Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2003-09-07 10:00:00
dr. C.A. van der Sluijs (em. te Veenendaal)
Voorber. H.A.

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
Jes 26:8 Jes 26:1-12 2003-09-07.1010.mp3 (Votum en Groet, 16kPro, 0.1Mb)
2003-09-07.1011.mp3 (Schriftlezing, 16kPro, 0.3Mb)
2003-09-07.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 4.3Mb)
2003-09-07.1019.mp3 (Zegen, 16kPro, 0.0Mb)
2003-09-07.1710.mp3 (Votum en Groet, 16kPro, 0.1Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Er zijn drie soorten geloof. Een wondergeloof, tijdgeloof en een zaligmakend geloof. Het eerste hoort bij diegene, die leeft bij het buitengewone, het tweede geloof je een tijdje lang. Het zaligmakend geloof heeft die, die gelooft dat zijn geloof overgaat in aanschouwen van de Zaligmaker. Wat verwacht ú eigenlijk? Als je jong bent veel, als je oud bent, `toch nog dat`. En wat verwachten wij kerkelijk de komende maanden, vóór de 12 december. Wat verwachten we daarvan eigenlijk nog?

Vorige week sprong een bejaarde van de serviceflat, hier dichtbij. Geen verwachting meer - ontstellend; kenmerkend voor onze tijd. Hooguit in het horizontale is er nog wat pluk-de-dag-verwachting. Onze verwachting strekt zich uit naar God; ja, als het maar geen verlenging is van het nu. Als "Germanen" verwachten we nog steeds het Walhalla - idealisering van het nier en nu.

Leven doet echter hopen . Het gaat in onze tekst over een beangstigende eindtijd. Israëls vertrouwen op God in een heel moeilijke tijd. Vers 4-6 roepen op om op God te vertrouwen - juist in een moeilijke situatie. Als het goed gaat is dat niet zo moeilijk. Een rechtvaardige zal altijd ruimte vinden in elke beklemming om op de Heere te blijven hopen. Leven doet hopen. Israël, en de rechtvaardige, die echt leeft, verwacht het alleen nog van God. Voor de verlosten, Zijn gelovigen is het Heilig Avondmaal. Danklied der verlosten staat boven deze perikoop uit Jesaja.

Wat verwachten we? Misschien zegt u, ik veracht nu al niets meer. Dan scheiden onze wegen. Wat verwachten we, als je echt meelevend bent? "Wij hebben ook in de weg van Uw gerichten hebben wij U o Heere verwacht." God zet hier een kruis, en daar krijg je de tekst in beeld. Niemand houdt van nature van het kruis. Maar in de gerichten houdt God nog van Zijn volk. De tekenen wijzen erop, dat God Zijn volk verlaten heeft, maar juist hierin erkent Israël zijn God. Israël staat hier in het gericht, het kraakt in zijn voegen en staat óók onder de bewarende hand van God. Houd dat bij elkaar. Dan hebben wij toekomst. Wanneer wij ook onder het kruis hopen op God.

Voor 'gerichten' staat een Hebreeuws woord dat ook in verband wordt gebracht met 'meetsnoer'. God geeft aan bij wie Hij horen wil en bij wie niet. Wat verwacht u? Is God niet meer in beeld als het kruis komt? Alleen als het zo genaamd `goed` gaat? Als het gaat zoals ik wil? Zegt u: wat een zegen dat God Zijn kruis op Zijn kerk legt in deze dagen? Nu zal blijken wie God is, en wie bij Hem hoort. Blij met het kruis. Dat het pad van een rechtvaardige effen is, betekent niet dat het makkelijk is. De vrome worden door zorgen en ellende geoefend en er meer toe bewogen om op God te steunen. (Calvijn).

God in beeld, als het kruis komt. De gerichten van God bleken bevrijdend te zijn in de doortocht door de zee.
Een tijdgeloof komt voor een zgn. Rode zee, pakt een vliegtuig en vliegt erover heen. De zee voor je, Egypte achter - we kunnen niet verder, dan moet je verlost worden, als je dat zelf niet kunt. Nooit vastgelopen?
Het doet ons blijven waar we zijn tot Hij zegt, 'doet ze voort trekken': en dat is het wonder: de zee gaat open. Zo gaat de kerk droogvoets door de rode zee van Jezus bloed. Zo wordt het volk verlost, een Christen zalig.
Verstaat u dat niet, volgt u dat niet, dan mag u niet aan het Heilig Avondmaal.

vers 12: Heeft u nog geen vrede van God? Zijn misschien al uw zaken nog niet uitgericht? Neem dat eens mee.
Het zielsverlangen van de vromen gaat uit naar Zijn naam en roem, laat Uw naam verhoogd worden, want u bent tot Dezelfde (Jahwe)? Vat dat dan maar samen in de naam van Jezus. Een liefelijke naam, geen naam zoeter. In deze nacht van het volk Israël. In de nacht waarin Jezus verraden wordt; Ik heb grotelijks begeerd dit Avondmaal met u te houden. En de begeerte van onze ziel is tot Uw naam.
Doe dat dan tot Mijn gedachtenis. Het diepste begeren van onze ziel, mijn overdenken van Hem zal zoet zijn. Is dat ons leven? Een beetje aan godsdienst doen. Of zo helemaal gehecht aan de naam van de Heere, onder het kruis. Je ziel vervlochten met Hem, het leven van mijn leven.

Kon u het volgen? Wie niet volgen kon moet achter blijven. Die volgt Jezus niet, kan Zijn dood niet gedenken. Wie het verstaat deed mee vanmorgen. Een wonder van Golgotha, uitgericht in mijn leven. Als dat je leven niet is, moet je niet komen. Opdat je gericht straks niet des te zwaarder wordde.
Deze God is onze God. Hij is ons deel, ons zaligst lot.

Edit