Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2003-09-28 17:00:00	dr. C.A. van der Sluijs (em. te Veenendaal)		Doopdienst van Simone Noëlle Albertine Kint, Cornelis Micha Robijn, Simone de Ruiter

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
Eph 5:25	Eph 5:15-27	2003-09-28.1710.mp3 (Votum en Groet, 16kPro, 0.1Mb) 2003-09-28.1711.mp3 (Schriftlezing, 16kPro, 0.2Mb) 2003-09-28.1713.mp3 (Preek, 16kPro, 5.1Mb) 2003-09-28.1715.mp3 (Formulier, 16kPro, 0.5Mb) 2003-09-28.1716.mp3 (Bediening, 16kPro, 0.1Mb) 2003-09-28.1719.mp3 (Zegen, 16kPro, 0.0Mb)	Doopdiensten Huwelijk en gezin

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Het zou heerlijk zijn om God zo te prijzen in de hemel. En dat zal als we de woorden van vanmiddag verstaan en met elkaar mogen delen. We vervolgen de prekenserie over huwelijk en gezin.
Tot nog toe ging het over de vrouwen; nu is de man aan de beurt. Gij mannen hebt uw eigen vrouwen lief. Het is heel praktisch uitgewerkt, dicht bij het gewone leven, maar gaande weg wordt het verweven met de meest verheven leer aangaande Christus en Zijn gemeente. Deze zaken zijn dan ook niet te scheiden. Wij brengen vaak schotten aan. De rechtvaardiging en de heiliging, leven en leer zijn op elkaar betrokken.

Paulus zegt eerst wat Christus voor Zijn gemeente gedaan heeft. Het offer. En onmiddellijk betrekt Paulus dit op de huwelijksrelatie. Net zo zijn de mannen schuldig hun vrouwen lief te hebben. Er is een verschil aan woordkeus. Er staat niets voor niets in de Bijbel.
Tegen de vrouwen had hij gezegd, wees aan uw mannen onderdanig. Ik kan er nu niet veel over uitweiden, op de Maranathakerk.nu site kunt u de voorgaande preken horen zelfs; dit voor de gasten.
Waarom zegt Paulus het zo: het gaat hier om de eenheid in het huwelijk, de vrede en de gaafheid; kennelijk moeten de zaken dan zo gezegd worden. Onderdanigheid van de kant van de vrouw (en liefde natuurlijk) en liefde van de man. Kennelijk moet de vrouw hier gewezen worden op de haar gegeven positie; de man op de eerste plaats op het element van de liefde. Zo is het een goed samenspel, kennelijk.

De man heeft de leiding in het huwelijk volgens OT en NT. Het heeft te maken met Christus en God. Het huwelijk staat in het kader van de scheppingsorde van God. Zo niet dan ontsporen ze. Uiteraard geen tirannie van de kant van de man; er is zoveel misbruik gemaakt van dit schriftgegeven. `jij hebt niets te zeggen`. Zo bedoelt Paulus het niet! Het gaat om de geheimenis van de verhouding van gemeente en Christus. Als uw huwelijk geen weerschijn is van het hoge huwelijk tussen Christus en Zijn gemeente dan blameert u Hem. Ontaard, ten koste van de liefde. De emancipatiebeweging en het feminisme zou daar best een reactie op kunnen zijn. Wat we in de wereld aantreffen is de schuld van de kerk! Het juiste Bijbelse evenwicht. Geen enkele man is gerechtigd te zeggen dat hij het hoofd van de vrouw is, tenzij hij zijn vrouw lief heeft. Liefde en het accepteren van de positie moeten altijd samen gaan. Anders snap je er iets van.

De wereld heeft nog nooit zoveel gepraat over liefde (`Love`) als nu. Een hele winstgevende industrie. En er is misschien nooit een tijd geweest waarin zo weinig liefde was! Dit hangt samen uiteraard met het los laten van de Bijbel en de teruggaande invloed van het Christendom. In dit het laatste der dagen: de liefde van velen zal verkillen. Naar die mate zie je `Love` steeds breder worden. Je zoekt als mens wel je doel te bereiken, als het niet gaaf kan dan gedegenereerd. Dient hij God niet, dan dient hij een afgod.

Wat is Liefde? God is liefde. Wie God niet kent - die wet niet wat liefde is. Zo zwart/wit? Jazeker.
Gelijk ook Christus de gemeente liefgehad heeft.

