Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2007-02-18 10:00:00 ds. J.P.J. Voets (Ridderkerk-Slikkerveer)

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
Mat 20:20,23 Mat 20:17-28 2007-02-18.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 5.3Mb)
2007-02-18T.101.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 10.1Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Moeders begeerte en Vaders beschikking.

Hebben jullie een verlanglijstje, kinderen? Een kraanwagen, voetbal, computerspel? De volwassenen hebben ook wel zo’n lijstje. Cadeautip – geef maar geld. Of een klein notitieblokje – verlangens, we hebben ze allemaal. Ieder kan zo dingen opnoemen. Laat nu eens ieder in zijn gedachte opschrijven wat hij of zij graag hebben wil. Niet zeggen: ik heb alles al... Vraag het straks maar aan je ouders, kinderen, wat zij op geschreven hebben. Huiswerkvraag.

De vrouw van Zebedeüs komt op een opmerkelijk moment met haar verlangen. Jezus had Zijn leerlingen apart genomen, Hij was op weg naar Jeruzalem, de executieplaats. Hij is Zich dat bewust als geen ander. Tot de discipelen dringt het maar nauwelijks door. Tot twee keer toe heeft de Heere Jezus het klip en klaar aan de orde gesteld. Ze lopen rond met andere verwachtingen. ‘Koninkrijk’ zingt maar rond in hun hoofd – U zult zitten op twaalf tronen om de geslachten van Israël te oordelen. Dat het komen in het Koninkrijk met lijden en sterven aan jezelf gepaard gaat, dat komt nog niet over. Wat het hart niet wil, neemt het hoofd niet op.
Er komt een vrouw naar Hem toe. De moeder van Johannes en Jacobus. De moeder van de zonen van - de naam van deze actieve vrouw wordt niet genoemd. Die van de passieve vader wel. Aan moeders hand tot Jezus... Eens brachten de moeders hun kinderen.... het staat er niet. Maar hier komt de moeder.
Het is niet onverschillig waar je je kinderen brengt. Bij het doopvont hebben we ook wel wat beloofd. Onze belofte is niet verzegeld, maar Gods belofte. Hij is onze belofte vóór. Hij wil een God zijn van genade.

Zebedeüs – waar is hij? Heet zijn vrouw Salome? Zij is straks te vinden aan het kruis.Vaders: mag het ook zijn: eens brachten de vaders hun kinderen tot Jezus? Wat is de vaderlijke bijdrage aan de bijbelse opvoeding van het kind? Samen met je kind de zorgen en vreugde aan de Hemelse Vader voor te leggen. Gaan wij ze voor in de priesterdienst thuis? We mogen dat niet aan de moeders overlaten. Vindt u het moeilijk om hardop aan te tafel te bidden? In je hart laten kijken, door God maar ook door je kinderen. Dat geeft ook samenbinding in je gezin. Over Zebedeüs lezen we dat hij zijn netten aan het herstellen was, met zijn zonen. Maar de zonen verlaten de boten en hun vader, staat er. De bloedbanden en broodwinning worden doorgesneden. Zebedeüs betekent ‘mijn gave’. Zijn kinderen zijn zijn gave aan de Koning. Hij zet het bedrijf voort met zijn knechten. De jongens zijn op de ‘Visserijschool’.

Moeder gaat voorop, ze aanbidt Jezus. Over identificatie gesproken. Ze is een lichtend voorbeeld. Ze maakt zich klein voor Hem. Ze weet waar ze zijn moet. Ze weet ook de weg. Hoe kunnen we de kinderen voorgaan, als we zelf de weg niet weten en gaan? Eigen beleving, hoe kom je bij de Heere Jezus. Hem kennen als je Koning.
Ze komt met een harte vraag, ze heeft oprecht geloof. Ze krijgt kritiek – wat een hoogmoed! Hoe verhoudt zich dat met oprecht geloof? Er zit wellicht eerzucht en hoogmoed in haar vraag. Ook in het leven van kinderen van God kan een vleugje zelfbedoeling zitten. Ons hart is meer dan arglistig. Hoogmoed is een hemd: je doet het het eerst aan en het laatst uit.
Geloof kan oprecht zijn, terwijl we nog veel moeten leren van de Heere Jezus. Wanneer is geloof ooit volkomen?
Natuurlijk, ze verdient een vermaning, dat ze nog niet heef gepeild dat Jezus een Kruiskoning is, maar ze steekt toch boven de anderen uit – ze spreekt het toch maar uit, dat die troon van heerlijkheid aanstaande is. De meesten van de schare leven daaraan voorbij, de godsdienst maakt Jezus uit voor de overste der duivelen. Zij houdt niet in het achterhoofd met dat koninkrijk rekening. Maar ze heeft vertrouwen op Zijn triomf. Ze rekent er mee. Christus' koninkrijk staat boven aan haar verlanglijstje.

