Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2003-08-31 17:00:00	dr. C.A. van der Sluijs (em. te Veenendaal)

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
1Kon 19:11-13	1Kon 18: 31-40 1Kon 19:1-13	2003-08-31.1710.mp3 (Votum en Groet, 16kPro, 0.1Mb) 2003-08-31.1711a.mp3 (Schriftlezing, 16kPro, 0.2Mb) 2003-08-31.1711b.mp3 (Schriftlezing, 16kPro, 0.4Mb) 2003-08-31.1713.mp3 (Preek, 16kPro, 5.1Mb) 2003-08-31.1719.mp3 (Zegen, 16kPro, 0.0Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
De Gereformeerde Bond heeft gevraagd op deze dienst aandacht te geven in woordbediening en voorbede over de precaire situatie waarin de kerk zich bevindt. In december moet een besluit worden genomen over de eenwording van Nederlandse Hervormde Kerk, de Gereformeerde Kerken in Nederland en de Evangelisch Lutherse Kerk. Er dreigt een grote kerkscheuring. Er zullen scheuren gaan lopen dwars door kerkenraden en gezinnen. Er is veel gediscussieerd - het dreigt te gaan gebeuren en alleen Hij kan het afwenden. Maar alleen Hij weet ook wat goed voor ons is.
Als je al ziet wat er een werk is verzet en hoeveel tijd er mee gemoeid was - het maakt moedeloos, je denkt, wat haalt het allemaal uit. Sommigen denken dat de Hervormde Kerk ophoudt te bestaan, andere menen het buiten de Protestantse kerk voort te zetten, de verwarring is compleet. Ik heb mezelf teruggevonden in de profeet Elia. Ik ben geen profeet, maar zijn situatie kan ik mij levendig inbeelden. Hij dacht dat na de Karmel God op nieuw gediend zou gaan worden, dat het volk zich zou verenigen in de dienst van God. Kiest dan heden wie gij dienen zult. God had geantwoordt met vuur. God had bewezen God te zijn van hemel en aarde. Waarom doet God niets? Het is genoeg, Heere. Elia spreekt voor zijn beurt; laat mij maar sterven. Een engel maakt hem wakker - je mag nog een poosje verder. Hij komt op waarschijnlijk dezelfde plaats waar Mozes de heerlijkheid van God heeft gezien. Nu is er echter Godsverduistering. Wat merk je van God? Elia krijgt een praktische preek, op een dood punt.

