Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2003-09-28 10:00:00	ds. L.J. Geluk (em. te Rotterdam)

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
Mat 16:6,12	Joz. 23: 6-13 2Cor 13:1-11 Mat 15:39-16:12	2003-09-28.1010.mp3 (Votum en Groet, 16kPro, 0.1Mb) 2003-09-28.1011a.mp3 (Schriftlezing, 16kPro, 0.2Mb) 2003-09-28.1011b.mp3 (Schriftlezing, 16kPro, 0.2Mb) 2003-09-28.1011c.mp3 (Schriftlezing, 16kPro, 0.2Mb) 2003-09-28.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 4.2Mb) 2003-09-28.1019.mp3 (Zegen, 16kPro, 0.1Mb) 2003-09-28.1710.mp3 (Votum en Groet, 16kPro, 0.1Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Zie toe en wacht u van de zuurdesem van de Farizeeën en Sadduceeën.

We ontmoeten in ons leven allerlei mensen. Sommigen ontmoet je telkens weer, andere maar één keer. Ook het leven van de Heere Jezus was vol ontmoetingen, die niet allemaal even goed afliepen. Wij zijn in zo'n ontmoeting twee mensen, maar Jezus was niet zomaar een mensenkind, maar de Heilige, de Rechtvaardige, vanuit de eeuwigheid in de tijd gekomen. Hij ging Zijn weg door deze kwade wereld heen. Wat door de media tot ons komt is maar een topje van de ijsberg. De wereld, wij zijn zo verkeerd voor de ogen van de Heere God.
Plotseling staat Hij oog in oog met de Farizeeën en Sadduceeën, om Hem erin te laten lopen. Hun bedoeling is volstrekt onzuiver. Ze willen niet geloven maar zichzelf handhaven. Een mens komt niet tot geloof door tekenen. Jezus heeft zovele stommen doen spreken, blinden de ogen geopend. Ze willen Hem echter niet zien zoals Hij is. Een teken van de hemel…
Ze lijken op die velen buiten of op de rand van de kerk die zeggen: bewijs eens dat God bestaat! Wie kan dat? De apologetiek kent inderdaad Godsbewijzen, maar wie is daardoor ooit overtuigd? Door bewijzen komt niemand tot geloof. Eerst is er het geloof, en dan gaan je de tekenen zien. In de natuur, in de geschiedenis, misschien wel in je eigen leven. Door het geloof ga je anders zien.
Jona werd als het ware na drie dagen uit de doden uit de vis opgewekt. Dat teken zullen ze zien. Jezus keerde hen de rug toe, Zijn geduld was voor dit moment op. Dan is Hij weer in de kring van Zijn volgelingen. Hij denkt nog door over de ontmoeting, en Hij zegt: wacht u. Hij bindt het hen op het hart. Laat de zuurdesem van Farizeeën en Sadduceeën u niet aantasten. Je wordt er door bedorven, je gaat er aan te gronde.
De discipelen hebben vergeten brood te kopen, zou dat het zijn wat Jezus bedoelde? Jezus moet hen bestraffen, dat ze zich alsnog zorgen maken over die broden - en het gaat niet over het zuurdesem in het brood, maar in de leer van de Farizeeën en Sadduceeën.

Zuurdesem, voor ons niet zo'n toegankelijk beeld. Maar toen bakte elke huismoeder zelf brood. In de schaal met meel kwam een brokje van het meel van de dag ervoor, dat werkte als gist en het doortrok het hele meel. Zuurdesem. Heel vaak beeld van het doortrekken van het bederf. De discipelen zijn niet geïsoleerd maar hebben allerlei kontakten en wij ook - het komt tot allerlei gesprekken, die ons ook beïnvloeden. En zij hadden nog geen last van de radio, pers, TV, bij ons is dat nog veel sterker.

Farizeeën en Sadduceeën gaan samen naar Jezus toe - en dat terwijl ze op gespannen voet staan tegenover elkaar. Ook bij Johannes de Doper gingen ze gezamenlijk. En nu zijn samen naar Galilea gekomen. Ze trekken één lijn tegenover de Heere Jezus. Zoals honden vechten, maar dat onmiddellijk stoppen wanneer ze een haas zien en er dan achteraan gaan. Samen tegen Gods kerk.
Wat leerden de Farizeeën eigenlijk? De Heere Jezus noemt hen huichelaars, omdat ze het weliswaar goed meenden, maar zonder zelfkennis of kennis van God. Zo wilde ze de wet van Mozes naleven. Hoe maak ik mij acceptabel voor God? Een zelfverlossing, zoals alle godsdiensten op het Christendom na. Bewerk je eigen zaligheid. En hier was er een die heel die bouw van eigen gerechtigheid omver wierp. Hij wil een arm en ellendig volk, niets dan lege, vuile handen die je opheft tot Hem.
Sadduceeën heetten waarschijnlijk naar een priester, Zadok. Men trof hen veel onder de leiders van het volks, liberalen. Ze ontkenden veel, dat er engelen zijn, een voortbestaan na dit leven. Geen gericht, al helemaal geen opstanding. Vrijdenkers. Zo gingen zijn hun weg.