En nemen wij ons gebed ‘Uw koninkrijk kome’ ernstig? Staat de Heere Jezus en Zijn koninkrijk op ons verlanglijstje? We denken zo vaak na over onze toekomst. Hoe vaak denken we over Zijn toekomst na? Zit het in de mist en hebben we het liever daar nog even? Liever eerst de items van het verlanglijstje erbóven afwerken? Deze koning raadt aan om te waken en te bidden...

We kunnen zo in de weer zijn met van alles en nog wat, maar wat blijft er van over op de dag van onze dood of wanneer Hij wederkomt... Zeg me wat er op uw verlanglijstje staat en ik zal u zeggen wie u bent. Wat moeten onze kinderen denken wanneer we op gaan in carrièredrang en geld en goed; de levensernst leren ze niet op straat... We hebben niet alleen een belofte afgelegd bij dat doopvont maar ook belijdenis.

Ze vraagt niet, mogen mijn kinderen in Uw koninkrijk komen, maar zo dicht als mogelijk bij Hem zelf. Is het geen ontroerende wens? Waar willen wij onze kinderen hebben? Zo hoog mogelijk op de maatschappelijke ladder? Is er een waardevaster geluk dan dat ze discipelen worden van deze Hemelkoning? Maak hen een nieuw hart, trek ze met koorden van liefde, dat ze U nodig krijgen.
Wat moet je ermee, als het je alleen maar gaat om dat koninkrijk en niet om de Koning? Hij is beminnelijk. Het gaat ons toch wel om Hemzelf? Dat de Zaligmaker belangrijker worde dan de zaligheid.

De reactie: Je weet niet wat je begeert – de Heere Jezus komt weer op het thema `lijden` terug. U stapt over Mijn leiden heen. Mijn kroon ligt achter het kruis. Beeld-taal: drinkbeker – Gods toorn over de zonde, doop. Jezus drinkt die beker actief, en Hij wòrdt gedood. Vader dompelt Zijn Zoon in het zwarte water van het oordeel. Met de schuld van Zijn kerk gaat Hij onder... Als je de betekenis van de waterdruppels op je voorhoofd gaat begrijpen door wederbarende genade... Hij ging met mijn vuile leven. Als geen ander werd Hij gedoopt.

Ja, wij kunnen. De jongens doen mee in het gesprek. De weg naar de heerlijkheid kronkelt door het dal van het lijden. Jacobus en Johannes wisten daar wel iets van. Te denken dat je zo diep als de Meester kunnen lijden is zelfoverschatting. Straks zijn ze nergens meer te vinden. Wij zijn nergens.
Wij weten ook wel dat Hem volgen lijden met zich meebrengt. Jacobus wordt onthoofd, Johannes verbannen naar Patmos.

Ik kan wel uw plaats berijden, maar niet bespreken – dat doet Vader. Uw zetels koop Ik met uw bloed. Wend u tot Hem. Wie in Zijn handen valt en Hem belijdt als koning en God – die zal overwinnen om met Hem te zitten in Zijn troon. Wie het meest uit Christus heeft geleefd, mag het dichtst bij Hem zitten. Vers 27: Wie het meest de ander heeft gediend die zal de eerste zijn. De beste plaatsen voor de beste dienaars.

Wat staat er bovenaan uw verlanglijstje?

Edit