Zijn kracht wordt in onze zwakheid volbracht, m.a.w. het kruis krijgt zijn betekenis. Niet door grootschalige organisaties, door bonden of comités.
Er is geweld in de natuur, maar de Heere was niet in de wind noch de aardbeving of het vuur. Dat verwacht je - zo was het op de Karmel. Op Golgotha komt er duisternis - de rotsen scheuren als Jezus sterft. Opzienbarend Pasen en Hemelvaart - tongen als van vuur met Pinksteren; maar dat grootkapitaal van de macht van God wordt uitbetaald in kleingeld. Het suizen van een zachte stilte - de meest pinksterloze situatie van je leven, van de kerk, van het volk Israël.
Zullen we er een les uit trekken? Je kunt het erg moeilijk hebben, angsten hebben, eenzaam zijn - heeft alles te maken met de menselijke psyche en de duivel. Stel je vertrouwen echter niet op vreselijke ontreddering, emotionele toestanden. U bent niet behouden, omdat u bijna tot wanhoop bent gedreven. "Die Elia heeft nog eens wat meegemaakt, zeg". Geen wankelbaarder fundament voor de hemel dan alleen maar te weten dat je verloren bent. Je denk toch ook niet dat je rijk bent, omdàt je je arm weet. Er is berouw, een gevoel van zonde, opkomend uit een ontwaakt geweten, maar niet uit God. De Heere was niet in de storm en niet in de aardbeving en niet in het vuur, alhoewel Hij er wel mee te maken heeft: Hij gaat voorbij. Kennis van ellende is goed gereformeerd, maar op zich niet zaligmakend.
Gods blijvende tegenwoordigheid is van andere aard. Na het vuur het suizen van een zachte stilte, een zachte koelte. Zoals na een geweldig onweer. Je ademt op - je hoort de frisheid van de stilte. Daar is de Heere. Als Elia dat hoort, bedekt hij zijn gezicht; daar is God. Zoals het wel eens gebeurt in de kerk als het stil wordt. Daar is de Heere, niet in de storm van woorden van dominees en het kabaal.
Er waren nog 7000 die de knie voor Baäl niet gebogen hadden - Elia dacht dat hij alleen was overgebleven, en niet als resultaat van de Karmel, maar zij waren er van te voren al.
Artikel 27 van de Ned Geloofsbelijdenis: "En deze heilige Kerk wordt van God bewaard, of staande gehouden, tegen het woeden der gehele wereld; hoewel zij somwijlen een tijdlang zeer klein en als tot niet schijnt gekomen te zijn in de ogen der mensen; gelijk Zich de Heere gedurende den gevaarlijken tijd onder Achab zeven duizend mensen behouden heeft, die hun knieën voor Baäl niet gebogen hadden."- die 7000, die zijn er vandaag nog. Je hoort er nooit van; door het stille werk van Gods Geest. God is niet gebonden aan een naam, ook al is de Nederlandse Hervormde Kerk mij dierbaar. Wij belijden dat het werk van God in stilte doorgaat. Denk aan het zuurdesem - dat zie je niet, maar doet zijn werk. Soms als op Golgotha, maar we blijven op de hoogte van het heil zolang er nog een open Bijbel is in ons land. Zolang er nog biddende mensen zijn in ons land - u kent ze misschien niet, ze timmeren niet aan de weg, schrijven niet in de Waarheidsvriend, worden niet geïnterviewd voor de radio, maar God kent ze. De macht van het kleine - de stillen in den lande. Je hoeft geen predikant te wezen om als vader of moeder te vertellen van de Heere Jezus. Als je als moeder 's avonds bij je kindje neerknielt, `zullen we bidden`: Ik ga slapen ik ben moe, sluit mijn beide oogjes toe, Heere houdt ook deze nacht - deze kerkelijke nacht - over ons getrouw de wacht. Daar en dan gebeurt het. Daar is God. Na het vuur, het suizen van een zachte stilte. Is het geen grote genade dat God op een stille wijze mensen betrekt bij Zijn heil? Is dat niet groot?
Natuurlijk er is een Paulus bekering - pats boem afgelopen. De Heere ging voorbij, hij at drie dagen en nachten niet. En Annanias zegt, Saul, boeder - het suizen van een zachte stilte, en de schellen van hem van zijn ogen.
Als je niet zit te luisteren voor een ander, maar het woord komt tot jezelf: - Janet, Margreet, Henk, wat doe je hier - hoe ben je in die moedeloze situatie verzeild geraakt? Hervormd gereformeerden wat doen jullie hier? Ben Ik er niet meer? Dan komt het wel heel direct tot je… Dan zeg je niet bij het uitgaan van de kerk "mooie preek, hè?" Maar je gaat stil naar huis en zegt 'lieve God, weet u van mij af?' Met mooie preken wordt je niet zalig.

Dit is het wat God in de kerken van de Reformatie mag bewaren - dat geheim van de bediening van de verzoening. Er waren zoveel stemmen, zoveel aanvechtingen en moedeloosheid - en dan is daar de kracht van het bloed van Jezus. Heere, bent u daar?
Geen synode neemt ons dit geheim af. Ziet Ik ben met u tot het einde der dagen,al wankelen muren. Lieve God ik mag U zo kennen. Hopen op uw naam. Komt tot Mij, allen die vermoeid en belast zijn en Ik zal u rust geven. God bewaart en bewaakt Zijn eigen werk uit genade. Stelletje `eigenwijzelingen` die we zijn, wij hebben het niet verdient. Maar de verdienste van Jezus Christus wordt zacht en stil in het evangelie verkondigd.

Deze God is niet te vinden bij schreeuwerige mensen, of bij de schreeuwers bij grote manifestaties. Hij zal niet schreeuwen nog Zijn stem verheffen op de straten, maar luister naar die zachte stem in de bediening van het evangelie.
Als Hij tegen je zegt 'Mijn vrede geef ik u' - laat gebouwen en instituten dan instorten. Wat maak je Elia, ben ik niet dezelfde van de Karmel? Wat dacht u de komende maanden van zo'n stille tijd? Stilgezet en stil geworden door God. Heere, houdt deze kerkelijke nacht over ons getrouw de wacht. Van Hem is mijn heil, en niets wat er gebeurt in mijn gezin en de kerk kan me helemaal ruïneren, maar van Hem is mijn heil.
Dat is niet de stilte voor de storm, maar de stilte nà de storm.

Edit