Wacht u voor hun zuurdesem, dat je niet door hen wordt besmet. Zodat uw denken door hen wordt beïnvloed. Niet zozeer een systeem, maar hun wijze van denken en handelen. Dan zouden de discipelen het offer van de Heere Jezus gaan verwerpen, en alleen dit leven overhouden en daarvan dan maar zoveel mogelijk genieten.
De Heere Jezus wist hoe zwak wij mensen zijn, hoe snel wij onder de bekoring van een bepaalde denkrichting komen, van iemand die ons de verkeerde kan laat uitgaan; in vriendschap, in verkering, in een huwelijk. Daarom is menig ouder ook bezorgd over de relaties die kinderen kringen. Zullen zij blijven bij de genade die hun is toegezegd in de Heilige Doop? Zullen zij met lege handen tot de God van hun doop komen en vragen: "Heere wilt u mijn vader zijn? Here Jezus wilt U mijn verlosser zijn? Wilt u, Heilige Geest, ook in mij wonen, dat ik de Heere Jezus mag toebehoren, en kind van God mag zijn, en ik mag geloven…?!"

Wat zijn nu voor ons de gevaren? We kunnen op een verkeerd spoor komen. Een paar voorbeelden:
Het verschrikkelijk oppervlakkige leven van velen in de kerk, zo gemakkelijk de hand lichtend met bijbellezen, gebed en kerkgang -`het hoeft toch niet allemaal zo zwaar te zijn`. Hoe velen zijn al in die netten geraakt en hebben op den duur alles kwijtgeraakt?
Of het gevaar van lijdelijkheid. Sommige kringen kleven altijd aan uitspraken, 'het zal je maar gegeven moeten worden', men leeft niet verwachtend maar afwachtend - en ondertussen gaan we onze eigen gang! Het niet verstaan van de belofte.
En aan de andere kant het gevaar van het activisme, allerhande dingen ondernemen, maar niet meer toekomen aan het gesprek met God, ootmoed.
Van de kerk is geen leiding te verwachten. Men is zo druk bezig met SoW.

De weg van navolgen, het werpen van al onze bekommernis op Hem. In soberheid, zonder bovenmatig gebruik van allerlei luxe. In wat voor cultuur leven we niet in dit land? Wat is er veel afval van het geloof, verlating van de kerk, hoe veel kerkgebouwen zijn er al niet gesloopt? Het gevaar van de afval.
Of van het libertijns leven. Herodes, noemt Lucas; hij rekende niet met Hem. Maar hoe zit onze dag eruit? Waar is ons hart mee bezig? Een leven zonder betrokkenheid aan de Heere. Wij zijn voorbijgangers. We kunnen dat nooit zonder dat we geborgen worden.
Vrijheid blijheid - het geld is een verschrikkelijke afgod, genieten - een vreselijke macht. Het niet dienen van de levende God maar afgoden; de grote zorg van Jozua: Dat het volk andere goden ging dienen, aangetast door de zuurdesem van de Kanaännitische volken, die overgebleven waren, of die van de Corinthische cultuur met de vele afgoden en zondige praktijken.

Dat we blijven bij het woord, het gebed toch, van ouders en grootouders voor hun kinderen? Dat de Heere in onze doop al tot ons kwam, toen zei Hij al: Ik wil je Vader zijn, nog voor wij konden roepen, de Heilige Geest zegt Ik wil in jouw hart wonen, dat smoezelig is, om het rein te maken met de Heere Jezus. Tegenover de zuurdesem staat de werking van de Heilige Geest die ons bindt aan de Vader. Die maakt dat wij ons leven in afhankelijkheid van Hem willen leven.
Een leesbare brief van Christus te zijn, een smalle weg, die weg van de navolging, maar laat het dagelijks komen tot het zoeken van de Heere, met het gebed om bewaring voor alle vormen van kwaad. Dat het tot een ontmoeting mag komen, heel onverwacht doordat de Heere ons aanraakt door Zijn woord en geest. Dat we weten: Hij is het - een teken van de hemel begeer ik niet, maar ik mag het weten, Hij is de levende. Hij heeft zich ontfermd en geeft mij Zijn genade en doet mij delen in Zijn toekomst.

Edit