven is niet altijd op dat hoge plateau, het kan flink spoken in het leven van een Christen, en door diepe dalen gegaan worden. Maar we roemen ook in de verdrukkingen, want ik ben verzekerd, dat niets ons kan scheiden van de liefde Gods, die is in Christus Jezus.

Ik zal God, mijn God nog loven.

Edit