Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2003-07-06 10:00:00 prof. dr. W. Balke (Em. te Den Haag)

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
Han 8:1-3 Han 7:48-8:8 2003-07-06.1010.mp3 (Votum en Groet, 16kPro, 0.1Mb)
2003-07-06.1011.mp3 (Schriftlezing, 16kPro, 0.4Mb)
2003-07-06.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 4.6Mb)
2003-07-06.1019.mp3 (Zegen, 16kPro, 0.0Mb)
2003-07-06.1710.mp3 (Votum en Groet, 16kPro, 0.0Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Er is een grote oploop, er staat een jongen, op wacht als het ware. "Ik heb hier de kleren van de mensen, die ginds aan het stenigen zijn". Stefanus, de eerste martelaar uit het Nieuwe Testament. Diaken was hij geworden, gepakt op straat, voor de hoge raad gesleept. `Niet meer spreken in die naam`,was er al vaker gezegd. De engel die de apostelen uitgeleid had ,zei niet "duik onder", maar "sta in de tempel en verkondig het leven en de opstanding". Stefanus had zo'n indrukwekkende toespraak gehouden, die uit moest lopen op òf buigen òf barsten. Hun harten barsten, staat er.
Hoe houdt Stefanus het uit op die plaats? Kun je je dan maar niet beter aanpassen? Nee hij hield het vol, van hij zag Jezus staande aan Gods rechterhand. Hij had een andere Rechter voor ogen. Stefanus' dood is een gerechtelijke moord. Maar hij heeft een stralend gezicht, weldra met bloed besmeurd, het gebed aan het eind, en hij ontsliep.
Saulus vindt het wel goed. Hij was veelbelovend, leerling van Gamaliël. Was hij niet helemaal van streek? Nee, hij had er een welbehagen in. Want Stefanus had toch zijn God belasterd? Het Sanhedrin had hoge verwachtingen van hem, Gamaliël vonden ze te slap. Saulus kan z'n volksgenoten niet ongemoeid laten die van "die" weg zijn. Saulus: "van God gebeden". Saul zocht David te doden, deze Saulus zoekt de meerdere David te doden. Hij verwoestte de gemeente. Het wordt al grimmiger.

De dood van Stefanus is aanleiding tot een hevige vervolging, alsof ze bloed geroken hebben. Het ging eerst zo voorspoedig, en plots een golfstroom van haat. Ze vluchten weg, en daarmee werd de blijde boodschap overal verbreid! De maatregelen van het Sanhedrin hebben het tegenovergestelde effect. Het vrome, godsdienstige masker gaat af, een wolf werpt zich op de schapen van Christus. Zo is het er in de geschiedenis vaak aan toe gegaan.Deze geseculariseerde wereld wordt ook vijandiger. Om nog maar te zwijgen van de vijandschap van de wereld van de Islam: een bijbel hebben mag al niet, laat staan een kerk bouwen, tegen over alle moskeeën hier!

Ook al verspreidt het Woord, de schade aan de gemeente is enorm. Iedereen gaat weg, behalve de apostelen. Het richt zich kennelijk met name tegen de grieks-sprekenden, die hadden juist het evangelie in grote getale aanvaart. De apostelen moeten hun werk nog voortzetten in de moedergemeente in Jeruzalem. Heel opvallend. De vijanden kunnen nooit doen wat ze maar willen. Een hogere wijsheid beheerst hun macht. `Hoe kan God het toelaten` denken we dan. "Behalve de apostelen", daar heb je de teugel. Wie kan dat doorgronden? Zal het leem tegen de pottenbakker zeggen, wat doet gij? Wij kunnen er niet bij, maar de vijanden ook niet ! - Wat een troost: niet morrend klagen, maar biddend waken.

De begrafenisstoet gaat voorbij, onder een grote rouw. Een laatste eer wordt hem bewezen. Net als aan de Meester, de laatste woorden waren gelijk: " Heere, reken hun deze zonde niet toe". Het Sanhedrin verhindert het niet. Het is geen stiekeme stoet. Ze klagen dat ze deze man van liefde moeten missen. Een getuigenis. Ze geloven in de opstanding der doden, en we roemen in het getuigenis van Stefanus, volgen in zijn voetstappen. De herinnering stemt tot grote dankbaarheid.
Christus zorgt voor Zijn gemeente, en Zijn dienaren. Christus is in Jeruzalem de baas. De begrafenisstoet krijgt de voorrang, en de apostelen worden ongemoeid gelaten.

Wat zijn wij vaak ongelovig, kleingelovig, terwijl we zo krachtig mogen vertouwen op Zijn zorg voor de Zijnen. De duivel meende zeker te zijn van zijn overwinning, hij moet tandenknersend toekijken, dat hij totaal is overwonnen en tenietgedaan in het kruis en de opstanding.

Velen zuchten in de gevangenis, zouden ze gebeden hebben als Stefanus? De Heilige Geest bidt door hen, met hen. Hij is bij machte de deur van de gevangenis te wenden. Nooit kan het geloof toch te veel verwachten?
Voor de poort van Damaskus wordt Saulus een halt toegeroepen, op de knieën gedwongen, om te vragen wat wilt Gij, i.p.v. wat wil ik? Begenadigd mag hij met Christus opstaan in een nieuw leven. Hij zal zijn leven nu lijden als dienstknecht van Jezus Christus. God verandert mensen. Wij zeggen 'de appel val nooit ver van de boom', maar in Zijn genade rekent Hij ons niet af op ons verleden, maar veroordeelt het wel.

Paulus schrijft troostbrieven, geen dreigbrieven; Genade zij u! Ben je zo omgedraaid als een blad aan een boom? Ja, maar niet ik maar de genade van God. En wat hebben we veel aan Paulus te danken.
In de gevangenis zijn ze niet door ieder verlaten. De Heere is bij mij, ik zal niet vrezen. Dan weten wij wat we aan God hebben. De open hemel boven Stefanus verzekert ons van een levensruimte, wie kan ons scheiden van de liefde van God?

Aan wiens kant staan wij? Aan de kant van Saulus of Stefanus? Saulus is al begonnen met het zaaien van het evangelie voor hij het wist, terwijl hij denkt onkruid uit de roeien. Hij zaait de mensen uit! Een ding is nodig, dat wij Christus ontmoeten, en dat wij van ons eigen leven gaan belijden het onkruid, en na de dood is het leven mij bereid, God neemt mij op in Zijne eeuwigheid.

Edit