Het Grieks heeft drie woorden voor liefde. In het Nederlands zijn ze hetzelfde maar toch zijn er grote verschillen. Eén komt zelfs niet voor in het NT. `Eros` de vleselijke liefde. Kenmerkend voor het zelfzuchtige. Erotiek begeert voor zichzelf. Ik, ego-cultuur. Komt nooit uit boven het niveau van het zelfzuchtige. Typisch voor de dierenwereld; zo kun je leven als een beest. En uitgerekend dit moet vandaag doorgaan voor liefde. Daar leeft men voor en door en van. U leest erover in boeken en kranten en allerlei blaadjes, in de pornografie, TV-programma's en internet. Zelfzuchtig, vleselijk begeren.
Vergeten wordt dat er trouw dient te zijn, tussen man en vrouw - kan ook niet aan de orde komen, bij zoveel zelfzuchtigheid. Verzwegen wordt het lijden van zoveel kinderen die de dupe worden. Ouders let op uw zaak. De wereld propageert de Eros als de liefde bij uitstek. Let erop wat u in huis haalt en hebt. Je hoeft niet wettisch te wezen om hier heel serieus in te zijn. U moet zich niet verbazen als uw kinderen verdwalen als u op deze dingen niet let. Waarmee voeden we hen in de opvoeding?
Beide andere woorden komen wel voor, 'phileo' houden van. En het hoogste is 'agapao' zelf opofferende liefde. Dat is wat Paulus bedoelt (gebruikt). De liefde van God. Je vrouw liefhebben zoals God liefheeft! Kan het niet wat minder - nee, zeker niet.
In Galaten noemt Paulus dit als een van de vruchten van de Geest.

Alleen een christen kan liefhebben met deze liefde. Hoe zit dat dan met alle anderen? Ik wil voorzichtig zijn, maar dit zegt de Bijbel. Er kunnen heel beschaafde hoogstaande karakters bij zijn, maar het meest hoogstaande karakter kan nooit liefhebben met deze liefde, gelijk Christus Zijn gemeente liefgehad heeft.
We mochten wel eens wat voorzichtiger daarmee om gaan.

Een en ander betekent niet dat er voor Eros geen plaats zou zijn. Dat heeft God wel degelijk in de schepping gelegd. Een Christen is niet uitgetild boven het aardse. Het seksuele is niet zondig: op dat misverstand berust de roomse celibaatgedachte. Er niets verkeerds aan. Maar het gaat verkeerd als dit het een en al wordt. Er is Eros zonder Phileo, en zonder Agapao - de prostitutie. Maar waar Agapao is, is ook Phileo en ook Eros.Door de Agapao wordt de Eros ontdaan van zijn egoïsme. Zoals Christus Zchzelf gaf - zo liefhebben. Wie zichzelf terug houdt, distantie schept , zichzelf niet restloos geeft, lijkt niet op Christus en is bezig het fundament te ondergraven tot het in elkaar stort. Maar alleen met het oog op Golgotha leren we onszelf op te geven voor de ander. Er is zoveel godsdienst, ook in de kerk, waar Christus niet in is. We begrijpen de leer van Christus niet die Hij in Zichzelf gegeven is. Wie dat niet weet kan het geven van zichzelf nooit aanleren.
Hier sluit de dagelijks praktijk aan bij het hoogste in het evangelie. Als het zo vaak fout gaat - betekent dat dus dat men het geheim van Christus niet kent. Daarom moeten huwelijkskandidaten samen de Heere kennen. - Soms houd ik mijn hart vast. Het echt *kennen* van het offer van Christus - Wie Zichzelf voor mij gegeven heeft. Wie dit kent moet deze liefde doorgeven zonder meer, al heb je nog zo'n lastige vrouw of man. Alsof Christus geen lastige bruid heeft - Hij had al duizend keer kunnen zeggen: laat maar!!

Dit geldt in zekere zin iedereen. Christus is bruidegom van iedere gelovige, ook als je niet (meer) getrouwd bent. Hij had haar lief, niettegenstaande haar onwaardigheid. `Sorry ik heb jaren geprobeerd met je te leven,maar je bent onmogelijk`. Toen wij nog zondaren waren. Toen wij nog vijanden waren. Als je dat nooit bent geworden, dan versta je die taal niet.

Gods eenzijdige liefde wordt betekend en verzegeld, op drie kleine kindertjes. Het wezenlijke van de ware liefde. Zelf verloochenend. `Mag ik nog een beetje m'n eigen leven leiden? ` Scheruren en barsten, tot de zaak uit elkaar valt…
Eros en ook Phileo willen nemen, en komen daar niet bovenuit. Agapao wil geven, zoals Christus zichzelf heeft gegeven voor Zijn gemeente.

Zo ontvangen wij de gave van het huwelijk en het blijft ook gaaf. Gaaf, hè? Zegt u dat wel.

Edit