Edit|
EditReeks Samenvatting:
We zijn op reis, het leven is een pad. Voor de één een lange reis, voor de andere een kortere weg. Aan alle wegen komt een einde. Het geldt ook voor groepen mensen, landen, culturen, beschavingen. En het gaat er om de goede weg te gaan. Waarvan de bestemming zeker is. Het hoeft niet per se de makkelijkste weg te zijn. Je gaat niet op weg, je bent op weg. Onderweg maak je steeds keuzes. Je leven hangt ervan af. Hoe weet je dat je de goede keuzes maakt?
Welke weg ga je, is belangrijker dan wie ben je. Je gedrag, je handel en wandel tekenen wie je bent.
Kies het leven opdat gij leeft, gij en uw zaad, zegt Mozes. Met het inslaan van steeds weer verkeerde wegen loopt de weg van het volk Israël doodt in de ballingschap. Jeremia heeft 40 jaar lang de afloop gezien, de handhaving van allerlei afgoden, altaren. Hij heeft het verzet tegen de boodschap van God aan de lijve ondervonden.
Het volk was nog steeds godsdienstig, er worden kapitalen uitgegeven aan de offerdienst.
Koning Josia vindt het wetboek in de tempel, schrikt, en stelt allerlei hervormingen in. Maar ze zijn niet tot het hart van het volk doorgedrongen. Er gaan nog allerlei verkeerde gebruiken door. Het verbond zelf wordt niet gehouden, geen gaan in de wegen van de Heere. En God èn de zonde. Toegejuicht door valse profeten.
Jullie zijn zo ver van God vandaan, draai je nog eens om, kijk nog eens terug, zodat je de goede weg mag vinden onder de ouden paden. De weg van het verbond. Bij ons is het vaak: hoe nieuwer een weg hoe beter. Oude hebben kuilen en bobbels. Maar vroeger waren de oude wegen de beproefde wegen. De uitgesleten weg is de veilige weg, zegt een Latijns spreekwoord. De weg van Gods woorden heeft een veilige, vaste aankomst.
Kies vaak verkeerd en het wordt steeds moeilijker om de weg terug te vinden. Maar God roept terug. Wij zijn ook de weg kwijt, individueel, cultureel, maatschappelijk. Vroeger waren er wegwijzers, maar de westerse cultuur is in de jaren 60 de weg kwijt geraakt, in het duister tastend naar herkenningspunten. Onze beschaving staat ook op een kruispunt. De ethische beslissingen van de afgelopen tientallen jaren laten dat zien, en we kiezen verkeerd. We doden kinderen in de moederschoot, ouderdom is een reden voor euthanasie, de afschaffing van het huwelijk als unieke band tussen man en vrouw. Wij kiezen destructie. We betalen een hoge prijs: de zedelijke ondergang van een nieuwe generatie. Een groep wetenschappers: kinderen missen de bescherming van huwelijken gezin nodig. Mensen durven niet meer te kiezen voor een levenslange relatie. Dat is de prijs.
Hoe snel kan een bijbelgetrouwe kerk onderuit gaan: Rotterdam was vol van vele grote Gereformeerde kerken, maar schriftgezag en verzoening verdwenen. In hoeveel kerken is Gods waarheid aan de kant gezet, we zijn nog wel heel religieus net als in Jeremia's tijd. Maar van het kruis en levensheiliging willen we niet horen. We hoeven niet naar links te kijken: in hoeveel gereformeerde gezindten wordt de rechtvaardiging van goddelozen nog echt verkondig, zonder beperkingen die we zelf verzinnen? Ook voor de kerk is er maar één weg terug. Ga de weg die vele duizenden voor ons gingen. Hetzelfde spoor: de weg van het geloof en het vertrouwen in de Heere Jezus Christus. Veel vernieuwing brengt vaak meer bij God vandaan.
Wat wij nodig hebben in de kerk is luisteren naar de Schrift, gezonde theologie en geloof in Christus.
Wat is de weg? Christus. Hoe zullen wij de weg weten, vroeg Thomas. Ik ben de weg en de waarheid en het leven, antwoordde Jezus. Niemand komt tot de vader dan door Mij. Die oude weg, die altijd weer nieuw is. De weg naar God is een verse, de enige weg.
Zeg niet als Israël: 'wij zullen naar de wachters niet luisteren. Die weg is mij te nauw.' Verwerp de goede weg niet. Alle andere wegen lopen dood. Verloochen jezelf, kruisig je vlees - God geeft de kracht om dat te doen. Het is een weg met een zekere bestemming.
Door rust en vertrouwen in God, zoals Jesaja zegt. Komt allen tot Mij allen die vermoeid en belast zijt en Ik zal u rust geven.
Als Christus niet je weg wordt, dan struikel je uiteindelijk over Hem. In plaats van het fundament een steen des aanstoots.
Maar die Uw wet beminnen hebben grote vrede en geen aanstoot. Geef dan gehoor aan de nodiging van God. Kom tot Mij allen die vermoeid en belast zijt. Dan doe je het niet meer zelf, maar geef je je zaligheid uit handen.
Aan alle wegen komt een einde. Maar, dan blijft er rust over voor het volk van God. Want wij die geloofd hebben gaan in in de rust.
Mensen van de weg, werden de oudste christenen genoemd. Hij is de weg omdat Hij zelf onze weg gegaan is. Hebt u al leren zeggen: U bent mijn weg?